-
Gone with the wind…
De voorbije dag was het heerlijk toeven aan zee. De weersomstandigheden vielen al bij al nogal mee gelukkig, na al dat getempeest van de weergoden de voorbije maanden. Na een stevige strandwandeling streken we, m’n partner en ik, op de promenade van Oostende vlak bij het casinocursaal neer op één van de vele terrasjes dat er uitnodigend uitzag. Tja, ik moet toegeven dat ik een boontje heb voor de koning der badsteden. Oostende heeft dan ook alles in zich, cultuur, het maritieme, de grandeur van een vergane glorie, de schitterende zeedijk als toemaatje en nog zoveel meer waar ik op dit moment niet aan denk. Ik kom er altijd een beetje thuis.
Twee cappucino’s werden geserveerd en ze waren nog heerlijk heet ook, compleet met suikerklontjes en speculoosjes van onze beurslieveling, Lotus Bakeries. Ik ben niet zo’n zoetebek, dus mijn koekje bleef onaangeroerd, maar m’n partner scheurde het cellofaan al snel open om vervolgens het speculoos in de hete koffie te soppen. Maar wanneer dat gebeurd, zit je met een probleem. Want wat gedaan met het rode plastiekje? Gemakshalve proppen we dat gewoonlijk zo wat half onder het schoteltje van het kopje om het na de consumptie ergens te dumpen of mee te geven met een ober. Op dat moment stond er toch nog een onangenaam strakke wind die het plastiekje zonder dralen van onder het kopje weg graaide ondaks een snelle reactie om dat te voorkomen. Bestemming? Onbekend. Het viel me op dat ons probleem niet uniek was. Vele andere klanten verloren op een gelijkaardige manier de verpakking van het speculoosje bij de koffie. Dit ogenschijnlijk banale voorval riep een irritatie in me op. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat een bedrijf als Lotus Bakeries met een beurswaarde van om en rond de 7,24 miljard euro er niet in slaagt om een oplossing te vinden voor dit probleem? Een biologisch afbreekbaar cellofaantje als verpakking moet toch mogelijk zijn? En Lotus Bakeries is in deze niet de enige, vele koekjesproducenten zijn in hetzelfde bedje ziek! Onze oceanen worden in sneltempo geplatsificeerd, maar dat valt buiten ons referentiekader, de comfortzone van de consument. Zoek ik spijkers op laag water? Hoe moedig je een koekjesproducent aan tot bewustwording voor dit specifiek probleem? Alle beetjes helpen, toch?
-
13 Replies
-
Ik deel je liefde voor Oostende, Gert en het is een bedenking die al velen onder ons gemaakt hebben. Die verpakkingen zijn een zegen voor de hygiëne, maar een ramp voor het milieu. Wat je schreef kunnen we misschien op de open site zetten en een link naar ceo Jan Boone sturen? Hij kan misschien eens zeggen wat het prijsverschil is tussen niet afbreekbaar en afbreekbaar.
-
Hey Jan, wanneer we de topic op de open site zetten, moeten die tikfouten er wel eerst uit natuurlijk😬 en ook nog wat bijwerken hier en daar. Wanneer ik het klavier van m’n tabletje weg veeg na de inspiratie, raak ik vaak ongewild de ‘plaatsen’ button, terwijl ik de tekst nog wilde bijschaven. Bij de vorige Spaarvarkens.be was er een optie ‘bijwerken’ als zoiets gebeurde, maar ik vind die hier niet meer tot grote frustratie…😭 Groetjes!
-
Op de drie puntjes rechts klikken op je bericht (eerst muis over laten lopen) en dan kan je normaal bijwerken @jimstukken1-be , toch?
-
Tja, dat wil ik wel aannemen hoor Jan, maar met de beste wil van de wereld, ik heb geen 🐁 want ik werk op een Asus- tabletje van 10 op 14 cm…
-
Ik vind die drie puntjes wel terug rechts van een antwoord op een topic, maar niet bij de topic zelf die ik schreef. Kan het aan mij liggen?
