-
De Bulgaarse wijntrein: terug in de tijd
Een paar jaar geleden hadden we een idee met de Spaarvarkens Beleggingsclub. We waren met Spaarvarkens in Bansko waarbij we de omgeving van mijn thuis zouden verkennen. Het was wat regenachtig en we zochten voor activiteiten om te doen met onze groep. Het idee dat we toen organiseerden en een groot succes was?
De wijntrein.
Gewapend met een berg kaas, meerdere flessen wijn en hapjes boekten we toen een treinticket van een euro of twee. De bestemming? Die was er niet. We gingen een uurtje of twee verder met de trein door de vallei van Bansko op een boemeltrein die 30 km per uur ging. Zo’n oud ding uit de jaren stilletjes op een smalspoor. Het uitzicht dat we hadden was geweldig en we gingen gewoon met het idee van te genieten door de valleien en bergen van Bulgarije.
Belofte maakt schuld
Het was tof en ik maakte mezelf de belofte om ooit de volledige route van 6 uur te doen op de historische smalspoorlijn van Septemvri (maar eerst van Plovdiv naar Setemvri) en dan naar Bansko. Een treinreis die velen vanaf Septemvri beschrijven als “magisch” waarbij de rit langzaam slingert door de bergen van de Rhodopen en Pirin langs mistige valleien, kleine dorpen en eindeloze dennenbossen. Geen haast, geen drukte… Alleen het ritme van de trein en het landschap dat steeds spectaculairder wordt.
Het is nu bijna 5 jaar dat ik woon in Bulgarije.
En op jaar 1 maakte ik de belofte dat ik ooit eens tijd zou vinden voor deze rit. Dit keer niet met Belgische beleggers aan mijn zijde, maar wel met een portie kaas, lekkere drankjes en mijn laptop waarbij ik 6 uur zal werken vanuit mijn rijdende bureau. En gewoon eens de tijd nemen wat ik mezelf vaak niet gun. Langzaam naar Bansko met een begeerte om mijn thuis te zien die zal groeien met iedere minuut op deze trein. Al 5 jaar mag ik deze plek mijn thuis noemen. En na al die jaren ben ik nog steeds zo hard verliefd op deze plek.
Uit het dagboek van een digitale nomade
Stefan Willems, dinsdag 9 december 2025
Ps: hieronder kan je in het midden tussen Cvetino en Avramovo de kronkels zien die de treinsporen zullen volgen door de bergen. Ik kijk er al naar uit.
Log in to reply.