De wiskunde achter overleven op de beurs

Wist je dat zelfs als 70% van je beleggingen verlies opleveren, je nog steeds een zeer winstgevende belegger kunt zijn? De belangrijkste beslissing is niet alleen welk aandeel je kiest in tegenstelling tot wat veel mensen denken. Wat nog essentiëler is, is hoeveel geld je belegt in één aandeel en wat je position sizing is in je portefeuille.

Leer van Ed Seykota

Op dat vlak heb ik altijd veel bewondering gehad voor de nu 79-jarige Ed Seykota, een trader die pionierde met computertrading en nog met oude ponskaarten zijn data ingaf. 

Waar Seykota voor bekend stond? Dat is dat hij een trendbelegger was die meteen zijn verlies nam op verlieslatende beleggingen om zijn kapitaal te beschermen. Zijn winnende posities hield hij dan weer lang bij om zijn winst te optimaliseren.

Daardoor stond soms tot 70% van zijn portefeuille in het rood, maar de verliezende posities hadden vaak een beperkt negatief rendement doordat hij snel verkocht. De winnaars? Die werden zo groot dat ze grotendeels de portefeuille gingen dragen. Daardoor kon hij op 16 jaar zijn portefeuille maal 3000 laten gaan van 5000 dollar naar 15 miljoen dollar.

Het principe van risk-based position sizing.

Beleggers kunnen één ding van Seykota leren en dat is de zogenaamde risk-based position sizing. Zijn posities mochten groot worden in zijn portefeuille, maar iedere positie mocht maximaal een verlies opleveren van 0,5% tot 2% van zijn portefeuille. Dat één positie verantwoordelijk zou zijn voor groot verlies, was ontoelaatbaar voor hem.

Wat Seykota deed om dit te vermijden, was op voorhand bepalen dat een aandeel maximaal verantwoordelijk mag zijn voor een verlies van 0,5% tot 2% van zijn portefeuillewaarde. Op die manier kon één positie zijn jaarresultaat niet bepalen. 

Heb je bijvoorbeeld 10% van je portefeuille in Salesforce zitten en je wil dat die positie je maximaal 0,5% van de waarde van je portefeuille mag kosten bij een daling? Dan moet je verplicht verkopen wanneer Salesforce 5% daalt. Dit om te vermijden dat het aandeel fors blijft dalen en je met een grote verliezer in je portefeuille zit. 

Maar zit het aandeel maar voor 5% in je portefeuille? Dan mag Salesforce met 10% dalen om hetzelfde effect op je portefeuille te hebben. Dat noemen we risk-based position sizing. Vaak ging Seykota ook zijn posities aanpassen aan de volatiliteit op dat moment. Hoe hoger de volatiliteit, hoe kleiner de positie. Niet zozeer de potentiële winst was voor hem belangrijk, maar vooral hoeveel hij kon verliezen.

Focus op zowel de winnaars als de verliezers

En dan maakt het niet uit dat 70% van je portefeuille in het rood staat en maar 30% in het groen. Zolang je je winnaars maar niet afbouwt. Initieel zijn de posities die hij inneemt tegenover de portefeuille klein tot gemiddeld, maar de winnaars werden niet afgebouwd en konden zo na verloop van tijd uitgroeien tot grote delen van zijn portefeuille. De ideale manier om van een zeer defensieve portefeuille in het begin te evolueren tot een offensieve portefeuille waarbij veel gewicht wordt gegeven aan de winnaars. Seykota zorgde ervoor dat door op voorhand te bepalen hoeveel hij wilde verliezen, hij de grootste winst kon verzilveren.