-
-
Dag Gert
Ik ben zelf aandeelhouder van Avantium (https://www.avantium.com/). Dit Nederlandse bedrijf maakt PEF, een plantaardig (dus petroleumvrij), recycleerbaar plastiek. Niet alleen ecologisch, maar ook kwalitatief is PEF al superieur bevonden aan PET omdat:
– PEF weegt 20% (Dus transportkosten vallen lager uit)
– PEF is sterker (Er is dus minder materiaal van nodig om een verpakking te maken)
– In PEF verpakt voedsel blijft langer vers omwille van de hogere dichtheid waardoor zuurstof moeilijker doorgang heeft.
– PEF houdt koolzuurgas (prik voor frisdrank) tien keer langer vast
– PEF smelt bij 235 graden. PET bij 265 graden. Een lagere smelttemperatuur maakt het makkelijker en goedkoper om te recycleren.
– PEF bestaat nog niet zolang. Het oudste PEFflesje is 6 jaar oud en vertoont nog geen tekenen van afbraak. De afbraaktijd van PEF wordt geschat tussen de 20 en de 50 jaar. Nogmaals schattingen. Voor PET worden de afbraaktijden geschat tussen de 100 en de 1000 jaar. PET bestaat ook nog maar een dikke 50 jaar.
Het grote nadeel van PEF t.o.v. van PET is de kostprijs. Het verschil is immens. Een PEF flesje maken kost zo’n 8 keer meer. Een groot deel van het prijzenverschil heeft te maken met de opschaling. Avantium bouwt momenteel de eerst PEF-fabriek, goed voor een jaarproductie van 5.000 ton. Dat staat tegenover een wereldwijde PET-productie van 70 miljoen ton. Maar als PEF kan opschalen, kunnen de kosten drastisch dalen.
Avantium maakt nog geen winst, maar heeft wel al afnamecontracten met Resilux en Albert Heijn. Nog dit jaar liggen de eerste PEF-flessen met fruitsap bij Albert Heijn. Verder zijn er samenwerkingen (nog geen afnamecontracten) met Danone, Coca-Cola, LVMH, Carlsberg en Lego en vooral Origin Materials. Met deze Amerikaanse multinational uit de chemie is er een akkoord voor de productie van 100.000 ton FDCA per jaar. Avantium ontvangt royalty’s en krijgt een patentvergoeding.
Tot slot, als product zou PEF wel eens een kleine revolutie kunnen ontketenen. Er is concurrentie vanuit de bioplastics (PLA, PHA en PBS), maar PEF is een uniek product. Al wil ik benadrukken, Avantium maakt tot op heden geen winst. Dit is dan ook maar een klein deel van mijn portefeuille, het risicogedeelte.
avantium.com
Avantium is a leading technology development company and a frontrunner in developing and commercialising innovative technologies for the production of materials based on sustainable carbon feedstocks, i.e. carbon from biomass or from the air (CO2). The most advanced technology is … Continue reading
-
Hey Jochen! Bemoedigende info maar ik vermoed dat, zoals je reeds zelf aanhaalde, er eerst nog veel – geplastificeerd- water naar de zee zal vloeien voor er hier een doorbraak kan worden verwacht. Sommige producenten gebruiken zo’n gesatineerde papiertjes als verpakkingsmateriaal. Is zoiets in de voeding om bepaalde redenen dan niet mogelijk vraag ik me soms af?
-
Dag Gert, een doorbraak voor Avantium zal toch niet lang meer op zich laten wachten. Dit jaar wordt de fabriek operationeel en liggen de eerste commerciële producten in de winkel (Bij Albert Heijn dus). Slaat dit niet aan, lust de consument het niet of is de prijs te duur, dan vrees ik dat het over and out is. Aan PEF gaat al 20 jaar R&D vooraf. Als ze nu niet klaar zijn, dan nooit meer. De vraag is dan natuurlijk de snelheid waarmee PEF kan opschalen om op middelange termijn een duidelijk shift te zien van PET naar PEF. Dat kan ik onmogelijk inschatten, maar ik ga er wel vanuit dat we elkaar dit jaar via het forum nog een foto kunnen sturen met een PEF-fles in onze handen.
