Duitsland-Frankrijk: 1-0

In Europa staan de Duitsers, de Nederlanders en de Oostenrijkers bekend om hun financiële discipline. De Belgen, de Fransen en de Italianen kan je niet verdenken van dezelfde ijver. Die overheden lijken niet te geven om 10, 100 of meer miljarden extra overheidsschuld. Een pessimist zal stellen dat er geen sprake is van een Europese Unie. Een optimist ziet in de grote verscheidenheid en culturen dan weer een rijkdom van diversiteit.

De verschillen tussen het Noorden en het Zuiden van Europa hebben financiële consequenties. Dat blijkt nog maar eens nu er gespeculeerd wordt over een val van de Franse regering. Frankrijk moet werk maken van een beperking van het begrotingstekort, maar dat is niet naar de zin van heel wat Fransen die vrezen dat besparingen nog wat meer zullen snijden in hun gezinsbudget.

Het gevolg? De Fransen betalen een almaar hogere prijs voor de dreigende politieke instabiliteit in hun land. De financiële markten zijn namelijk doorgaans correct en rechtvaardig. Duitsland kan nu bijvoorbeeld op 10 jaar lenen aan 2,15% terwijl Frankrijk voor eenzelfde lening al 3,02% moet betalen. Het verschil in rentekost tussen die twee landen is gigantisch. Dat verschil is de premie die beleggers eisen voor het hogere risico van Frankrijk. Frankrijk betaalt zelfs een pak meer dan zijn kleine broertje België dat maar 2,80% moet betalen op 10 jaar. Heel cru gezegd: beleggers zien Frankrijk nog sneller bankroet gaan dan België, terwijl de Belgische begrotingsdiscipline voorlopig ook nog geen hoge toppen scheert.

Wie er in Frankrijk ook de plak zwaait, zal werk moeten maken van de overheidsfinanciën. Dat wordt heel moeilijk. Niet alleen omdat de partij die bereid is hard te snijden in de overheidsuitgaven niet meteen zal kunnen rekenen op veel stemmen van de kiezer, maar ook omdat onze zuiderbuur nu eenmaal geen traditie heeft van een zuinige overheid. Integendeel. Dreigde een bedrijf of een hele sector overkop te gaan in Frankrijk? Dan kwam er snel een oplossing in de vorm van een nationalisatie of een mega-subsidie. Dat is niet naar de zin van de Europese Unie, die vindt dat de concurrentie moet kunnen spelen. De Duitsers die relatief goedkoop lenen omdat zij doorgaans hun financiële zaken wel op orde hebben of krijgen, hebben geen zin in Schadenfreude. Zij weten immers dat als Frankrijk niet gauw een oplossing vindt, uiteindelijk ook de Duitsers zullen meebetalen om Frankrijk te redden. Die 1-0 zou zo dan toch nog een 0-0 kunnen worden.