Wanneer gaat bpost bankroet?
Hoe goed een bedrijf ook is, de manager maakt vaak het verschil. Soms bakt die er niks van. In het beste geval stapt die CEO dan op. Maar het bedrijf en de werknemers blijven achter met de schade. Bij bpost kan men ervan meespreken. Bij het postbedrijf passeerden op korte tijd al te veel managers die incompetent en onbetrouwbaar bleken. Soms wist je dat al op voorhand. Maar het mocht niet baten. Als een benoeming politiek gekleurd is, dan loopt het maar al te vaak mis. Een benoeming mag geen vriendendienst zijn. Je moet gewoon opzoek gaan naar de beste in zijn vak.
Met Chris Peeters heeft bpost nu een klasbak in huis gehaald. Het parcours dat de ingenieur uit Zonhoven bij netbeheerder Elia heeft gereden is zo goed als foutloos. Dat kom je niet vaak tegen. De man is een verfrissing in een wereld die gedomineerd wordt door haaien en haantjes. Niemand is perfect. Maar bij de een weet je gewoon dat hij beter zijn best zal doen dan bij de andere. Bpost zit in een diepe crisis. Ooit had het postbedrijf het geld maar voor het oprapen. Dankzij het monopolie, een sector die nog niet gedigitaliseerd was en een leger van postzegelverzamelaars, hoefde men zich bij de post geen zorgen te maken over de toekomst. In die tijd leken onze posterijen het Ministerie van de post. Wanbeleid alom, maar het viel niet op. En dan kwam de perfecte storm. Alles werd anders en bij de post moest men in snelvaart innoveren om bij te blijven. Het staatsbedrijf kreeg daarbij gelukkig de hulp van Johnny Thijs. Dankzij hem, en het geld van enkele investeerders, mocht het geheel vernieuwde bpost weer meespelen. Het bedrijf kwam zelfs naar de beurs en deed het daar niet eens slecht. Goed voor de overheid, die met ruim 100 miljoen aandelen van bpost nog altijd 51 procent van het bedrijf bezit.
Bpost draaide dus goed en Johnny Thijs dus ook. In 2013 kreeg hij een salarispakket van 1,18 miljoen euro. Dat zinde de PS niet. De partij wilde die vergoeding graag halveren, waarna de Limburger opstapte. Daarna is het nooit meer goed gekomen met het bedrijf. Op vijf jaar tijd is de aandelenkoers zelfs gedaald van 28 euro naar 4,64 euro. Het pakketje bpost-aandelen werd daardoor ruim 2,3 miljard euro minder waard voor de overheid. De exit van Johnny Thijs hebben we dus duur betaald, al moeten we zeggen dat ook andere postbedrijven flink in waarde zijn gedaald. De koersdaling van bpost is wel een illustratie van de wanhopige situatie bij het bedrijf. Chris Peeters moet nu crisismanager zijn. Maar in plaats van hem te verwelkomen, worden er vragen gesteld bij zijn salaris. Vooral de pvda vuurt de critici aan. Op Brucargo brak gisterenavond zelfs al een spontane staking uit bij werknemers van bpost. De vakbonden en werknemers zouden beter samenwerken met de nieuwe CEO. Overleven is voor bpost immers geen evidentie.
Dat zal die stakers allicht een zorg wezen, dat het wat beter zou gaan met het bedrijf. Liever bewijzen hoe slecht het kapitalisme wel is.
Interessante discussie maar dit artikel doet volgens mij een paar haasjes over.
Boven een zekere hoogte van renumeratie (afhankelijk van sector en locatie) heeft extra loon voor het management (of het nu vast of variabel is) geen invloed meer op de prestaties van het bedrijf. Wordt tegenwoordig in MBA-opleidingen ook meegegeven.
Bovendien is het verband tussen hoog loon en goed presterend bedrijf niet helder. Het hoog loon is eerder een gevolg dan een oorzaak. Reden is dat onafgezien van goed onderbouwde beslissingen (dus wat je als management in de hand hebt) er een grote portie conjunctuur/externe factoren bij zitten die een beslissing buitenproportioneel goed of slecht doen uitvallen. Winner takes it all: of de beslissing dan door kop of munt of na intens werk wordt verricht, is onzichtbaar.
Mocht de overname van PostNL gelukt zijn, het was misschien een heel ander verhaal. Niemand beweert dat Chris Peeters dit wel voor mekaar had gekregen.
Waarmee niemand wil zeggen dat BPost geen heropstanding kan doen. Een bedrijf dat aan de grond zit verandert meestal van CEO. Nieuwe successen worden toegeschreven aan die verandering, maar eigenlijk kon het enkel maar weer beter gaan. Of het blijft slecht gaan en dat is ‘ondanks de nieuwe CEO’. Realiteit: het is slechts 1 van de elementen, en het loon is meer een gevolg van betrokken te zijn bij vorige successen (onafgezien van de eigen bijdrage) en het netwerk, dan dat het een voorspellende waarde heeft voor de waarde van het werk zelf. De leiding is niet onbelangrijk, maar we leven nog steeds in een tijd van verafgoding van experten, guru’s en andere goden en dat proberen we dan te onderbouwen. Expertflatie aan de ene kant, Eenheidsworst met communistische insteek aan de andere kant, beiden zijn gewoon fout.
Dat goede managers goed betaald mogen worden en de wet van vraag en aanbod speelt zou evident moeten zijn wegens de grote gevolgen van slecht bestuur. Links neemt ieder argument dat goed klinkt om te staken. Maar dit kan je niet bestrijden met argumenten die even onwaar zijn. De koers van de posterijen ging overal omlaag ondanks de CEO. En dat is meteen het hele verhaal.
Neem elk overheidsbedrijf NMBS – Post – Proximus – VRT – Ethias ….. de raad van bestuur volgeladen met dikbetaalde politieke nietsnutten en de belastingbetaler betaald ? De grootste nietsnutten worden dan nog geparachuteerd in de E.U.,een nog beter betaalde praatbarak… ‘t is echt om je ogen uit je kop te schreien.
Nog een beetje verduidelijking. Chris Peeters is – volgens mij – een goeie manager. De vorige ceo’s van bpost waren – volgens mij – geen goeie managers. Het loon dat de goeie ceo krijgt, lijkt mij van ondergeschikt belang. bpost kan nog slechter. Het kan failliet gaan. bpost heeft een goeie manager nodig. De kritiek op het hoge loon komt van pvda’ers die toegeven dat ze ‘volksmens’ zijn en dus in het weekend naar duurbetaalde fiscaalbevoordeelde voetballers gaan kijken. Hier klopt iets niet. Volksbedrog. Niet in het belang van bpost, staatskas, werknemers en maatschappij.