-
Recht van antwoord van Thomas Guenter
Vandaag staat op de website van De Tijd een recht van antwoord van Thomas Guenter. Daarmee reageert de man op de kritiek die de krant twee maande geleden had op zijn fund of funds.
– Het fonds is goedkoop, zegt hij. Niet duur.
– FinHouse is heel ervaren, beweert hij. Niet jong en onervaren.
– Het is niet riskant om te beleggen in zijn fonds, stelt hij.
– En het gebrek aan liquiditeit is ook geen probleem.
Ik zal daar wat over zeggen in de Spamalot, morgen.
Pascal -
11 Replies
-
[Artikel De Tijd -26-12-2025] In de weekendkrant van 25 oktober 2025 verscheen een artikel met als titel ‘Thomas Guenter, de finfluencer die in geen tijd 100 miljoen ophaalde’. Hoewel de online versie van het artikel na het weekend op meer dan tien plaatsen werd gecorrigeerd, wenst Finhouse de stellingen die als feiten zijn weergegeven in het artikel te nuanceren, te kaderen en te weerleggen.
Finhouse betreurt het ten zeerste dat in het artikel foute conclusies zijn getrokken en dat deze vervolgens onterecht in de mond zijn gelegd van de financiële waakhond of de FSMA. Zelfs nu het artikel op meerdere plaatsen is aangepast, krijgen de lezers van De Tijd nog altijd onterecht een verkeerd beeld van Guenter en ons fonds.
Dit recht van antwoord beperkt zich tot een aantal kernpunten waarover het artikel feitelijke onjuistheden bevat, met name met betrekking tot het beoogde rendement van ons fonds, de kosten, onze fondsdocumentatie, de risico’s voor investeerders, ons team en onze investering in Lovable.
Het artikel opent als volgt: ‘De Belgische personalfinancevlogger Thomas Guenter belooft stevige rendementen met zijn fonds’. In werkelijkheid heeft Guenter nog nooit een vlog gemaakt en heeft hij nog nooit een rendement beloofd met zijn fonds.
Er is uiteraard een doelstelling, maar elke Vlaming weet dat gegarandeerde rendementen niet bestaan. Door het artikel op deze manier aan te vangen, wordt bij de lezer onmiddellijk een onjuist beeld gecreëerd van Guenter.
Kosten
In het artikel wordt beweerd dat de kosten van Guenter zijn fonds bijna 7 procent per jaar bedragen. In werkelijkheid rekent Finhouse een gemiddelde management fee aan van 0,68 procent per jaar op commitment, de laagste in de sector.
Enkel wanneer wij erin slagen om het geld van onze investeerders stap per stap op te vragen en minstens twee keer terug te storten of te verdubbelen, kan daar een prestatievergoeding of carried interest bijkomen die maximaal 10 procent van het rendement bedraagt.
Over de volledige lijn wordt er niet aan benchmarking gedaan in het artikel. Wie de vergelijking maakt, stelt vast dat andere Belgische funds of funds een hogere management fee (1 procent op commitment) en prestatievergoeding (20 procent, 25 procent of fees op basis van de boekwaarde van de portefeuille) aanrekenen en deze prestatievergoeding ook al vroeger aanrekenen (vanaf 6 procent of 8 procent rendement per jaar).
Met ons fonds vragen we een lagere management fee en leggen we de lat bewust hoger voor een carried interest. Het is opmerkelijk dat een lowcostaanbieder van private equity als Finhouse in het artikel net op het vlak van kosten wordt bekritiseerd. Bovendien werd in het oorspronkelijke artikel beweerd dat de FSMA heeft becijferd en toegelicht wat de kosten van ons fonds zijn, wat niet het geval is.
Bijkomend wordt in het artikel genegeerd dat wij de commitments van onze investeerders maar stap per stap opvragen (we gaan uit van capital calls van ongeveer 20 procent per jaar) en dat wij erop mikken om vanaf jaar 6 distributies te doen naar aanleiding van de eerste verkopen van portefeuillebedrijven. Hoewel de looptijden van funds of funds lang zijn (12 jaar), moeten investeerders in de praktijk niet tot het einde van de looptijd wachten op distributies.
Documenten
In het artikel wordt geschreven dat iedereen die in het fonds van Thomas stapt tientallen pagina’s aan ‘wettelijk verplichte’ documenten ontvangt, waarbij de vraag wordt gesteld ‘of iedereen die documenten leest’. Finhouse wijst erop dat het niet om wettelijk verplichte documenten gaat en dat alle fondsdocumenten werden opgesteld door Argo Law, marktleider in België voor private equity.
