BEURSJAAR 2025 – Europese en Aziatische aandelen presteren beter dan Wall Street

De aandelenbeurzen presteerden ondanks de Trump-heisa meer dan behoorlijk en leverden wereldwijd per saldo bovengemiddelde jaarrendementen op. Door de zwakke dollar deden Amerikaanse aandelen het minder goed dan Europese aandelen.

De MSCI Wereldindex, een van de populairste ETF-beleggingen bij de hangmatbeleggers, stevent op enkele weken van het einde van beursjaar 2025 af op een matig rendement van 6,7%, in euro. Omdat Amerikaanse aandelen ruim twee derde uitmaken van deze index, kost de forse waardedaling van de dollar – min 12% tegenover de euro – de beleggers een pak rendement.

Bovendien waren de Amerikaanse aandelen sowieso al minder hard op dreef dan in de voorgaande jaren. Een Belg die aandelen Microsoft aanhoudt – het enige bedrijf dat al decennia de ongekroonde keizer is van dit internet- en AI-tijdperk – haalde hierdoor in 2025, na inflatie, amper nog rendement. Met Apple-aandelen verloor hij geld en met Amazon liep het kapitaalverlies zelfs op tot meer dan 10%.

Akkoord, een wisselkoersverlies van 12% weegt door, maar zelfs in Amerikaanse munt boekten de Magnificent Seven geen rendementen die we van hen zouden verwachten. Met Nvidia (+32% in dollar, +20% in euro) en Alphabet (+62% in dollar en +50% in euro) waren er uitblinkers, maar globaal lijkt er vermoeidheid te zijn bij de big techaandelen. Ja, Nvidia en co. blijven indrukwekkende resultaten rapporteren. Maar als zelfs dat de koersen niet hoger kan duwen, wat dan als de cijfers een tikkeltje minder gaan blinken? En wat gaat het rendement zijn van de enorme investeringen in AI?

Op kop: banken en defensie

Hoe dan ook, de onklopbaar gewaande Amerikaanse beursindex S&P 500 (+16,1%) moet (zelfs zonder verrekening van de dollarwaarde) de Euro Stoxx 50-index (+17,4%) en zelfs de Brusselse Bel20 (+16,9%) laten voorgaan.

In Europa zal het niet verrassen dat producenten van militair materieel zoals Rheinmetall (+144%) tot de toppers behoorden. Ze werden gewekt uit een lange winterslaap. Hetzelfde kan gezegd worden voor de financiële sector, die in 2025 de top van vele Europese indices sierde. De Spaanse Banco Santander won 121%, maar ook banken ‘van bij ons’, zoals ING (+54%), KBC (+48%) en BNP Paribas (+33,5%), deden hun aandeelhouders nog eens springen van geluk.

Sinds de grote financiële crisis van ondertussen vijftien jaar geleden heette het dat banken een uitgewoond businessmodel hadden. Maar ze overleefden de almaar strengere kapitaaleisen en vooral de nulrente. Nu verdienen ze eindelijk weer aan de rentespread – het verschil tussen de lage depositorente en de hogere langetermijnrente.

Dat de industrie-aandelen gemiddeld bij de beste Europese presteerders scoorden, is even verbazend als verfrissend. Het zijn niet allemaal chemiebedrijven. Maar zelfs Bayer koerste 81% hoger dit jaar, al moet gezegd worden dat het Duitse bedrijf naast zijn gewasbestrijdingsmiddelen vooral een farmabedrijf is geworden. Die sector werd na enkele zwakke jaren in zowel de VS als Europa de voorbije maanden getipt door beursstrategen. De Belgen Argenx (20,6%) en UCB (+25%) bleven na enkele sterke jaren ook in 2025 op Europees en wereldniveau meespelen.

Terug naar de ‘Europese industrie’. Siemens (+25%) maakt zich op voor de grote investeringsvraag in Duitsland, het Franse Safran (+38%) blijft bijzonder succesvol met zijn vliegtuigmotoren en Airbus (+26%) steekt Boeing de loef af en mag mee bouwen aan de defensie van  Europa. Voorlopig hindert de dure euro hen niet.

Duur, duurder

Misschien wel het grootste verschil tussen Europese en Amerikaanse aandelen: in Europa zijn vooral de laagst gewaardeerde aandelen gestegen, terwijl op Wall Street vooral de duurste nog prijziger zijn geworden. Vooral jonge bedrijven actief in AI, gingen heel hard, zelfs zonder bedrijfswinsten te boeken.

