-
Yum Brands
Tijdens de Spamalot kwam Yum Brands aan bod, de Amerikaanse moeder, niet de Chinese dochter uit de buy-and-hold. Ik heb dit even van naderbij bekeken en ook een waardering gemaakt op basis van het DCF-model dat @lkroeze ons schonk. (Nogmaals dank Luc! Dit is de tool waar ik al zo lang naar op zoek was.)
Hoewel Yum Brands een indrukwekkende ROIC voorlegt, mooie winstmarges boekt, de cashconversie snor zit en de omzet al enkele jaren gestaag groeit, kom ik toch uit op een overgewaardeerd aandeel omwille van de hoge schuld. Bijkomend val ik ook over de van-de-pot-gerukte payratio van dit bedrijf. Dat alles in bijlage. Heel graag jullie visie, opmerkingen, aanvullingen.
-
5 Replies
-
Hey Jochen,
Proficiat met alweer een grondige analyse. Je groeit met elke analyse en dat zal alleen maar toenemen. Ik volg het bedrijf niet, maar na snelle blik in mijn screener een paar opmerkingen. Hopelijk kun je er wat mee:
– Negatief eigen vermogen vermoedelijk gevolg van forse inkoopprogramma’s. Dit zie je wel vaker bij bedrijven die zoveel cash genereren en aandelen terugkopen. Hoeft op zich geen probleem te zijn, maar ideaal vind ik het niet. Maar bij sommige van de sterkste bedrijven ter wereld zie je het ook.
– Echter, andere schuldratio’s ogen ook niet fraai. Een interest cover onder 5 en een schuld vrije kasstroomverhouding van 9. Vermoedelijk is dit een bedrijf dat die schulden de baas kan, maar persoonlijk zijn zulke ratio’s voor mij een no go. Waarom zou je het risico nemen, het is niet dat het aandeel goedkoop is en aan die waarderingen zijn bedrijven te vinden met minder schuldrisico’s. Dus ik denk dat je conclusie aardig klopt: het lijkt overgewaardeerd.
– Omwille van de hoge schuld hanteer je een rendementseis van 15%. Dit is fors, maar ik begrijp je argumentatie hiervoor. De markt is het echter niet met je eens. Die eist een flink lager rendement en heeft blijkbaar minder moeite met de hoge schulden. Die schuldpositie zou je dus grondiger moeten bekijken in hoeverre het een probleem vormt. Maar dan nog zou ik een hogere rendementseis willen dan 10%, omdat je aan die rendementseis gewoon bedrijven kunt vinden met evenveel potentieel en minder schulden. Ik denk dat wanneer je de DCF doet met een eis van 12% dat je ook niet bij de huidige koers raakt, laat staan een veiligheidsmarge hebt.
– zit je niet iets te conservatief wat betreft je groeivooruitzichten voor dit bedrijf? De omzetverwachtingen liggen boven 7%, en naarmate zo’n soort bedrijf groeit zullen er wel mogelijkheden zijn om steeds meer omzet door dezelfde pijplijn te duwen? Efficientieverbeteringen? Vermoedelijk zal de winst en FCF wel iets meer kunnen groeien dan 7%? Ik weet het natuurlijk niet, maar je zou het kunnen uitzoeken.
– Wees je bewust van de beperkingen van het DCF-model dat ik ontwikkelde voor educatieve doeleinden, dat heb ik in het artikel ook aangegeven. Het is niet ontwikkeld om bedrijven mee te waarderen, maar om de werking van de DCF te leren begrijpen. Met dit bedrijf gaat het misschien nog aardig omdat een behoorlijk deel van de winst zich vertaalt naar vrije kasstroom. Van kapitaallichte bedrijven zoals dit kun je met het model wel een idee krijgen van waarde. Maar ik wilde de waarschuwing toch nog even meegeven. In een DCF komen nog andere parameters om het hoekje kijken zoals de ontwikkelingen van de marges, ROIC en herinvesteringen.
-
Merci voor je uitgebreide antwoord Luc!
-
Dag Luc
Bedankt voor je snelle en uitgebreide antwoord.
Het negatieve vermogen vond ik ook niet zo’n probleem gezien de winst en winstkwaliteit. Zoals je zelf aangeeft. Het bedrijf koopt vlot eigen aandelen in. Sinds 2015 is het aantal aandelen met zo’n 20% gedaald (Dat stond niet in de tekst).
In verband met de conservatieve waardering. Ik vind het sowieso moeilijk om hier inschattingen over te maken en de omzetgroei had ik niet in rekening gebracht. Weeral iets bijgeleerd. Eerlijk gezegd vond ik mezelf al optimistisch met die 7% omdat de winstkwaliteit sinds 2020 in een dalende trend zit. Al blijft deze wel boven de 80. In het jaarverslag zie ik ook dat CEO Gibbs flink beloond is voor de efficiëntieoefeningen van de laatste jaren: geautomatiseerde voorraadbeheer, betere bestelplatformen, efficiëntere workflows, … dat is allemaal al geïmplementeerd zijn. Waar kunnen de kosten nog gedrukt worden? Hopelijk zet de Raad van Bestuur Gibbs nu aan om iets aan de schuld te doen.
Over het DCF-model. Hier heb ik mij ietwat verkeerd uitgedrukt. Ik had dit een oefening moeten noemen in plaats van een waardering. Ik pas dit nog zodat andere leden niet het foute idee krijgen. Ik begrijp je goed.
Mvg
Jochen
-
-
Bedankt om dit te delen Jochen!
-
Luc was me al voor met een antwoord, heb er zelf weinig aan toe te voegen. Wel opmerken dat voor de buy and hold portefeuille Yum China Holdings werd gekocht en niet Yum Brands. Het tweede volg ik niet op / blijf eerder fan van de Chinese versie waar ik meer groeimogelijkheden zie.
Log in to reply.