-
Ik zou willen dat het lukt, al was het alleen maar voor Jochen.
-
-
Daar klinken we alvast op, Jochen! Groetjes!
-
Blijkbaar veel mensen hier die de mooie facade van Oostende wel kunnen smaken, maar voor mij is Oostende Oostende niet meer en ben ik er uiteindelijk weg getrokken.
Toen ik er zo’n 25 jaar geleden kwam wonen was Oostende nog een bruisende stad, van begin mei tot eind september bij mooi weer was er altijd een gezellige drukte op de dijk, in de Langestraat met nog echte Oostendse cafeetjes en heel veel Oostendenaars op die buiten kwamen ook.
Wij moesten echt zeggen van “vanavond eens niet” 😁
Je moest nooit ver lopen of er riep wel plots een vriend, een kennis vanop terras van kom er bij.
Dat was Oostende vroeger.
Nu is de uitgaansbuurt wat voor ons in de week vroeger een buurt was waar we in de week na het werk op ons gemak in het zonnetje van een drankje en een hapje konden genieten, grotendeels verdwenen, dik door het toedoen van onze geliefde #not burgemeester die het nachtlawaai en de criminaliteit die steeds erger werd, wilde indijken.
Tot op het laatste toen op iedere hoek van de straat een combi stond met agenten in, gewapend met een matrak en een schild voor als het voor de zoveelste keer uit de hand liep.
Maar daar zit het grote probleem niet, het grote probleem zit em er in dat de kloof tussen arm en rijk steeds groter werd. De welgestelde toerist die naar zijn duur betaald nieuwbouw appartementje kwam in de zomer of in het weekend wilde ‘s avonds rust in een stad die in het hoogseizoen verschillende honderdduizenden koppen telde, een utopie die altijd zal blijven bestaan denk ik.
Een mooie facade, maar hoe leefbaar is deze nog voor de vaste bewoner tegenwoordig 🤔
En dan doen we het boekje nog niet open over de talloze leefloners, verslaafden en criminaliteit
-
Ik ben zeker niet blind voor wat je beschrijft, Peter. Een zorgwekkende evolutie. Maar er gebeuren ook veel goeie dingen in Oostende. We fietsen er altijd de Christal Ship- tour en zo’n initiatieven als die van de Amandine kunnen ons ook wel bekoren. Een viske snoepen in het zonneke aan de vismijn terwijl de Raveel- pondjes af en aan komen dobberen van en naar de vuurtorenwijk, is een hoogtepunt. Het geluk zit ‘m in de kleine dingen. Stedenbouwkundig wordt de stad flink aangepakt met oog voor oorspronkelijkheid. Maar een verhaal heeft vele kanten, helaas.
Onvergetelijke herinneringen heb ik aan Oostende overgehouden. In de jaren ’80 schuimden we op zomerse zaterdagnachten die dancings in de Langestraat af, de ene na de anderen. Het was er overal volle bak en ambiance. De Langestraat bruiste, een mengeling van uitgelaten touristen. Feest! Overdag voeren die ferry’s met overvolle dekken de haven in en uit. De hoorn blaasde en de passagiers wuifden naar de vele mensen op de zeedijk. Tja Peter, dat was toen nog een ander Oostende hoor. Nu adem ik er de grandeur van een vergane glorie, zeker. Oostende, ik kom er graag…
-
Inderdaad, een héél ander Oostende hebben wij gekend en er zijn ook veel positieve zaken.
Maar de kost om de facade recht te houden, moet duur betaald worden, maar dan door veel menselijk leed.
-
Log in to reply.