Op het vlak van fondsdocumentatie werkt Finhouse op dezelfde manier als andere fondsen. Zowel op de punten waarop Finhouse zich onderscheidt (lage kosten, brede spreiding en toegankelijkheid vanaf 100.000 euro), als op de punten waarop Finhouse op dezelfde manier werkt als andere spelers in de sector (juridische structuur en fondsdocumentatie), bevat het artikel een voorstelling van zaken die feitelijk onjuist en misleidend is.
Risicoklasse
In het artikel wordt geschreven dat de FSMA het Finhouse-fonds heeft ingedeeld in de op één na grootste risicoklasse, ‘wat betekent dat de potentiële verliezen op toekomstige rendementen worden ingeschat als hoog’. Graag wijzen we erop dat de FSMA deze indeling niet heeft gedaan en dat de classificatie niet veel zegt, omdat funds of funds bij gebrek aan dagelijkse koersgegevens automatisch in risicoklasse 6 worden ingedeeld.
In de realiteit valt het risico van funds of funds goed mee. Uit onderzoek van Cambridge Associates blijkt dat de kans op verlies voor investeerders minder dan 1 procent bedraagt vanaf een diversificatie over negen fondsen. Finhouse mikt erop om een portefeuille samen te stellen van een twintigtal private-equity- en venture capital-fondsen. Bovendien zijn we zeer streng op het vlak van selectie en investeren we met het team een groot deel van ons eigen vermogen in het fonds.
Veel banken staan klanten zelfs toe om op een bestaande aandelenportefeuille te gaan lenen om tot een volstorting in ons fonds over te gaan, net zoals bij vastgoed. Banken staan dit toe omwille van het gunstige risicoprofiel van vastgoed en funds of funds. De waardering van een fund of funds wordt niet elke dag bepaald en het geld van investeerders zit voor meerdere jaren vast, maar dat maakt deze producten niet meer risicovol.
Er wordt in het artikel geschreven dat Guenter toegeeft dat hij over een jong en onervaren team beschikt. Guenter ontkent dit formeel. Onze Investor Relations was voordien bijvoorbeeld actief als M&A-advocaat bij de marktleider die eerder aan bod kwam, Argo Law. Guenter zelf heeft ervaring met private equity als consultant bij Arthur D. Little en Boston Consulting Group, en als multi-family officer. Wie de vergelijking maakt met andere fondsmanagers, merkt dat het Finhouse-team, in tegenstelling tot wat wordt beweerd in het artikel, relatief groot is voor de huidige assets under management.
Er wordt geschreven dat Finhouse ‘amper’ 882.494,79 euro in Lovable heeft geïnvesteerd. Wij kunnen ons hieromtrent niet publiekelijk verdedigen omdat wij gebonden zijn door geheimhoudingsverplichtingen ten aanzien van de fondsen waarin wij investeren, maar we laten graag weten dat dit cijfer – hoewel het tot twee cijfers na de komma wordt weergegeven – volledig verkeerd is. Finhouse heeft het bewijs hiervoor op een vertrouwelijke manier voorgelegd aan de Raad voor de Journalistiek.
Als bijkomende context geven we graag mee dat wij er als fund of funds naar streven om voor onze investeerders een portefeuille samen te stellen van meer dan 300 niet-beursgenoteerde bedrijven. Voor een fonds van 100 miljoen euro komt dat neer op een allocatie van ongeveer 300.000 euro per bedrijf. Wanneer er minder in een bedrijf wordt geïnvesteerd, gaat het om een kleine allocatie. Wanneer er meer in een bedrijf wordt geïnvesteerd, gaat het om een grote allocatie.
Tot slot geven we graag mee dat zo goed als alle cijfers in het artikel fout zijn. Zowel belangrijke cijfers (bijv. wat zijn onze kosten) als onbelangrijke cijfers (bijv. hoeveel exemplaren zijn er reeds verkocht van Guenter zijn boek). Op vandaag zijn nog steeds niet alle fouten rechtgezet.
Het is ongezien en betreurenswaardig dat een jonge onderneming die exclusieve fondsen op een goedkopere manier toegankelijk maakt voor een breder publiek, op deze manier wordt aangevallen in De Tijd.
