Ruzie om een staatsbon
En? Heeft u ook ingetekend? Ik wel. Meer nog. Het is de eerste keer in zowat tien jaar dat ik een obligatie heb gekocht. De looptijd is wel heel kort. Maar dat is net de grote charme van de staatsbon. Het product is vergelijkbaar met de spaarrekening. Als je je geld toch onverwacht nodig zou hebben, kan je die staatsbon immers bijna altijd weer verkopen zonder er je broek aan te scheuren. En blijf je zitten? Dan krijg je mooi 2,81%. Dat rendement biedt geen enkele spaarrekening.
Dat de staatsbon dus een groot succes zou worden, stond in de sterren geschreven. Ik ging ervan uit dat er tot 10 miljard euro zou worden opgehaald. Dat zou dan een nieuw record zijn en bijna het dubbele van de 5,7 miljard van de Letermebons, eind 2011. Het werd dus nog veel meer: 21,9 miljard! Proficiat aan de overheid. Als het goed is, mag het ook gezegd worden.
Op korte termijn heeft de regering nu weliswaar te veel cash. Dat wordt belegd. Denk nu niet dat de overheid er aandelen mee gaat kopen op de beurs. Die cash wordt belegd in zogenaamde geldmarktproducten. Vergelijk het met termijnrekeningen op één week of één maand. Daarop krijgt onze overheid wel veel meer intrest dan u en ik. Ga maar uit van 3,6% of 3,7% of zelfs meer. Volgende week donderdag vergadert de ECB. Het zou me niet verwonderen dat die centrale bank de rente in euro nog wat zal optrekken, bijvoorbeeld tot 4%. Gebeurt dat, dan zal de overheid het cashoverschot aan een nog hogere rente kunnen herbeleggen.
Deze staatsbon is een win-win. De spaarder krijgt meer voor zijn geld en de overheid leent goedkoop. Voor de banken is dit niet prettig. Zij verliezen miljarden aan spaargeld, maar krijgen wel een commissie van 0,3% op de verkoop van de staatsbons. Bovendien moeten de banken nu heel wat getrouwheidspremies niet uitkeren. En omdat onze banken er goed voorstaan, hoeven we niet te vrezen voor een systeemcrisis.
Ik vind het dan ook jammer dat hier en daar gesuggereerd wordt dat de staatsbon alleen maar voor ellende zorgt. Enkele critici kunnen het niet hebben dat de overheid iets goeds heeft gedaan. Oppositie en kritiek zullen altijd nodig zijn. Maar als mensen emotioneel of per definitie uit ideologie handelen, dan lijkt me dat fout.
Ikzelf begin graag iedere keer met een leeg blad. Wat is goed aan een product of een project en wat is fout? Zijn er meer voor- dan nadelen? Mijn gedacht? Die nieuwe staatsbon is een goede zaak voor de maatschappij. Voor velen is de staatsbon zelfs hun allereerste belegging.
Laten we hopen dat voor wie het de eerste keer is dat hij of zij iets heeft belegd. Dat het zeker niet de laatste keer zal zijn!
Dat denk ik. Alle begin is moeilijk. Maar eerst het begin is gemaakt… Ruim 600.000 Belgen die meededen. Daar zitten heel wat toekomstige beleggers tussen. En voor de echte beleggers blijft de spaarbon een waardig alternatief voor de spaarrekening. Zo heb je altijd een reserve en kan je snel profiteren van een eventuele onverwachte crash die tal van opportuniteiten oplevert. Je zal dan maar niks kunnen kopen omdat je geen cash of cash-like positie hebt.
Dat is een goede reden om de staatsbon op de secundaire markt vroegtijdig te verkopen. Het is tevens ook nog een voordeel dat je geld toch min of meer vast staat, zo kan je er gedurende een jaar geen “domme” dingen mee doen.
Wat ik niet begrijp: de overheid heeft zo’n kleine 500 miljard schulden. Nu krijgen ze ocharme 22 miljard en ze hebben geld over dat ze moeten beleggen. Er blijven toch nog een 480 milj schulden over. Of waar zie ik het fout??