-
Ave Maria
Op een dag als vandaag overvalt me nogal ‘s een gevoel van melancholie en ik weet ook niet waar dat van komt. Misschien heeft de stand van de planeten binnen ons zonnestelsel daar iets mee te maken? Al hecht ik nooit veel waarde aan die astrologie. Hoe dan ook, het lijkt wel alsof iets in mijn innerlijk systeem steeds op de reset-knop drukt op kerstmis om me de kans te geven eens te overschouwen. Daar hoort dan ook gepaste muziek bij, anders dan het gebruikelijke ‘Driving home for Christmas’ van Chris Rea. Ook niet verkeerd natuurlijk, maar bij het Ave Maria van Aaron Neville rijzen de haren me toch ten berge.
In 1994 draaide ik de Amerikaanse film Alive, van regisseur Frank Marshall (1993) in de Brusselse Kinepolis. Over de bekende vliegtuigcrash in het ruwe Chileense Andesgebergte in 1972, waarbij enkele leden van een rugbyteam gedurende maanden in onwaarschijnlijke omstandigheden overleefden. Het spectaculaire einde van die film vergeet ik nooit. De wanhoop nabij werd door sommigen het geklop van helikopterwieken opgemerkt in het ondergesneeuwde stuk romp van het vliegtuig. Eenmaal buiten doemde de Agusta Bell- helikopters voor hen op boven de bergkam met een uitzinnige vreugde-uitbarsting voor de overlevenden. Dat beeld vertraagde en vloeide over naar dat van een immens kruis op een rots tussen besneeuwde bergtoppen. En op dat moment zette de muziek van Aaron Neville in. Ik ben niet religieus ingesteld, toch resoneert de versie van Neville met mijn diepste innerlijke besnaring en wel op zo’n manier dat het bijna ondraaglijk is. Markante dingen die in mijn leven gebeurden, doemen dan voor me op, de hoogste toppen en de diepste dalen. Daarbij besef ik dat het op sommige momenten ook wel eens heel erg mis had kunnen lopen. Maar ook de helpende handen die werden aangereikt wanneer alles verloren leek. Een gevoel van dankbaarheid overkomt me, maar ook een diep verdriet.
‘Verdien het leven’, zegt de gewonde kapitein Miller/Tom Hanks aan het einde van de Amerikaanse oorlogsfilm Saving Private Ryan (Steven Spielberg, 1998) tegen de soldaat Ryan. Dat ‘verdienen’ interpreteer ik niet als een leven lang hard werken en voorbeeldig gedrag want dat spruit voort uit de manier waarop we hebben geleerd om te denken. Proberen uit te drukken wie je bent, vorm geven aan dat wat in je leeft op een zodanige authentieke manier dat het door anderen wordt herkend en opgepikt. Ook al is dat anders dan de consensus…
-
6 Replies
-
Ik probeer kort na het plaatsen met de optie ‘bewerk’ nog puntjes op de i te zetten en eventuele spelfouten te verbeteren. Maar de optie is dan van mijn scherm verdwenen en kan ik dat dus niet meer doen, waarvoor mijn excuses.
-
Bedankt, Gert! Mooi geschreven met goede kerstgedachte! En nu weten we meteen dat Agusta helikopters toch nog hun nut hebben.
-
Bedankt Gert. Mooi dat die film je zo raakt in een scène/ gevoel dat je herkent uit je eigen leven. Tof neergepend!
-
Bedankt, mensen! En volgens mij moet het ‘heeft de stand van de planeten zijn i.p.v.’ Die ‘heeft’ gaat over ‘de stand’ en niet over het meervoud van ‘planeet’. Op het moment dat die tekst in mij opwelt, schrijf ik die van me af als gedachte, druk op plaatsen om even snel nog een paar huishoudelijke dingen te doen. Wat later haal ik terug de tekst tevoorschijn om de puntjes op de i te zetten en dan is de optie ‘bewerk’ weg. Misschien moet ik mijn strategie wat aanpassen? Groetjes en tot snel.
-
Gert,
Is aangepast. Het is inderdaad jammer dat je niet zelf je eigen tekst kan aanpassen, maar misschien worden de bijdrages daardoor ook betrouwbaarder. Als iemand later teksten en cijfers aanpast of weghaalt, dan wordt ons forum minder betrouwbaar, bedenk ik net. Spelfouten etc corrigeren moet wel kunnen, maar als je een post onder je originele bijdrage zet, dan kan ik (of een andere beheerder) de tekst naar wens corrigeren en halen we je ‘correctie-post’ vervolgens weg. Lijkt me een goeie oplossing.
Pascal
-
-
Dat houdt inderdaad steek, Pascal. Bedankt voor de info. Groetjes.
Log in to reply.