Tweeduizend miljard dollar, die moet je verdienen, elke dag
Gisteren was de dag van 22,5 miljard euro. Zoveel geld kwam er op de zichtrekeningen van de 542.670 spaarders die een jaar geleden hadden ingetekend op de staatsbon. Nooit eerder hebben we zoiets meegemaakt in België. De afgelopen dagen hebben de banken nog te elfder ure hun tarieven op kasbons en termijnrekeningen opgetrokken. Ze willen absoluut vermijden dat de concurrentie met het geld van hun klanten gaat lopen. Dat spaargeld moet je verdienen, elke dag. En een bank verdient dat ook, op voorwaarde natuurlijk dat de geboden spaarrente een beetje deftig is.
ASLK
Belgen, en vooral Vlamingen, zijn een volk van spaarders. Wij, of onze (groot)ouders, hebben ooit nog leren sparen op school, dankzij de ASLK, de Algemene Spaar- en Lijfrentekas, een voorloper van Fortis. De rol die die bank heeft gespeeld in de welvaart in België is niet te onderschatten. Dankzij de ASLK hebben massaal veel gezinnen voor het eerst een reservepotje aangelegd. Daarop kregen ze ook nog wat rente. Na een tijd bleek die reserve voldoende groot om er een stukje huis mee te kopen. De rest van dat huis konden ze betalen dankzij een hypotheeklening. De bank gaf die omdat ze wist dat het gezin kon sparen. Zo slaagde ook de kleine man erin om zijn eigen woning te kopen. Fantastisch, toch? Voortaan niet meer afhankelijk van de verhuurder. Leve de financiële zelfredzaamheid!
De Belg spaart. Hij koopt nu weer een kasbon of een staatsbon. Maar weet je wat ik jammer vind? De meeste Belgen blijven sparen, maar durven nauwelijks wat te beleggen. Elders, in de VS, bijvoorbeeld, is dat anders. Ook Amerikanen sparen. Ook zij nemen een hypotheeklening en kopen een eigen huis. De rest van wat de middenklasse opzij kan zetten, wordt daar vaak belegd. In aandelen, jawel. Vindt een Amerikaan dat dan niet te riskant? De Vlaming vindt van wel, de Amerikaan kan ermee leven. You win some, you lose some, denk hij. Hij weet ook dat zijn overheid nooit voldoende zal opzijleggen om een goed pensioen uit te keren. Dat wantrouwen is geheel terecht. Een Europeaan denkt helaas nog te vaak dat de overheid wel voldoende pensioen zal uitkeren.
4 september 1998
Op 4 september 1998, gisteren exact 26 jaar geleden, richtten Larry Page en Sergey Brin een firmaatje op. Die twee gasten waren toen elk 25 en ze kenden wat van computers. Ze maakten een zoekmachine waarmee je op het internet aan het werk kan. De eerste maanden runden ze hun bedrijf, Google, vanuit een garage die ze huurden bij een kennis. Ook typisch Amerikaans. Maar de onderneming groeide snel. Zes jaar later kwam Google al naar de beurs. Iedereen die dat wou, ook u en ik, konden de aandelen kopen. De naam van de firma veranderde in Alphabet, de aandelen bleven stijgen. Nu, twintig jaar na de beursintroductie, is de waarde van het aandeel Google/Alphabet al ver-88-voudigd! De firma is nu 2.000 miljard dollar waard.
Moet je treuren als je nooit aandeelhouder bent geweest van Google of Alphabet? Neen. Zelfs de beste beleggers hebben het gemist. Charlie Munger van Berkshire Hathaway bekende enkele jaren geleden nog dat hij de kans kreeg om in een vroeg stadium in Google te beleggen, maar dat hij niet begreep waar ze mee bezig waren. Dat neemt niet weg dat Charlie en Berkshire wel in heel wat andere goeie bedrijven hebben belegd. En gelukkig zijn er tal van goeie bedrijven die op de beurs staan en waar we in kunnen beleggen. De beurs, het volkskapitalisme, is een prima manier om rijkdom te herverdelen. Het hoeft niet altijd over ‘belasten’ en ‘straffen’ te gaan. Leve de beurs! Leve de aandeelhouders!
