Software knalt, maar wie betaalt de rekening?

De zogenaamde SaaS-aandelen (software as a service) staan al even onder druk door AI en het bedrijf Anthropic. Iedere keer dat de groep een persbericht uitstuurt met nieuwe toepassingen voor zijn taalmodel Claude, dalen software-aandelen fors. Het idee is dat door AI binnenkort iedereen software kan schrijven en dat de industrie ten dode is opgeschreven.

Uiteraard is die bewering onzin. 

Neem nu het bedrijf Salesforce waar we het bij Spaarvarkens al eerder over hadden (je kan het artikel hier lezen). Ze bieden de software aan waarop een bedrijf werkt waardoor alle klantendata en de verschillende departementen met elkaar verbonden zijn. Wil je dat zelf gaan programmeren? Dan moet je alles vanaf nul heropbouwen.

En waarom?

Wie ervaring heeft met IT-projecten, weet dat zelfs een kleine technische fout een bedrijf kan stilleggen en maanden aan problemen kan veroorzaken. De kostprijs van zo’n fout kan bij grote bedrijven makkelijk oplopen tot een honderdvoud van wat men wil besparen. Goedkoop software herschrijven neemt niet alle kosten weg. Je personeel zal immers veel manuren moeten spenderen om het nieuwe systeem onder de knie te krijgen. En zelfs als je dat doet, wie gaat die software onderhouden? Geen enkele manager wil dit risico lopen om een paar duizend euro per jaar te besparen.

Ik geloof persoonlijk dat de afstraffing te hard is gegaan in de softwaresector. 

Een jaar geleden betaalden we nog waarderingen van 6 tot zelfs 20 keer de omzet voor sommige softwarebedrijven. Die hoge waarderingen zie ik niet meteen terugkomen, want waarom zou je 30 keer de huidige winst willen betalen voor een bedrijf dat volgend jaar door AI ontwricht kan worden?

Maar het feit blijft dat veel van deze bedrijven vaak nog hun omzet met 20% zien stijgen op jaarbasis. Dat wil zeggen dat een bedrijf zijn omzet ziet verdubbelen in 4 jaar terwijl de kostenbasis vaak trager groeit dan de omzet. En dat zorgt voor ongelooflijke marges en hoge vrije kasstromen. Een droom voor beleggers.

Maar toch één punt van kritiek. 

Veel van deze firma’s werken vooral voor de werknemers en het management en niet voor de aandeelhouders. Dat komt door het fenomeen van stock-based compensation,  een vergoeding waarbij bedrijven hun werknemers betalen met aandelen in plaats van cash.

In principe is een beperkt gebruik van stock-based compensation niet slecht. Daardoor kunnen bedrijven talent aantrekken zonder cash te verbranden en werknemers laten meedenken als aandeelhouder. Het probleem begint wanneer je het massaal gebruikt zoals bijna alle softwarebedrijven in de VS. Sommige bedrijven geven 10% tot zelfs 20% van hun omzet uit aan deze vergoeding. Het bedrijf creëert dan constant nieuwe aandelen en jouw belang als bestaande aandeelhouder verwatert.

Het maakt ook dat veel beleggers vaak de winsten van deze softwarebedrijven overschatten. Softwarebedrijven zetten vooral de aangepaste winst of EBITDA in de kijker waarin je de stock-based compensation niet ziet. Daardoor lijkt het bedrijf winstgevender dan het echt is. 

Maar noem het wat het is. Eigenlijk is dit gewoon loon. De aandeelhouder betaalt uiteindelijk dan de rekening.