-
Een schenking met een streepje geschiedenis
In het jaar 1964 kwam de havenuitbreiding ten noorden van Antwerpen in een stroomversnelling. De Directie Stadseigendommen van de stad Antwerpen onteigende boerderijen en woningen van Lillo- Kruisweg en Oud Lillo. Het drama ontlokte een felle volksopstand met overal plak- en kalkpartijen, proteststoeten, betogingen, zwarte vlaggen en petities. Het lokale Actie Comité schreef een brief naar de koning die men persoonlijk bezorgde aan het paleis van Laken. Kort daarna bezocht koning Boudewijn de getroffen streek. In Lillo werd hij geconfronteerd met deels afgebroken schuren en huizen met daarop witgekalkte schofferende slogans tegen het stadsbestuur.
Op datzelfde moment baggerde de baggerboot met de naam, Koningin Fabiola het zeekanaal Kruisschans- Zandvliet uit. De baggeraar kon er niet meer verder werken omdat er op een plaats bij Zandvliet een grote boerderij nog niet onteigend was. Het stadsbestuur besloot de boot dan maar over te brengen naar de zuidkant van het werk in Lillo. Daar boorde hij zich botweg door de dorpsstraat en het kerkhof van Lillo- Kruisweg. Grafstenen werden verbrijzeld en kruisen vernield. Bovengegooide lijkkisten dreven rond in het grijsbruine slib.
De autoriteiten pakten een boer op die gewapend met spandoek zijn boerderij verdedigde tegen de meedogenloze sloop bulldozer. Wanneer hij na een nacht opsluiting de volgende ochtend opnieuw mocht beschikken, vond hij zijn eigendom door de bulldozers met de grond gelijk gemaakt.
De boerenpoldergrond van Lillo behoorde tot de beste van Europa. Lillo herbergde vele kleine huizen van landarbeiders, dokwerkers en werklieden van een lokale suikerfabriek. Met de erg bescheiden onteigeningsvergoedingen kon nergens een andere woning of landbouwgrond worden gekocht.
Beelden van de gruwelijke actie van de baggermolen verschenen op televisie en in diverse kranten. Dat veroorzaakte een schokgolf van publieke verontwaardiging. Er werd een beroep gedaan op het vredegerecht door iedereen die niet akkoord was met de onteigeningsvergoedingen. De eisen van het Actie Comité waren eenvoudig en een humane overheid zou er zonder moeite in tegemoet komen: ‘land om land, een huis om een huis en hulp bij het zoeken naar een nieuwe job’. Door de acties en het bezoek van de koning werden de onteigeningsvergoedingen ineens flink opgetrokken. Het Comité verwierf daardoor honderden extra leden en de plaatselijke partijpolitiekers schoten wakker. Zij zagen namelijk hun kiespubliek massaal overlopen naar de toenmalige Volksunie, waar advocaten als Hugo Schiltz en Paul Doevenspeck het opnamen voor de getroffen bewoners.
Onlangs werkten mijn partner en ik een regeling omtrent erfenis uit bij de notaris. Daarbij werd rekening gehouden met een schenking onder voorbehoud van vruchtgebruik voor de langstlevende echtelijke partner om successie te vermijden. Begunstigde van de schenking wordt onder andere mijn petekind, een non- conformistisch ingestelde, vrije geest. Mijn voorwaarde was dat de begunstigden zich zouden verdiepen en de geschiedenis van de familie. Dat het zorgvuldig opgebouwde kapitaal het resultaat is van een toenemend financieel bewustzijn door een generatieslange strijd tegen de elementen en een overheid die het niet altijd even goed met ons voorheeft. Daardoor leer je de waarde van het geld pas echt goed kennen en koester je het. Verdien het!
-
2 Replies
-
Mooi geschreven! En slimme goed doordachte erfenisregeling!👍
-
Dank je, Tom.
Uit het foto album van mijn ouders:
– De ‘Koningin Fabiola’ werkloos bij Lillo- Kruisweg.
– Mijn moeder trots met een archeologische vondst op het getroffen terrein. Bleek een deel van een mamoetskelet na onderzoek.
– Wat overblijft van de dorpspraat Lillo- Kruisweg en het kerkhof na de ‘aanval’ van de Koningin Fabiola.
Log in to reply.