-
Kunst!
Wat me nog het meeste bezorgd, is dat de overheid met die meerwaardebelasting nu een voet tussen de deur heeft. Met de intentie om die gaandeweg verder open te wrikken. Dat heeft het verleden duidelijk gemaakt.
Mijn persoonlijke transacties zijn de laatste jaren sterk achteruit gegaan. Van gemengde fondsen blijf ik omwille van de Reynderstaks bewust weg. Buitenlandse aandelen koop ik niet meer want de dubbele dividendbelasting roomt de meeste winst af. Transacties probeer ik tot de minimum te beperken omdat de beurstaksen de laatste jaren schrikbarend toe namen. En op de Brusselse beurs koop ik enkel wanneer het sop de kool nog waard is, inflatie indachtig. De roerende voorheffing op dividenden is de laatste jaren ook alleen nog maar toegenomen. Deze evolutie maakt mij als belegger diep bedroefd want beleggen in aandelen is nu eenmaal het liefste wat ik doe. Voor je het goed en wel beseft, ben je vandaag alleen nog maar de putten van failliete regeringen aan het vullen met je finaciële transacties.
Onlangs verklaarde de minister van volksgezondheid, Frank Vandenbroucke bij Ruth Roets, Radio 1 dat de overheid het geld moet halen waar het zit. “We kunnen niet verwachten dat burgers braaf hun schilderijen, bestek, wijn en andere waardervolle spullen spontaan zullen aanbieden bij de fiscus ter taxatie”, zo stelde hij. “Zoiets is nu eenmaal onmogelijk. We moeten het geld halen op plaatsen waar we wel zicht op hebben en die we kunnen controleren. Een euro is voor mij een euro”. Zo wordt de beurs “a sitting duck” voor de overheid.
Vandaag worden alle neuzen in dezelfde richting gezet. Weerbarstige neuzen – zelfredzame mensen – worden tot adaptatie gedwongen. Misschien daarom dat onze landbouwers zo door ontelbare wetten en regeltjes worden platgeslagen? Zelfredzaamheid is gelijk aan subversief gedrag geworden. Dat er in dit op apegapen liggende landje op economisch vlak steeds minder gebeurt, zal de socialisten worst wezen. Door middel van sluwe populistische acties halen ze hun slag telkens opnieuw thuis. Hulpbehoefde lethargie verzekert immers hun bestaansrecht.
Maar de minister liet met die uitspraak bij Radio 1 wel in z’n kaarten kijken. Onlangs bezochten Greet en ik een kunstgallerij in de Antwerpse Kroonstraat. Mijn oog viel daar op een mooie Spilleart. Kostprijs; 15 500 euro inclusief certificaat. “Als ik me nu daar eens in ging verdiepen?”, vroeg ik me de wanhoop nabij af. “Zo blijf ik onder de allesverslindende radar van dat ongeleid projectiel, de fiscus. De minister heeft het zelf gezegd”. En we kunnen er bij Spaarvarkens.be nog een hoofdstuk toevoegen, namelijk kunst, wijn en andere materiële activa. Maar zo’n wanhoopsdaad is misschien wel wat hoog gegrepen, als ik voor mezelf spreek. Ik ken te weinig van dat kunstwereldje en zou waarschijnlijk eerst toch nog dure beginnersfouten maken. Daar voel ik nu ook niet veel animo voor.
Sorry hoor collega beleggers, maar deze moest me toch wel even van het hart. Hopende op jullie begrip wens ik iedereen van onze community het allebeste in deze turbulente tijden. En dat we elkaar kunnen blijven informeren en inspireren! Van harte, Gert.
Log in to reply.