-
Autokeuringen & zaken links laten om te kunnen beleggen
Zoals velen onder jullie wel weten, ben ik nog steeds een jonge snaak van 21 lentes jong. Jep, eentje die zich nog dagelijks achter de schoolbanken nestelt en lessen volgt bij @pascal-paepen (Top docent! en neen ik hoef er geen examens bij af te leggen voor iemand denkt dat ik belangen vertegenwoordig of punten sprokkel) Maar… wat sommigen misschien nog niet weten: ik beleg al sinds m’n 18de verjaardag. Over 8 maanden dus al naar mijn 4de beleggingsjaar ;)
Nu, even terug in de tijd. Wat doet een gemiddelde 18-jarige die net z’n rijbewijs gehaald heeft? Juist: een auto kopen. En geloof me, ik had er eentje op het oog. Een pareltje van zo’n 20.000 euro. Ik had er keihard voor gewerkt tijdens m’n studentenjobs – sparen, sparen, en nog eens sparen en dat vanaf mijn 15de. De testrit was fantastisch. Ik was op slag verliefd. Alles in mij schreeuwde: DOEN!
Maar ik deed het niet.
Tegen mijn gevoel in, liet ik de droomauto aan me voorbijgaan. In plaats daarvan kocht ik… jawel… een Peugeot Partner uit 2007. Jep, dat busje – mét een bedje achterin voor wie het weet. Terwijl vrienden nu flaneren in een BMW, Audi of Mercedes, sta ik ernaast met m’n oude, zwarte bak die de stad niet eens meer in mag. En toch? Geen seconde spijt! (ohja BTW, afgelopen zondag eerste keer overnacht in dat busje naast het parcour van de ronde van Vlaanderen. Hoe het afliep? euhm.. gelukkig boden de mensen waarvoor ik mij s’avonds had geparkeerd me s’ochtens een kop koffie aan. verschrikkelijk tot niet geslapen, maar de meest fantastische herinneringen ooit gemaakt in mijn leven. Spontaan bij mensen binnengelaten, samen naar de koers zien en bijpraten met echte Oost-vlamingen!! Maar goed terug naar de hoofdzaak. Centjes!!
Waarom ik dit vertel?
Omdat ik eerlijk wil zijn. Geen bluf, geen filters. We leven in een tijd waar het lijkt alsof iedereen met geld smijt. Mooie wagens, dure spullen… En ja, sommigen hebben er keihard voor gewerkt en dat is geweldig. Maar ik? Ik heb een andere koers gekozen. Ofja, ben ik misschien gewoon te gierig. Dat kan ook.
Want eerlijk? Ik kijk iedere dag naar de Volvo garage in Geel als ik naar school rij. Wat een prachtmodellen! Stiekem droom ik soms van een Volvo of Audi, absoluut. Maar mijn geld zit nu ergens anders in. In aandelen. In kansen. In de toekomst.
Ik ben begonnen met beleggen omdat ik meer wou dan wat een spaarboekje me kan geven. Ik wilde leren, risico’s nemen, rendement opbouwen. Het grote doel? Later mijn huis gedeeltelijk kunnen financieren met de winst. Minder hypotheek. Meer financiële ademruimte. Meer vrijheid. Klinkt leuk toch?
En aan alle jongeren die dit lezen: ja, geniet! Koop die brommer. Ga op reis. Maak plezier. Ik heb ook impulsaankopen gedaan waarvan ik later dacht, waarom in hemelsnaam kocht ik dit. Of een avondje naar de kermis en 100 euro opgokken. Been there, done that. Maar probeer óók een beetje vooruit te denken. Begin klein. Bouw wat op. Die extra 50 euro die je eens niet nodig hebt, kan het verschil maken. Geloof me: er is niks mis met jong zijn en leven, maar een stukje vermogensopbouw erbij maakt het leven later zoveel leuker. (Denk ik)
Hoe mooi zou het zijn als je op je veertigste zegt: “Weet je wat, ik trakteer mezelf op een dikke bak. Gewoon, omdat ik het kán. Van de winst van mijn beleggingen.” Of: “Kijk, dat droomhuis? Ik hoef minder te lenen, want ik heb gespaard en slim geïnvesteerd.”
Voor mij is dát pas luxe. Niet de glimmende auto van vandaag, maar de vrijheid van morgen. Achja ieder zo zijn mening zeker…
Benjamin
Log in to reply.