Wees geen slechte verliezer

Dinsdagavond was ik voor de gelegenheid even een politiek analist in mijn gemeente. Na een lijsttrekkersdebat mocht ik er wat commentaar geven. Voor de aanvang van het evenement komt de technicus van de zaal me even spreken. “Ik moet u bedanken, mijnheer Paepen.” “Hoezo?” “Jaren geleden was ik bij een lezing van u. U vertelde daar over Lotus Bakeries en dat dat zo’n fantastisch bedrijf is en zo’n goede belegging. Ik kocht de aandelen meteen en heb ze nu nog steeds. Ik verdien er goed aan.”

Zo’n reactie is onbetaalbaar. Je kan natuurlijk niet altijd gelijk hebben, maar als een mens al eens iets goeds gedaan of gezegd heeft en iemand onthoudt dat en merkt dat op, dan doet een compliment altijd deugd. We geven elkaar veel te weinig complimentjes in Vlaanderen. 

“Bedankt, beste man, dat hoor ik graag, maar eigenlijk hoeft u mij helemaal niet te bedanken, u moet vooral uzelf bedanken.” “Hoezo?” “Welnu, ik heb wat gezegd, maar u heeft zelf actie ondernomen. Als u me wel had gehoord, maar vervolgens niks had ondernomen, dan had u niks verdiend. Het is dus dankzij uw initiatief dat u een mooi rendement boekt.”

Gisteren bleek dat een Belgische bank – de naam moet blijkbaar geheim worden gehouden – is veroordeeld om een klant 30.000 dollar te betalen voor ‘slecht beleggingsadvies’. De bank had een klant aangeraden om het aandeel Netflix te verkopen. U raadt het al: dat aandeel ging nadien door het dak, zodat de belegger die zijn aandelen verkocht een pak winst misliep. Die klant nam dat niet en stapte naar de rechtbank. En de rechter? Die gaf de man gelijk. Daardoor moet de bank nu een schadevergoeding betalen. 

Ik begrijp de frustratie van de aanklager, maar ook hier ligt de finale verantwoordelijkheid bij de belegger zelf. Blijkbaar maakte dat ene aandeel een kwart uit van zijn effectenportefeuille. Dat is heel veel. De bankier suggereerde de klant om te verkopen, wat hij ook deed. Er waren uiteraard betere oplossingen, zoals de indekking met een put-optie, een stop-loss en/of een gedeeltelijke verkoop. Bij Spaarvarkens hadden we zoiets allicht aangeraden. Misschien had de bankier er ook uitdrukkelijk moeten bijzeggen dat hij niet alle wijsheid in pacht heeft en dat het aandeel Netflix ook nog zou kunnen stijgen.

Heeft die bankier een fout gemaakt? Misschien. Ik heb geen idee, ik was niet bij het gesprek.  Maar de klant treft toch ook enige schuld. Je mag namelijk nooit blindelings beleggingsadvies volgen. Begin dit jaar zei ik op een lezing in Brugge dat je maar beter wat in China kon beleggen. De specialist van de bank die na mij aan het woord kwam zei dat zij en haar bank het daar absoluut mee oneens waren. Wie geloof je dan? De analist van JP Morgan zei pas, net voor de grote ommekeer op de Chinese beurzen, dat je maar beter uit Chinese aandelen kon stappen. De studiedienst van een grote Vlaamse bank stelde eind 2020 dat de inflatie absoluut niet zou stijgen, bankiers vertelden je in 2021 nog vlot dat je obligaties moest komen om je portefeuille defensief te houden. Als je al die analisten had geloofd en telkens je portefeuille had afgestemd op hun verwachtingen, dan zou je nu helemaal blut zijn.

Laat dat een les zijn voor beleggers. De waarheid van een analist is altijd relatief. Beleggen is namelijk geen wiskunde. Een belegging kan in theorie nog zo goed zijn, het kan altijd mislopen. Een top-aandeel kan lang goedkoop zijn en een duur aandeel kan toch nog veel duurder worden. Wie dat beseft, zal nooit een slecht verliezer zijn.