Beursduel: CFE VS Vinci

Vinci is één van de grootste bouwbedrijven ter wereld en bezit ook 12% van de hoofdzakelijk Belgische bouwgroep CFE. Een reus versus een lilliputter. Allebei wapenen ze zich tegen de flinterdunne marges in de bouw.

Het is niet omdat je op wereldschaal klein bent en minder ver staat in de ­uitbouw van meer winstgevende activiteiten dat je niet positief kan verrassen. Dat bewees CFE afgelopen woensdag, met de publicatie van goede resultaten en de belofte op een uitstekend jaar. Het aandeel CFE schoot net geen 19% ­hoger.

Maar even terug naar eind 2013. Het Franse Vinci had toen een kleine helft van CFE in handen en CFE had op zijn beurt de helft van de aandelen van ­baggeraar Deme. De andere helft was voor de investeringsgroep Ackermans & van Haaren (AvH).

Deme groeide en heeft vandaag nog een groot potentieel als wereldleider in het plaatsten van windmolenparken en andere projecten. Dat zagen ze bij ­AvH goed aankomen. Dus overtuigde toenmalig topman Luc Bertrand de Fransen om Deme volledig onder te brengen bij CFE, maar de helft van hun belang in die laatste te verkopen aan de Antwerpse ‘holding’. Daardoor sprong AvH van 50% naar 62,1% en dus de controle over CFE, plus (vooral) over ­Deme.

Sindsdien vroegen de beleggers zich af wanneer AvH Deme en de bouwgroep CFE zou scheiden. De bouwgroep CFE sleepte een slechte reputatie mee, door regelmatig een groot financieel verlies te lijden op een slecht gecontroleerde bouwwerf. Maar de baggergroep deed het goed. Negen jaar later, een paar maanden geleden, was het dan zover: CFE kondigde aan dat Deme en CFE een aparte notering zouden krijgen. Op 30 juni kreeg Deme, op basis van de laatste koers van het ­oude CFE-aandeel (106 euro), een indicatieve startkoers mee van 96 euro, en CFE van 10 euro.

Maar de beleggers scherpten dat ­grote onevenwicht in waarde nog aan, want op de eerste beursdag won Deme meteen 9,4% en CFE dreunde 17,5% ­lager. Eigenlijk was het een ‘technisch’ effect, want de meeste beleggers hadden CFE in portefeuille voor de bagger­activiteiten van Deme en niet voor de ‘wispelturige’ bouwgroep. Dus verkochten ze massaal het afgesplitste CFE.

Wat die beleggers misschien onderschatten, is dat Ackermans de voorbije negen jaar schoon schip heeft gemaakt met het manke management bij de bouwgroep. Er werd gefocust op België, Luxemburg en Polen. Geen exotische werven meer.

Later bracht AvH ook ­andere vastgoedactiviteiten in. De resultaten ­gingen in stijgende lijn en vorig jaar werd een knappe nettowinst neergezet van 39,5 miljoen euro. Woensdag, bij de publicatie van de halfjaarresultaten, meldde CFE dat het dit jaar allicht het sterke resultaat uit 2021 weer zal benaderen. Het orderboek groeide met ruim 10% aan, tot een record van 1,8 miljard euro. Bovendien zakte de financiële schuld al tot minder dan 60 miljoen ­euro. Als CFE een belang in een offshore windmolenpark verkoopt, kan het in een klap schuldenvrij worden.

Vinci ligt minder dan ooit wakker van zijn miniparticipatie in CFE en doet het zelf ook goed. Anders dan CFE is Vinci vooral ook een uitbater van concessies, zoals van autosnelwegen – een activiteit die veel winstgevender is dan bouwen, met stabiele en terugkerende inkomsten.

Vinci publiceerde ook uitstekende ­resultaten over de eerste jaarhelft: de omzet ging zelfs 26% hoger. Maar het bedrijf heeft wel netto financiële schulden om u tegen te zeggen: 22 miljard euro. Vinci haalt met 6,6% wel een veel hogere nettowinstmarge dan CFE (2,3%).

De winstmarge optrekken is de ­opdracht voor de Belgische groep. Het aandeel CFE wordt tegen zeven keer de winst half zo ‘duur’ gewaardeerd als Vinci, ­tegen veertien keer de winst.