-
Een Toorop van een goed jaar
Dit zonovergoten weekend brachten we met onze selfmade camper in het Nederlandse Domburg door. Het pittoreske schiereiland Walcheren in de provincie Zeeland heeft al lang mijn hart gestolen. Het weekend bestaat dan voornamelijk uit fietsen, wandelen, zwemmen, diverse musea en gallerijen bezoeken zowel in Domburg als in Middelburg. En lekker eten bij de inmiddels bekende restaurants. Kortom, get a life.
We wandelden Gallerie Het Noorderlicht binnen aan de Noordstraat 13 in Domburg. De galerij herbergt belangrijke werken van de Nederlandse symbolische kunstenaar, Jan Toorop (1858 l 1928), tevens één van mijn favoriete kunstenaars uit die periode. Een bepaald werk trok mijn aandacht: ‘Boeren op het veld’. Het eerder bescheiden aquarel op doek sprak bijzonder aan. We raakten in gesprek met de gallerijhouder. De man vertelde over de oorsprong van het kunstwerk, de documentatie – erg belangrijk wanneer je een aankoop overweegt – en het prijskaartje. We kregen inzage in hoe de prijzen evolueren op de kunstmarkt en wat die bepalen. Er hangt best een stevig prijskaartje aan een kleurrijke Toorop. Maar wanneer je een werk van dezelfde kunstenaar koopt uit z’n donkere periode (1880 – 1890) betaal je een veelvoud. We hoorden hallucinant hoge bedragen.
De lijzige stem van onze minister Frank Vandenbroucke (Vooruit) op Radio 1, inmiddels alweer een jaar geleden spookte even door mijn hoofd: ‘We kunnen de mensen niet verplichten om spontaan hun schilderijen, wijn, zilverbestek spontaan bij de fiscus ter taxatie aan te bieden, maar we kunnen ze wel pakken op plaatsen waar we wel controle over hebben…’. Toorop behoort tot één van mijn favoriete kunstenaars, maar de aankoop van een schilderkunstwerk heeft toch wel wat voeten in de aarde. Zo denk ik dan bevoordeeld aan verzekering. De jaarlijkse premie is wellicht wel vergelijkbaar met de meerwaardebelasting in ons geval. Vestzak – broekzak dus. Het is duidelijk dat ik het wiel niet opnieuw zal uitvinden in verband met alternatieve investeringen.
Sinds de invoering van de meerwaardebelasting – al moet er volgens mij nog wel wat water naar de zee voor ze concreet wordt – is de portefeuille bevroren met uitsluitend waardeaandelen: Montea, WDP, Ascensio, Tinc, Elia, Sofia en Cie Bois Sauvage. Met die bescheiden posities streef ik naar een ze groot mogelijk sectorale spreiding. Op dit moment in ons leven hebben we vooral behoefte aan opbrengstaandelen, naast investeringen in fysiek vastgoed. Niet echt mijn ding dat laatste, maar de noodzaak dwingt me ertoe. Volgens mij komen er moeilijke tijden, al heb ik geen glazen bol. We blijven elkaar informeren op Spaarvarkens.be!
Log in to reply.