Jos Vercammen

Op 5 oktober 2019 schreef ik een column voor De Tijd onder de titel “Not so smart phone”. Ik schrijf er o.a. over Jos Vercammen, die lange tijd kantoordirecteur was van beursvennootschap Corluy, filiaal Mol. Jos schreef een wekelijkse column in het gratis advertentieblad “Het Zoeklicht”, dat veel later “Streekkrant” werd en nu helemaal niet meer bestaat. Jos en zijn columns waren voor mij de aanleiding om als tiener te beginnen met beleggen. Vergeten we uiteraard nooit. Ik zie hem daar nog zitten… En nu ben ik uiteraard heel trots dat zijn dochter Goele lid is van onze Club. Ik hoop dat ik dat toch mocht vertellen, hé, Goele. Indien niet: excuus en dan schrap ik deze zin meteen. Maar ik ben wel superblij dat we elkaar uiteindelijk hebben leren kennen, op de Spaarvarkens-wandeling in Mol!

PASCAL PAEPEN, 04 oktober 2019 21:26

Not so smart phone

Voor ik een lezing zou geven voor een fijne selectie van zijn cliënteel checkte de bankier nog snel even ‘of we wel op dezelfde golflengte zaten’. ‘Wij willen dat onze klanten op regelmatige basis beleggen’, stelde de man, ‘niet in één keer met een grote som, maar in kleine stapjes, bijvoorbeeld maandelijks een vast bedrag.’ Knap. Daar ben ik dus ook voor. Ik raad het iedereen aan.

Beleggen zoals we sparen. Spreiden, ook in de tijd. De bankier was zichtbaar tevreden. ‘De bank wil ook dat we de app promoten’, zei hij. ‘Misschien kan je daar dan ook iets over zeggen?’

‘Wat voor een app?’, wilde ik weten.

‘Eentje waarmee je de waarde van je beleggingsportefeuille op elk moment van de dag kan checken.’

Ik moest de man teleurstellen. Ten eerste zal ik zelden een product van de bank promoten. Ik promoot beleggen voor iedereen, dat wel, maar een app? Nee.

Ten tweede vind ik het uiteraard handig dat een spaarder-belegger altijd in realtime zijn portefeuille kan checken, maar dat maakt me nog geen fan van apps die je ertoe aanzetten dat meermaals per dag te doen.

Ik ken ze natuurlijk ook. De beleggers die iedere dag minstens een keer of tien op hun smartphone de koersen van hun aandelen checken. Niet zelden zitten er dan ook boosters of andere producten met een hefboom bij. Voor de moderne belegger kan het allemaal niet snel genoeg gaan. Ik ken zelfs speculanten in bitcoin die meermaals per week tot een kot in de nacht aan het scherm gekluisterd zitten om de bewegingen van hun favoriete speelgoed gade te slaan. Iedereen is vrij om te doen wat hij wil, maar of je daar rijk of gelukkig van wordt? Ik betwijfel het.

Noem me ouderwets, ik bekijk zelden de koersen van mijn aandelen of de algemene stand van mijn beleggingsportefeuille. Als je dat wel doet, dan vermoed ik dat je vaak ofwel heel blij ofwel wat verdrietig bent, naargelang de bewegingen op de beurs.

Ik ben weliswaar geïnteresseerd in nieuws, maar dan vooral in de berichten die verschijnen over bedrijven, hun producten, hun investeringen, hun plannen en hun resultaten. Dat interesseert me. Niet zozeer de koersschommelingen of zelfs de bokkensprongen die de aandelen maken.

Om dezelfde reden ben ik nogal kritisch over beleggingswedstrijden. Jawel, ze zijn voor velen een eerste kennismaking met de beurs. Dat is goed. Maar het feit dat ze altijd in de tijd beperkt zijn en dat je bijna gedwongen wordt te speculeren wil je het spel winnen, is een afknapper.

Een belegger die aandelen koopt, moet per definitie voor de lange termijn gaan, ongeacht of hij 20 of 90 is. Vergelijk het met een investering in je eigen woonst. Dat doe je toch ook voor de lange termijn? Is er nu iemand die op een app checkt of zijn huis vandaag meer of minder waard is dan een dag of wat geleden? Dat zouden we belachelijk vinden. Welnu, de nervositeit van een belegger die meegaat met de waan van de beursdag is even belachelijk.

Ik geef toe dat ik als beginnend belegger ook weleens die fout heb gemaakt en nerveus werd als de beurs al eens een slechte dag had. In paniek belde ik dan met Jos Vercammen, die in de Kempen filiaalhouder was van het beurshuis Corluy.

‘Mijnheer Paepen, die aandelen die u kocht, zijn die van bedrijven waarin u gelooft?’ Natuurlijk.

‘Denkt u dat die bedrijven goed blijven presteren, ook al zakt de beurs al eens?’ Ja.

‘Dan moet u zich toch geen zorgen maken?’ Nee.

Ik was gerustgesteld, ook al was het oktober 1989 en wist ik dat de beurzen vooral in die maand al eens durven te crashen. ‘Net zoals ze dat al eens durven te doen in de elf andere maanden van het jaar’, zou de Amerikaanse schrijver Mark Twain wijselijk toevoegen. Oktober of niet, app of niet, een belegger die zijn huiswerk maakt en verstandig belegt, hoeft niks te vrezen, ook al geeft de markt hem niet alle dagen gelijk.