Het sandaalschandaal

Het gaat niet bepaald goed met de IPO-markt. Eerder deze week al werd de geplande beursintroductie van Renk in Frankfurt geschrapt. Dat is erger dan het lijkt. Er zal wat afgevloekt zijn. Niet alleen kost het schrappen van zo’n beursgang enkele miljoenen aan facturen van banken en juristen en minstens honderden uren van medewerkers van het bedrijf die de beursintroductie voorbereiden, het betekent ook een slag in het gezicht van het management en de begeleidende banken. Dit betekent reputatieverlies voor het bedrijf. Dit wil je niet meemaken.

Durft er nu nog wel een bedrijf naar de beurs te komen? Volgende week zullen we dat weten. Dan mag de beurs van New York het nog eens proberen. Met een bekende naam. Birkenstock, de Duitse producent van sandalen, wil namelijk een notering op Wall Street. Daar wordt al lang over gepraat. En volgende week is het wellicht zover. De sandalen zijn populair en het bedrijf en de banken die het bedrijf begeleiden, hopen uiteraard dat beleggers daarom ook in de rij zullen staan voor de aandelen. Maar daar zijn we niet zo zeker van. Birkenstock wil ongeveer 1,5 miljard dollar ophalen. Het biedt daarom 32,3 miljoen van zijn aandelen aan waarvoor beleggers 44 tot 49 dollar per stuk zullen moeten neertellen. De uiteindelijke prijs zal afhangen van de vraag. Is de vraag heel groot, dan zal de uitgifteprijs wellicht 49 dollar bedragen. Valt de belangstelling tegen, dan komt het aandeel in de effectenportefeuilles aan 44 dollar.

Waarde verdubbeld op twee jaar?

Het zal allicht makkelijker zijn om potentiële aandeelhouders te vinden voor Birkenstock dan voor Renk. Birkenstock is nu eenmaal populair. Misschien zijn de sandalen zelfs een hype nadat ze aangeprezen werden in de film Barbie. Voor sommige beleggers maakt het niet uit wat de prijs van het aandeel is. Ze kopen omdat ze ervan overtuigd zijn dat iemand snel nog meer zal willen betalen. Dan kunnen ze de Zwarte Piet (lees: de hete aardappel) doorschuiven. Soms lukt die speculatie ook. Maar dat is niks voor mij. Aan 49 dollar per aandeel wordt de sandalenproducent gewaardeerd aan 9,17 miljard dollar. Dat is heel veel voor een bedrijf dat vorig jaar een omzet draaide van amper 1,34 miljard dollar. Om die hoge waardering te rechtvaardigen, zou de onderneming een jaaromzet van minstens 4 miljard dollar moeten kunnen boeken. Dat lijkt nog veraf. Birkenstock, dat nu vooral klanten heeft in de VS en Europa, wil groeien in Azië. Maar dat is een regio met veel concurrentie en veel namaakproducten. Zo eenvoudig zal het dus niet zijn om snel veel meer omzet en winst te draaien. Trouwens: amper twee jaar geleden werd Birkenstock maar gewaardeerd aan de helft van de prijs waarop nu wordt gehoopt. Wie weet bloklettert de Wall Street Journal over een jaartje wel “The Sandal Scandal” op zijn voorpagina. Welnu, bij Spaarvarkens doen we dat dus nu al. Aandachtige spaarvarkentjes zijn bij deze gewaarschuwd!

Met alle Chinezen…

Vorig jaar boekte Birkenstock een winst van 200 miljoen dollar. Met een waardering van 9,17 miljard dollar zouden beleggers dus ruim 45 keer de winst van vorig jaar betalen. Dat is prijzig, zelfs in de categorie van de bekende merkenproducenten. En dan zou het aandeel nog eens meteen stijgen na de beursgang? Het kan. Maar misschien duurt die beurshype in het beste geval niet langer dan een paar uurtjes. U raadt het al. Ik koop de aandelen niet. Zelfs als het aandeel na de lancering meteen hoger gaat, dan nog denk ik dat de koopwoede niet lang zal aanhouden. Mijn algemene basisregel voor beursintroducties is trouwens: niet kopen. Wees geduldig. Wellicht kan je dit aandeel over enkele weken, maanden of jaren goedkoper op de kop tikken.