Vandaag wordt de meerwaardebelasting gestemd
In het federale parlement staat vandaag de meerwaardebelasting op de agenda. Wellicht zal een meerderheid gevonden worden om de belasting in te voeren. De meerwaardebelasting wordt een draak, niet vanwege zijn aard, maar wel door zijn complexiteit. Er zijn nog 101 vragen over de berekening ervan, banken en brokers zijn niet klaar met hun software en wie lid is van een beleggingsclub weet niet waar hij aan toe is. Zelfs fiscalisten weten niet wat de belegger dient te doen of te betalen. Ze vragen zich luidop af of al die parlementsleden die stemmen dat dan wel zouden weten. Natuurlijk niet! De regering beseft niet waaraan ze begint.
De meerwaardebelasting moet een symbool worden. Men noemt het een rijkentaks, maar zo rijk ben je niet als je meerwaardebelasting moet betalen. Erger nog: wie echt rijk is zal ontsnappen aan de nieuwe belasting omdat er voor miljardairs genoeg ontsnappingsmogelijkheden zijn. Neen, de belasting zal vooral betaald worden door wie netjes gespaard en belegd heeft als appeltje voor de dorst of om zoon of dochter op weg te helpen bij de aankoop van een woning. Door de nieuwe belasting zullen vooral die spaarpotjes gekraakt worden.
Sommigen beweren dat beleggers geen of weinig belasting betalen. Maar dat klopt niet. Ook de kapitaalbelastingen zijn erg hoog in ons land en met de extra belasting wordt dat nog wat erger. Neem bijvoorbeeld Sipef, een plantageholding die noteert op de Brusselse beurs. Op de winst die die Belgische firma boekt in Papoea-Nieuw-Guinea betaalt dat bedrijf daar vandaag 30% belasting. De Belgische fiscus houdt vervolgens nog eens 15% in. De winst die daarna uitgekeerd wordt aan de aandeelhouders, is onderhevig aan 30% roerende voorheffing. Van 100 euro winst, blijft uiteindelijk na belastingen amper 41,65 euro over! De belegger, die de overheid al zwaar financiert, moet bovendien ook nog eens beurstaks betalen, eventueel effectenrekeningtaks en dus ook een meerwaardebelasting. Durft die brave man of vrouw te overlijden, dan komt er ook nog eens een zware factuur aan erfbelasting. Het mag eens ophouden. Een goede raad aan de overheid: minder is soms meer. Als we nu eens minder zouden belasten, maar meer Belgen doen beleggen, dan zal de overheid meer belasting innen en tegelijkertijd zullen de pensioenpotjes toenemen, zodat de vergrijzing kan worden gefinancierd. Dat lijkt me een veel beter idee dan altijd maar weer nieuwe belastingen te bedenken.
Pascal, super knap alles op ee een rijtje gezet, hoe we toch al serieus afgeven.
En zoals je zegt, het is niet dat je zo rijk bent . Dat appeltje voor de dorst, ziet behoorlijk af. Je zal maar een klein zelfstandig pensioentje hebben. Maar ja, gezondheid is de rijkdom, maar ja er kan ook een belasting op zijn.
En dan te weten dat alle Belgische beleggers/spaarders samen in ’24 al 8,5 miljard aan de fiscus betaalden (Bron De Tijd, januari ’25)
Amen. Kan iemand dit artikel uitprinten en naar de Wetstraat brengen?
Telkens weer nieuwe belastingen. Deze podcast over de laffercurve zouden onze politici toch erns moeten bekijken (aflevering van De optimist met Thomas Spaas en Ivan Van de Cloot)
https://youtu.be/8zpbgDnWlGI?si=gqpTBiaWqz9bTvXs
Het effect hebben ze al gezien bij de dienstencheques… en toch blijven ze even blind :(
Amen.
‘Gewone mensen moeten toch helemaal niet bezig zijn met zoiets als beleggen? Ze moeten gewoon maar werken en sparen voor dingen die ze leuk vinden’. Dixit een ‘Vooruit’- kopstuk.
Ja, sparen om het dan snel uit te geven aan een of ander soort onbenullig consumentenartikel waarvan mensen hopen dat het hen gelukkig zal maken. Maar da’s wat naast de kwestie. Politici kennen de Laffer curve enkel wanneer ze er eens flink tegenaan lopen (remember de speculatietaks zaliger). Die werd dan ook snel weer afgeschaft. Zo dom zijn poitici dus ook weer niet. ;-)
Een jeugdige groep, waarvan enkelen met beleggersinteresse, op bezoek in het parlement, tijdens de behandeling van het wetsvoorstel mbt de meerwaardebelasting: ‘Wij waren met een kleine groep aanwezig, maar het viel op dat de overgrote meerderheid tijdens de verschillende sprekers vooral bezig was met scrollen op Instagram of LinkedIn. Eén parlementslid zat zelfs openlijk naar de tafel van Gert te kijken. De aandacht voor de aangehaalde bezwaren vóór de stemming over de wet was dan ook bijzonder beperkt. Als jonge mensen keerden we huiswaarts met een wrang gevoel over de manier waarop de politiek in ons land functioneert.’ Moet er nog zand zijn?