Spaarvarken in the USA: Dag 4

Land van stieren en beren

Gisteren trokken we van San Francisco naar Big Pine. Dat is oostwaarts. Ik neem aan dat er op die plek niet zo heel veel valt te beleven. We logeren er gewoon een nachtje om dan vervolgens richting Death Valley en Las Vegas te trekken.

Onderweg zijn we lukraak gestopt aan een restaurant aan de kant van de snelweg. In de VS rij je dan van de snelweg af en vind je in de buurt van de afrit al gauw wat restaurants, een supermarkt en een tankstation. Zo arriveerden we bij ‘Black Bear Diner’. Ik had daar nog nooit van gehoord, maar het restaurant blijkt een uit de hand gelopen hobby van Bruce Dean en Bob Manley. Ze openden in 1995 een klein restaurant in Mount Shasta in Californië, het stadje van 3600 inwoners waar ze zelf woonden.

Van 1 kwam er nog een (in 1997) en nog vier (in 1999) en nog twee (in 2000). De keten telt inmiddels een 160 vestigingen. Het motto is: veel. Je krijgt er meer dan elders. Nu denk ik dat je in de VS geen honger zal lijden en als een restaurant dan ook nog eens zegt dat je er meer krijgt dan elders, dan mag je er op rekenen dat je te veel krijgt. Bijna alle klanten gaan er buiten met een doggy bag.

We hebben er dan ook genoten van onze spare ribs. De drankjes zijn er ‘bottomless’ en ze brengen er dan ook nog eens een refill, een tiental minuten nadat je je eerste glas gehad hebt. We klagen niet. En er was echt veel en het was niet duur.

Drie beren

Een ander motto van die restaurantketen is: beren. Waar je ook komt in het restaurant zie je foto’s, pootafdrukken en cartoons van die diertjes. Ze zijn een bijna even dankbaar onderwerp als het (spaar)varken. Al van bij de ingang begint het. Naast het verhaal en een foto van de oprichters kan je er lezen hoe de teddybeer aan zijn naam is gekomen. Dankzij president Theodore – zeg maar Teddy – Roosevelt, natuurlijk, die in 1902 weigerde een beer te doden. Hij nam nochtans deel aan een berenjacht.

Een teddybeer is lief, maar beren kunnen ook gevaarlijk zijn. In principe wil je ze liever niet tegenkomen. Ook niet als belegger. De beer, die zijn prooi omlaag drukt, is letterlijk gevaarlijk en kan ook financieel veel onheil aanrichten in een beleggersportefeuille als in een berenmarkt de aandelenprijzen flink platgedrukt worden.

Bulls en Bears

De stier is minstens even gevaarlijk, maar die zien we als belegger uiteraard liever omdat die zijn prooi – of de aandelen – omhoog gooit. Weet dat de bull altijd zal winnen van de bear. Of toch in het algemeen op de beurs, met een index of een goed gespreide en goed doordachte portefeuille. De beren zullen uiteindelijk altijd verliezen. Of toch bijna altijd. Wie de markt short verliest statistisch en meestal ook in realiteit. Alleen een enkeling zal al eens goed verdienen door te shorten. Maar op termijn stijgt de beurs en zal de stier dus uiteindelijk altijd winnen. Het is dan ook de reden waarom ik ooit besliste om begin mei geboren te worden.

Park

Kathleen reageerde op het vorige artikel dat we zeker ook eens een natuurpark moesten bezoeken in Californië. Bij deze hebben we dat vandaag gedaan, Kathleen. Yosemite Park bezocht, vandaag. En wat lezen we op de info-borden aan de ingang? Dat we niet te hard mogen rijden, want dat overdreven snelheid beren doodt.

We zijn geen zwarte beren tegengekomen in Yosemite. Morgen wordt het dus Death Valley en ik vermoed dat het daar te warm is voor die beestjes. Nu hoop ik maar dat ik iets beursgerelateerds tegenkom in die vallei. Een mens zou anders nog niet weten waar hij over moet schrijven voor de Spaarvarkens.

Pascal Paepen

vanuit Big Pine, Californië