28 oktober 2025 zal de geschiedenis ingaan als een mijlpaal voor de Amerikaanse uraniumsector. Op dezelfde dag dat Trump een handelsdeal sloot met Japan, kondigde het Amerikaanse ministerie van Handel een strategisch partnerschap aan met Westinghouse Electric Company. Het doel? Het verviervoudigen van de Amerikaanse kernenergiecapaciteit tegen 2050.

Deal groter dan verwacht

Dat de Amerikaanse overheid kernenergie wou stimuleren, is geen verrassing. De bedragen die nu worden vrijgemaakt zijn dat wel. Via de deal zal de overheid minstens 80 miljard dollar investeren om de toekomst van kernenergie op het Amerikaanse continent veilig te stellen.

De overeenkomst bepaalt dat de Amerikaanse regering financiering zal voorzien voor de bouw van nieuwe Westinghouse-reactoren in de VS. Daarnaast zal men versneld vergunningen verlenen. Daardoor zullen de grootste hindernissen voor de sector (financiering en vergunningen) in één klap worden opgelost.

Investering ongezien sinds de Koude Oorlog

De manier waarop de Amerikaanse overheid zich nu in de sector mengt, is best ongezien. De explosieve groei van artificiële intelligentie dwingt de VS om massaal te investeren in energievoorziening voor datacenters. In de praktijk betekent dit dat Washington zijn volle gewicht achter kernenergie zet.

De vergelijking met de Koude Oorlog is daardoor niet ver. Toen was Rusland de tegenstander waardoor de overheid volop begon te investeren. Vandaag is het China. En in de strijd om AI heeft de VS alle energie nodig die het kan krijgen. Kernenergie is daardoor uitgegroeid tot een strategische pijler van nationaal belang.

Commercieel belang bij succes

Wat de case plots ook sterker maakt, is hoe de contracten tussen Westinghouse en de overheid zijn opgesteld. De Amerikaanse overheid heeft niet alleen belang bij het winnen van de AI-race, maar ook een direct financieel belang in het succes van Westinghouse. In ruil voor de financiering en vergunningen krijgt de overheid namelijk een economisch belang in de toekomstige winsten van het bedrijf. Dat zorgt ervoor dat Washington alle baat heeft bij commercieel succes wat een sterke stimulans is voor de hele sector.

Het is dan ook geen verrassing dat de uraniumproducent Cameco, dat een belang van 49% heeft in Westinghouse, eergisteren 23 procent hoger sloot. Het nieuws overtreft zelfs de meest optimistische verwachtingen in de sector.

De huidige marktmodellen voor uranium houden immers geen rekening met een grootschalige uitbreiding van de Amerikaanse kernenergiesector. Maar als de VS nu alles op alles zet om kleinere, modulaire reactoren te bouwen, zal ook de vraag naar uranium fors toenemen. Omdat het bouwen van een uraniummijn makkelijk tien jaar duurt, moeten bedrijven vandaag al beginnen met het ontwikkelen van nieuwe mijnen. Zeker nu de vraag het aanbod al overstijgt.

Strategische uraniumreserve is de volgende stap

We verwachten dat dit nieuws de komende weken en maanden verder zal doorwerken in de markt voor fysiek uranium, waarin we belegd zijn via Yellow Cake. De volgende logische stap is dat de VS een strategische uraniumreserve zal aanleggen. Als dat gebeurt, zal Yellow Cake een van de eerste begunstigden zijn.

Ook de Amerikaanse uraniummijnen zullen hiervan potentieel profiteren. Aangezien de meeste momenteel stilliggen, zal de productie geleidelijk opnieuw worden opgestart. Tot die tijd zal de overheid vermoedelijk uranium invoeren uit bevriende landen. Bedrijven zoals Global Atomic zouden daarbij een rol kunnen spelen, zeker aangezien ze al leveringscontracten met Amerikaanse klanten hebben afgesloten.

Katalysatoren voor verdere stijging

Ik blijf persoonlijk uiterst positief over de uraniumsector. Zeker omdat maandelijks constant een stroom van goed nieuws uit de sector blijft komen.

• Op 5 september publiceerde de World Nuclear Association nog een rapport over de markt voor nucleaire brandstof. In het basisscenario zal de nucleaire capaciteit tegen 2040 bijna verdubbelen, wat een uraniumbehoefte van 391 miljoen pond impliceert. Ter vergelijking: in 2024 bedroeg de wereldwijde productie van U₃O₈ slechts 156,3 miljoen pond, terwijl het verbruik al 175,5 miljoen pond bedroeg (bron: MineSpans). Zelfs in het meest pessimistische scenario stijgt de nucleaire capaciteit met bijna 50% tegen 2040, goed voor 279 miljoen pond uranium. Het optimistische scenario voorziet zelfs 532 miljoen pond.
• De Sprott Physical Uranium Trust kon eergisteren 56,6 miljoen dollar ophalen om extra uranium te kopen, goed voor 700.000 pond uranium bij de huidige marktprijzen. Ook gisteren kon men opnieuw 35 miljoen dollar ophalen. De trust beschikt bovendien nog over 152 miljoen dollar aan cash. Hoe positiever het sentiment, hoe meer geld men kan ophalen bij investeerders wat de prijzen op de spotmarkt hoger kan sturen.
• De VS sloot nu een intentieakkoord met Japan, waarbij Japan zal investeren in Westinghouse-reactoren in de VS. Dat verhoogt de politieke druk om snel te schakelen voor Japan en de VS.
• De langetermijnprijs voor uranium steeg eind oktober tot 84 dollar per pond, het hoogste niveau in 17 jaar. De spotprijs volgt met 80 dollar, maar zal naar verwachting richting dat langetermijnniveau bewegen.
• In augustus verlaagde Kazatomprom zijn productiedoelstelling voor 2026 van 85 naar 77 miljoen pond, een daling van 10% die goed is voor een vermindering van 5% van de wereldproductie. Ook Cameco verlaagde zijn prognose voor de McArthur River-mijn van 18 naar 14 à 15 miljoen pond. Wanneer een van de grootste producenten van uranium wereldwijd zijn producten niet verkoopt maar aankoopt, weet je dat je op een gegeven moment vuurwerk mag verwachten.

Conclusie

Ik ben nog positiever dan voorheen over de uraniumsector. De combinatie van politieke steun, structurele krapte en stijgende prijzen maakt uranium tot een van de sterkste langetermijnthema’s binnen de grondstoffensector. Ik raad aan om je posities sterk bij te houden.