Gierigheid is een hoofdzonde

Stel dat het huis van je buurman plots te koop komt te staan en dat je dat per se wil hebben. Wat dien je dan te doen? Vooreerst moet je uiteraard een bod uitbrengen. Een tweede voorwaarde om het huis te kunnen kopen, is dat je bod niet al te zuinig is. Iedereen met gezond verstand weet dat. Maar op de beurs is het gezond verstand vaak zoek. Ook daar wordt al eens een bod gelanceerd. Een rijke familie of een andere bieder wil op die manier een beursgenoteerd bedrijf alleen voor zichzelf. Bied je voldoende, dan slaag je in je opzet. Bied je te weinig, dan druip je af.

Nicolas Saverys, de Antwerpse ondernemer die ‘zijn’ bedrijf Exmar van de beurs wilde halen, blijkt een gierige bieder. De 11,10 euro die hij wilde betalen voor een aandeel is volgens sommigen amper de helft van wat het waard is. Had hij twee euro per aandeel meer betaald, dan had Saverys Exmar van de beurs kunnen halen. Zijn gierigheid is een hoofdzonde en dat heeft hij mogen ondervinden. Anders is het gesteld met het bod van de Amerikaanse kabelgroep Liberty Global op ‘onze’ Belgische telecommaatschappij Telenet. De opkoper betaalt 22 euro per aandeel en kan daarmee de aandeelhouders van Telenet overtuigen om hun aandelen te verkopen. Bijgevolg zal Telenet weldra, na achttien jaar, van de beurs verdwijnen. Ook Liberty Global was vroeger een gierige bieder. In 2012 lanceerde het bedrijf al een bod op Telenet, maar toen wilden de aandeelhouders er niet op ingaan. De Amerikanen hebben bijgeleerd.

Zal ook Saverys bijleren? Misschien. De man staat bekend als een koppige ondernemer. Allicht zal die karaktertrek soms een voordeel zijn, maar nu heeft hem dat niet mogen helpen. Over enkele jaren slaat hij misschien nog eens toe en dan lukt het hem misschien wel. Ondertussen heeft hij wel al ruim acht op de tien aandelen van Exmar in handen. Die meerderheid is voldoende om zowat alle belangrijke beslissingen te kunnen nemen bij Exmar, op een beursexit na. De minderheidsaandeelhouders zullen allicht een luis in de pels blijven van Saverys. Op de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering die Exmar verplicht dient te organiseren voor alle aandeelhouders, mag hij zich wellicht verwachten aan stevige kritiek.

Voor de Brusselse beurs zijn zuinige bieders ook geen goede reclame. Ze geven de indruk dat de beurs vooral een plek is waar bevoorrechte spelers hun ding mogen doen en de kleine aandeelhouder de pineut is. Dat die kleine aandeelhouder toch zijn tanden heeft laten zien, is prachtig. Hij moet niet zomaar met elk bod akkoord gaan. De beurs is er voor iedereen!