Ondanks de publicatie van het recht van antwoord van Thomas Guenter blijft de redactie achter de inhoud van het gepubliceerde artikel staan. De passages over vooropgesteld rendement, investeringen, kosten en risico’s berusten op wettelijk verplichte documentatie, beleggerspresentaties en Finhouse-marketing. De redactie erkent dat extra context bij de risicoklasse van het Finhouse-fonds welkom kan zijn, en heeft aan de oorspronkelijke tekst toegevoegd dat risicoklasse 6 eigen is aan fondsen zoals dat van Guenter.
-
De kritiek op het fonds is op z’n plaats, moet geduid worden maar dit is anderzijds verre van het meest risicovolle in z’n categorie. Het is geen spek voor m’n bek maar ik hoop wel dat ze stommelings of niet iedereen naar huis spelen. In Vlaanderen hebben we bovengemiddeld last van het ‘tall poppy syndrome’ en dat schemert door in het artikel. Mocht het een Amerikaans fonds zijn, het was beschreven als de innovatie van de eeuw.
Gisteren dacht men nog dat er een notering was voor novo nordisk en het de 2de dag op rij 9,x% steeg. Een beetje bescheidenheid mag.
-
De innovatie van de eeuw zal het wel niet genoemd worden, Koen. Er is toch niks nieuws aan het fonds?
-
Neen idd niets nieuws, maar ook niets bijzonder veel slechter dus. Ik heb de indruk dat men bij voorkeur kritisch is voor wat in de achtertuin gebeurt, en liefdevol(ler) voor wat van ver komt. Een vergelijking met andere dergelijke fondsen bvb. was toch wel relevant geweest.
-
Klopt, inderdaad, maar De Tijd focust nu eenmaal op de eigen achtertuin. Ik kan dat nog redelijk begrijpen. Voor het grotere plaatje lees je best Engelstalige media. Ik ben dus ook best kritisch voor zo’n fonds van fondsen en stel dat je beter in een Sofina kan beleggen.
-
-
Nog een aanvulling: je kan je afvragen hoe zinvol private equity is in je portefeuille (als particulier zonder relevante stem in de AV of sturing in de rvb): eigenlijk is het louter een diversificatie zoals een andere. Voor mij is die vraag interessanter dan wat Thomas zoal doet. Zie https://www.econopolis.be/en/blog/posts/2024/march/beyond-the-hype-unveiling-the-realities-and-resilience-of-the-private-equity-industry/. In bijlage het koersverloop van Sofina vs een gewone wereld etf.
-
Op nog langere termijn doet/deed Sofina het volgens mij beter dan een wereld-etf.
-
Verder dan 2009 kan ik niet vergelijken Pascal, is zowat het ontstaan van de populaire wereld trackers. Sinds 2000 (ontstaan Sofina aandeel) doet het licht onder voor de S&P 500. In de toekomst kan alles nog :-).
-
Het fenomenale succes van ETF’s en dus de opgang van grote Amerikaanse mastodonten heeft het een en het ander in de war gestuurd. Ik ken professionele beleggers die vroeger meestal de benchmark versloegen, maar die de afgelopen 10 jaar weinig tot geen ‘alfa’ hebben geboekt (meer rendement dan benchmark) omdat die etf’s zo populair zijn. I can be wrong, maar ik denk dat dat een tijdelijk fenomeen is. Beleggers uit de eurozone hebben het afgelopen jaar niet zoveel verdiend met dergelijke etf’s vanwege de daling van de dollar.
-
Ik ben het met je eens dat die magnificent 7 wel heel hard zijn gestegen de voorbije jaren. Maar van de andere kant is en blijft de Amerikaanse economie een stuk dynamischer dan de Europese en … remember uncle Warren “Never bet against America”.
Ik sluit een tijdelijk mindere prestatie van de SP500 niet uit maar in the long run investeer ik toch liefst van al in de VS. Het is zeker niet het land van melk en honing maar ze zijn dynamisch en ondernemend, de overheid creëert een bedrijfsvriendelijk ondernemersklimaat en dat weerspiegelt zich op de beurs waar Amerikaanse bedrijven, ook buiten de tech sector, de plak zwaaien.
-
Yves,
Uiteraard. Ook ik denk dat die toppers het nog heel goed gaan doen. Op termijn worden het wellicht pure cash cows, dankzij de succesvolle investeringen die ze nu doen en in het verleden deden.
Pascal
-
Log in to reply.