Exit beurs?

“Binnenkort is het niet meer de moeite om een Belgische beurs te hebben”

Deze week kregen we alweer de aankondiging dat een Belgisch bedrijf van de beurs zou worden gehaald. Het gaat om Exmar. Dat is de Antwerpse gasrederij die ooit nog een onderdeel was van CMB: de Compagnie Maritime Belge. Ik ben nooit een grote fan geweest van Exmar. Het bedrijf leek me veel te risicovol en te cyclisch. Exmar was lange tijd geen aandeel voor de goede huisvader. Maar op 8 augustus vorig jaar kocht ik wel een pakketje aandelen. De onderneming kondigde toen namelijk aan dat het een onderdeel verkocht had en daarmee in een klap transformeerde van een probleembedrijf met veel schulden tot een mooie zwaan met een ruime kaspositie. Prachtig! Bij Spaarvarkens.be kochten we de aandelen aan 6,65 euro. Deze week kondigde de hoofdaandeelhouder aan dat hij het bedrijf van de beurs wil halen aan 12,1 euro per aandeel. In november trakteerde Exmar zijn aandeelhouders ook al op een brutodividend van 0,95 euro per aandeel. Mooi zo! Op korte termijn heeft die belegging dus al een mooi rendement opgebracht.

En toch vind ik dit jammer. Niet alleen omdat Exmar van de beurs zou worden gehaald op een moment dat de toekomst veelbelovend is. Maar vooral omdat het de zoveelste beursexit wordt van een Belgisch bedrijf. Ooit stonden er honderden bedrijven te pronken op de koerstabellen van de Brusselse beurs. Nu resten er nog maar iets meer dan 100 noteringen op Euronext Brussel. Aan dit tempo is het binnenkort niet meer de moeite om een Belgische beurs te hebben. Dat het beursgebouw in Brussel omgebouwd wordt tot een biermuseum is symbolisch voor de aftakeling van de Belgische tempel van het volkskapitalisme. Ondertussen overtuigt de beurs van Amsterdam almaar meer bedrijven om daar een notering aan te vragen. Als we het in voetbaltermen zouden uitdrukken is het op beursvlak al lang 10-0 voor Nederland tegen België. Dat is niet goed.

Etienne Cooreman, de gewezen senator die aan de basis ligt van pensioensparen, zei ooit dat een land zonder beurs een arm land is. De beurs brengt immers welvaart voort, voor bedrijven, voor spaarders die beleggen, voor werknemers en voor het hele land. Cooreman heeft groot gelijk. Maar de Belg is nu eenmaal geen belegger. De Vlaming spaart veel, maar belegt relatief weinig. Da’s jammer, want zo lopen we heel wat mis. Bovendien zijn we zo niet zelf eigenaar van ‘onze’ bedrijven, maar laten we die opkopen door buitenlandse groepen. Het beslissingscentrum van Belgische bedrijven verhuist zo te vaak van Brussel naar, pakweg, Parijs. Jammer. Heel jammer.

(06/04/2023 Het Belang Van Limburg)