Per saldo hebben de Europese value-aandelen (goedkopere aandelen) het in 2025 beter gedaan dan de Amerikaanse groei- en momentumaandelen. Dat is een trendbreuk van meer dan een decennium. Tegen het jaareinde zijn zowel in de VS als in Europa ook de kleine beurskapitalisaties beginnen opleven. Als die trend zich doorzet, wordt het uitkijken hoe de vele nieuwe ETF-beleggers dit zullen opnemen. Want in de bekende grote indices zijn zowel waarde- als kleine aandelen eerder dun gezaaid.

Op dreef: China, Japan en Zuid-Korea

Uitgerekend op het moment dat de Amerikaanse president Donald Trump frontaal botste met China, en er wederzijdse handelstarieven werden ingevoerd van meer dan 100 procent, ontpopten de Chinese aandelenmarken zich tot de verrassing van het beursjaar. Hongkong was zelfs een van de beste grotere beurzen van de wereld.

Bij de grotere beurzen bleef ook die van Japan goed op dreef, met een winst van zowat 25% voor de grote aandelenindices. De economie – en dus ook de beursgenoteerde bedrijven – genieten er vele jaren na de invoering van de zogenaamde Abenomics (naar de toenmalige premier Abe, die later vermoord werd) nog altijd van een betere dynamiek. Bovendien is er na decennia van deflatie weer inflatie. Daardoor heeft Japan wel als laatste de nulrente vaarwel gezegd en is de vraag wat dat met de yen en de aandelenkoersen zal doen.   

Maar het is de beurs van Zuid-Korea die zich tot de beste in Zuid-Oost-Azië wist te kronen, met een klim van 66,6% voor de Kospi-index. Ook hier spelen AI en de vraag naar geheugenchips een grote rol. Samsung en de industriële holding SK Inc wonnen beide 92%.  

Nogal wat strategen zien wel iets in het spreiden van beleggingen over alle emerging markets (groeilanden). Dat kan via de MSCI Emerging Markets-index, die dit jaar 14% won, of zowat het dubbele van de MSCI wereldindex.  

Brussel doet dapper voort

De Bel20-index op Euronext Brussel bereikte na vele jaren in de achtervolging eindelijk een nieuw hoogtepunt en klom boven de symbolische kaap van 5.000 punten. Met een koerswinst van zo’n 17%, plus pakweg een dividendrendement van netto 3%, leverden Belgische aandelen een heel mooi jaarrendement, ruim het dubbele van wat een aandelenbelegger over lange periodes gemiddeld mag verwachten.

De voorwaarde is om tijdelijke baisseperiodes en individuele uitschuivers te incasseren. Kinepolis (-24%), Azelis (-50%) of zelfs Lotus Bakeries (-30%) verminderen het rendement van menige portefeuilles. De koekjesbakker was als zeldzaam Belgisch groeiaandeel erg duur geworden. Met een samengesteld jaarrendement van 16,4% de voorbije vijf jaar blijft het een uitstekende belegging. Het omgekeerde geldt voor Umicore: 70% winst dit jaar, maar dat veegt niet weg dat aandeelhouders de voorbije vijf jaar toch nog op een verlies van gemiddeld 14% per jaar blijven steken.

Verzekeraar Ageas gaat dit jaar afkloppen op 30% return, plus een dividendrendement van 6%. Ook bij de talrijke vastgoedvennootschappen blijven erg hoge dividenden te halen. Aedifica stal de show door sectorgenoot Cofinimmo over te nemen. Beide bedrijven noteren voorlopig nog apart en bieden een dividendrendement van rond de 6%.

Helaas doet de Belgische overheid niets om de dappere, maar in aantal dalende beursnoteringen een steuntje in de rug te geven. Bovenop de bestaande taks op beursverrichtingen komt er een nieuwe meerwaardebelasting en verdubbelt de taks op effectenrekeningen. Het heet een bijdrage te zijn van de ‘brede schouders’, maar het is ook ‘schieten in eigen voet’, want de burgers verarmen door hun geld op spaarboekjes te laten staan, terwijl Belgische doorgroeiers geen kapitaal vinden.    

Beursjaar 2025 – deze reeks

✔️ Deel 1: Wie trekt aan het langste eind: Trump of de beleggers?
✔️ Deel 2: Europese en Aziatische aandelen presteren beter dan Wall Street
⏳ Deel 3: Rente en obligaties: normalisatie of chaos?
⏳ Deel 4: Goud is de winnaar van 2025, bitcoin en olie de verliezers

Wat betekent dit beursjaar voor rente en obligaties? Normalisatie of nieuwe onzekerheid: dat is het onderwerp van het volgende deel.

Dit artikel verscheen eerder in De Standaard.