Pascal
Mooi artikel Pascal. U heeft tijdens u lessen ooit geciteerd “Als men vind dat een bedrijf teveel winst maakt, waarom koop je er dan geen aandelen van?” Haha, bizar maar dat citaat is me altijd tot op de dag van vandaag bijgebleven. Wij Vlamingen hebben eigenlijk spaargelden genoeg, alleen zijn wij te bang. Dat stukje krantenpapier van een staatsbon brengt bijna niets op, maar toch vinden mensen het iets fantastisch. Nuja, aandelen zijn uiteraard risicovoller, maar is sparen niet nog gevaarlijker?
Een aandeel met een dividendrendement van 4%, dat tijdens een jaar met een inflatie van 3% 1,5% in waarde daalt, levert je nog steeds 2,5% op dankzij het dividend. Vergelijk dat met een spaarboekje dat slechts 0,5% rente geeft. Dus zelfs met de koersdaling van het aandeel ben je dus nog altijd beter af dan met dat spaarboekje.
Bedankt, Benjamin! Zo is dat. En als je verstandig belegt, dan zal ook dat aandeel van een goed bedrijf op termijn stijgen. Geen betere bescherming tegen de inflatie. Iedereen zou het moeten weten!
Tja, allemaal spijkers met koppen natuurlijk. Nu nog de ‘grote massa’ overtuigen, zucht…
Dat doen we, Gert. Samen met jou en alle andere Spaarvarkens. We verleggen elk een steen in de rivier. Samen bouwen we een dam tegen onverschilligheid en financieel analfabetisme.
Daar wil ik graag aan mee werken natuurlijk. Maar met mensen attent te maken op hun eigen verantwoordelijkheid maak je je nooit populair. Ze – de grote massa – hebben liever een autoriteit die voor hen denkt en beslist. ‘Mensen moeten toch helemaal niet met aandelen bezig zijn’, schalde een zekere Conner Rousseau ooit ‘s in de media. ‘Ze moeten gewoon maar werken én wij zullen wel, d.m.v. een eerlijke welvaartsherverdeling, zorgen dat ze voldoende kunnen sparen voor een reis of iets anders dat ze leuk vinden’. Zoiets gaat er bij de grote massa natuurlijk in als zoete koek. Dergelijke populisten hebben maar al te goed begrepen dat ze eigenbelang bij gratie van een grote meerderheid kunnen handhaven. De mensen ‘content stellen’, met sport en spel, bier en braadworst. Het doet me altijd denken aan dat liedje van Raymond v.h. Groenewoud: ‘Waar er mossel met friet is, kip aan het spit is en de kerk in’t midden staat’. Zo blijft het feestje vrolijk verder gaan, maar dat het vertier op krediet is, valt buiten het algemeen referentiekader. De band speelt vrolijk verder, terwijl de Titanic onopgemerkt onder hun voeten de dieperik inzakt… maar dat is natuurlijk maar mijn indruk die ik daarbij heb, dat besef ik wel. Er is nog veel werk aan de winkel…
Het is aan ons om anderen ervan te overtuigen dat je een grote levensvreugde kan ervaren, door middel van het heft zelf in handen te nemen en zelf dingen op te bouwen. Met vruchten plukken, ervaar je een grote persoonlijke voldoening die geen populist ook maar kan geven.
@gwezenbeek , dat klopt, natuurlijk. Maar toch denk ik dat er iets aan het veranderen is. Ook heel wat jongeren beseffen dat de overheid onbetrouwbaar is. Ze willen er hun pensioen en welvaart niet van laten afhangen. Da’s prachtig. Er zijn er die zich op crypto storten. Maar er zijn er gelukkig ook velen die beleggen. Dat 90% daar liever niet actief mee bezig is, begrijp ik. Hoeft ook niet. Gewoon iedere maand automatisch beleggen in plaats van sparen op een spaarboekje. Passief, desnoods. Dat moet kunnen. Ik beleg liever gedeeltelijk ook actief, niet omdat ik de pretentie heb de markt te verslaan, maar omdat ik me zo nog meer betrokken voel en omdat je op die manier dingen kan voorspellen die op ons afkomen. Dat Audi in Vorst sluit, vinden velen (populistische politici op kop) verwonderlijk. Zo’n dingen zijn voorspelbaar als je een beetje met economie en de beurs bezig bent. Je gaat dan minder schrikken en zelfs de wereld wat beter begrijpen. Je zal dan ook respect hebben voor ondernemers, terwijl anderen al gauw jaloers zijn als iemand succesvol is. Als actief belegger weet je dat het allemaal niet zo simpel is.