Met studenten én Spaarvarkens in Londen.

Vorige week bezochten we met 51 studenten en Spaarvarkens de Londense City. Ieder jaar nemen we onze studenten mee naar het op een na belangrijkste financiële centrum ter wereld. Alleen Wall Street, New York, is nog wat groter. Voor Spaarvarkens is het de tweede keer dat we in Londen zijn, na onze trip in mei vorig jaar. Voor mij is het altijd een prettig weerzien, want ik woonde en werkte 14 jaar in de City. Dat was iets meer dan de 2 à 3 jaar die ik er ‘gepland’ had. Het is er dan ook goed. Ik merk ook nu nog steeds dat er een stukje van mezelf in Londen is gebleven.

De allereerste keer

Voor de meeste studenten is het de eerste keer dat ze de Britse hoofdstad bezoeken. Het is dan ook aanpassen. Het tempo ligt er bijvoorbeeld wel wat hoger dan bij ons. Voor mij is dat prima, maar dat betekent wel dat we al onmiddellijk meer dan de helft van de studenten kwijt waren op weg naar het eerste restaurant. Gelukkig waren er nog begeleiders bij en dankzij de moderne communicatiemiddelen kwam dat snel weer in orde. 

Nog een opvallend verschil: in Londen geeft men om elkaar. Rob, een blinde student, stelde na even wandelen al vast dat de voorzieningen voor wie niet of slecht ziet in Londen veel beter zijn dan bij ons. Dat is ook zo. Ook voor wie in een rolstoel zit is het er veel makkelijker om gebruik te maken van het openbaar vervoer. Je zou dat niet meteen associëren met een financieel centrum, dat volgens velen per definitie een kille en harde plek is.

Vast niet goed

Er is ellende op komst in Londen. Ik ben weliswaar een grote fan van de nieuwe wolkenkrabbers die er als paddenstoelen uit de grond schieten. Het heeft iets. Maar er zit niemand op te wachten. De beslissing om die torens te bouwen werd jaren geleden genomen. Nu is er veel minder vraag naar zulke kantoren. Ooit zullen ze wel gevuld geraken, maar eerst zullen heel wat projectontwikkelaars hun verlies nog moeten slikken. “The Arch” is daarvan een mooie illustratie. De indrukwekkende hoogbouw werd in Londen neergezet door de Belgische ontwikkelaar Ghelamco. Het was de dochter van zaakvoerder en Antwerp-voorzitter Paul Gheysens die ermee wilde bewijzen dat ze haar baksteentje kon bijdragen aan het familiefortuin. Maar inmiddels bleek het Londense avontuur voor Ghelamco een financiële strop. Het onkruid voor de toren is een stille getuige van de zware problemen in de sector van commercieel vastgoed.

Onze studenten komen gelukkig wel rond. We hebben dan ook tips gegeven over hoe je zuinig toch kan genieten van de grootstad. De lezingen die we bij diverse instellingen kregen waren gratis, maar toch waardevol. Je krijgt zo een goed idee van hoe men in Londen denkt over diverse actuele thema’s. Onze studenten hoeven niet onder te doen voor de lui in maatpak. Ook zij geven dezer dagen elk een financiële presentatie voor Spaarvarkens. Ik merk daarbij soms meer betrokkenheid en passie dan bij de grote namen in de City. We hoeven dus niet te bescheiden te zijn.