Na de bel: vastgoed, spaarders en slimme toiletten

Spaarvarken - keramiek - Canva

Vastgoed? Vast goed!

De Europese inflatie is begin dit jaar al sterk gedaald en lijkt zelfs te stabiliseren onder de ECB-doelstelling van 2 procent. Het meevallende inflatiecijfer zorgt ervoor dat de rente binnen de eurozone stabiel zal blijven of zelfs verder kan ontspannen. Dat maakt beleggers positief over de aandelen van Europese vastgoedbedrijven. De koersen van Belgische GVV’s (Gereglementeerde Vastgoed Vennootschappen) konden dinsdag dan ook hoger. Zorgvastgoedspelers Aedifica en Cofinimmo, die volop in een fusieproces zitten, stegen op dagbasis respectievelijk 1,8 procent en 1,6 procent op de Brusselse beurs. De spelers in logistieke vastgoedoplossingen Montea en WDP deden nog beter en stegen 2,9 procent en 2,2 procent. Op de beurs van Amsterdam wipt winkelcentra-uitbater Wereldhave 1,6 procent hoger. In Parijs ziet de uitbater van distributiecentra Argan zijn waarde met 2,6 procent toenemen. Op de beurs van Frankfurt stijgt het aandeel van Vonovia met 3,8 procent. De firma heeft een aanzienlijke aanwezigheid in de Berlijnse woonmarkt. 

Lagarde kiest de kant van de spaarder

Christine Lagarde, de voorzitter van de Europese Centrale Bank, is niet blij met de resem nieuwe belastingen die sommige Europese landen willen heffen op de rug van kleine spaarders en beleggers. Ze lijkt, zonder de landen bij naam te noemen, vooral België en Nederland te viseren. In ons land komt er een meerwaardebelasting van 10 procent op winsten die gerealiseerd worden bij de verkoop van activa. In Nederland werd er vorige week beslist om zelfs niet-gerealiseerde winsten ieder jaar te belasten aan een tarief van 36 procent. Tijdens een panelgesprek in München zei Lagarde dat “er vooruitgang geboekt wordt in de richting van een meer eengemaakte spaar- en investeringsunie”. Europa zou momenteel ook meer geld aantrekken. Maar de nieuwe belastingen in sommige landen zijn een hinderpaal”. De voorzitter van de ECB geeft de voorkeur aan “het creëren van prikkels voor investeringen in plaats van extra belastingen”. Daarmee lijkt Lagarde duidelijk de kant van de kleine spaarder en belegger te kiezen.

Wordt producent van Japans toilet de volgende AI-hype?

In Japan is een multifunctioneel toilet met een verwarmde bril en een toiletdouche doodnormaal. Maar ook in de rest van de wereld maakt het ‘Japans toilet’ zijn opmars. Nu lijkt Toto, een bedrijf in die sector, zelfs een rol te zullen spelen in de race om kunstmatige intelligentie. Bij de combinatie AI en Japanse toiletten denkt u misschien aan een toilet dat kan detecteren of u ziek bent, of hoe u uw dieet kan aanpassen om nog gezonder te leven. Maar het is het materiaal dat gebruikt wordt om de toiletten te vervaardigen dat een cruciale rol speelt in de fabricatie van halfgeleiders. Keramiek blijft stabiel bij lage temperaturen en is uitermate geschikt om elektrostatische chucks te produceren. Die dienen om de wafers veilig op hun plaats te houden wanneer de peperdure machines van het Nederlandse ASML hun werk doen. Volgens de Britse investeerder Palliser heeft Toto een voorsprong van meer dan vijf jaar op de concurrentie wat betreft het produceren van de keramische chucks. Het bedrijf haalde die kennis uit het vervaardigen van toiletten. De halfgeleiderindustrie maakt ondertussen al 40 procent uit van de operationele winst van de Japanse toiletfabrikant. Een goed bedrijf vindt zichzelf steeds weer uit. 

Responses

  1. Maar in nederland is dit toch altijd zo geweest…een belasting op het fictief rendement ..volgens mij niks nieuws…het wordt wel juridisch aangevochten…met de rechten van de mens..belasting op fictief rendement is bijna onteiging

  2. Het is opvallend dat iemand in een sleutelpositie als Christine Lagarde (ECB) nu pas blijk geeft van enig realiteitsbesef. Hoe kun je de Europese economie laten floreren als de focus enkel op de kleine belegger ligt? De realiteit is dat de gewone burger een makkelijke prooi is voor de fiscus, terwijl de echte kapitaalkrachtigen over de juiste juridische ondersteuning beschikken om de dans te ontspringen.
    Het is intriest om te zien hoe Europa haar eigen industrie naar de verdoemenis helpt door een verstikkende regeldrift. Terwijl de Verenigde Staten vol inzetten op kapitaal en innovatie, en China met agressieve staatssteun hun marktpositie afdwingt, blijft Europa steken in een ivoren toren van wetten en plichten. We proberen te winnen met een wetboek in de hand, terwijl de rest van de wereld speelt om te domineren.
    Beleidsmakers lijken gevangen in een kortzichtige visie, gedreven door electoraal gewin en een te sterke beïnvloeding door industriële lobbygroepen. Uit angst om deze machtige spelers tegen de borst te stuiten, houdt men vast aan een ‘ons-kent-ons’-wereldje waarin de machtigen elkaar beschermen en alles bij het oude laten. Het is stuitend dat degenen die de regels opstellen, enerzijds de grip op de economische realiteit kwijt zijn, maar anderzijds drommels goed weten wie ze uit de wind moeten houden ten koste van de toekomst van onze industrie.