Hoe media leven van jouw verontwaardiging
Geen idee wie dit moet horen, maar voor wie het kan helpen. Als iemand die in de media actief is, heb ik 1 controversiële mening die tegen mijn business ingaat. Mijn mening? Wat een Trump zegt, Conner Rousseau denkt, Elon Musk uitroept, politicus A poneert of mediabron B beweert. It doesn’t matter. Stop er vooral geen emotionele energie in!
Laat je niet kwaad maken.
Er zijn veel verdienmodellen die vandaag leven van jou kwaad te maken. Social media is een goed voorbeeld hiervan, net als de traditionele media. De waarheid? Hoe kwader je bent, hoe meer tijd je besteedt aan al die berichten en hoe meer men kan verdienen aan jou in de vorm van invloed of aandacht.
En wat krijg je ervoor terug?
Niets. Behalve stress, een negatief gevoel en langzaam een onbewuste drang om het nieuws op te volgen en jezelf constant op te jagen over dingen die weinig tot geen impact hebben op je leven. In het begin ga je er verantwoord mee om, maar langzaam zonder dat je het beseft sluipt die negativiteit meer en meer in je leven en slurpt het je helemaal op. En erger? Je denkt dat het normaal is en accepteert het.
En dat is de bedoeling.
Want het is echt een industrie die leeft op jouw aandacht. Ik noem het ‘de verontwaardigingsindustrie’. Iedere dag is er een nieuw verhaal waarover we ons collectief boos maken.
Men speelt in op het gemeenschapsgevoel waardoor je het gevoel hebt dat het nieuws van de dag ook voor jou belangrijk is. En het volgen is belangrijk om een goede burger te zijn nietwaar?
Disclaimer: in 90% van de gevallen heeft het nieuws geen grote impact op jouw leven!
Meer zelfs, het is de job van een Trump, Musk, Rousseau en anderen om constant je aandacht op te eisen en je te doen geloven dat men dingen doet die wel een grote impact hebben op je leven. Zo krijgt men macht in het debat en kan men de eigen belangen verwezenlijken. En hoe krijg je aandacht? Door controversiële dingen te zeggen. De praktijk is in 90% van de gevallen veel genuanceerder en gematigder. Maar daar hoor je weinig tot niets over. Tegen dan is men al bezig met het volgende verhaal om je oogbollen op te eisen.
Ik zie het als een verslaving.
Ik schrijf dit vooral omdat ik steeds meer en meer merk hoe mijn generatie zich laat opjutten. Je krijgt via je feed gepersonaliseerde boodschappen die je opzetten tegen groep A en je politieke visie bevestigen. Persoon B krijgt dan weer boodschappen die haar/zijn politieke visie bevestigen en het andere kamp slecht voorstellen. De enige winnaar is het huis dat jouw aandacht heeft opgeëist en er goed aan kan verdienen in de vorm van advertenties (die je onbewust consumeert) of abonnementen. En voor je het weet zit je in je bubbel waar je later nog moeilijk uit kunt geraken. Als je verslaafd wilt zijn aan de verontwaardigingsindustrie, be my guest. Ik leef er indirect ook van, dus ik ga je niet tegenhouden. Maar als je mij vraagt wat mijn advies zou zijn aan mijn kinderen? Dan is het om bewust om te gaan met sociale media en de traditionele media. En eigenlijk om het gebruik ervan best te minderen. Een luxe die ik niet heb, want ik verdien er letterlijk mijn geld mee. Maar to be honest, het zou beter zijn als iedereen zich wat minder zou laten opjutten. Dat is mijn persoonlijke mening.
Volledig akkoord Stefan.
Niet alleen de media verdienen aan onze verontwaardiging, maar vergeet ook niet de politieke partijen!
Helemaal gelijk Stefan. Het doet me denken aan Taleb’s uitleg over het ‘Lindy effect’ (de geschatte levenstijd van een boek/voorwerp/thema/idee/telefoongesprek = de leeftijd). Hetzelfde geldt voor nieuwartikelen, wetenschappelijke artikels of andere zaken. Wat vandaag breaking news is, is misschien over een week al totaal niet meer relevant. De meeste wetenschappelijke papers zijn na enkele jaren al weerlegd of kunnen niet gereproduceerd worden. We laten ons allemaal te vaak meeslepen in de waan van de dag. Daarom zegt hij: “read old books”.