Goud geniet van de zonderlinge geopolitiek: recordprijs in zicht  

Per saldo eindigen de beurzen zonder veel verandering, maar er was in het begin van de week wel angst en een kleine dip van enkele procenten doordat Donald Trump bleef dreigen over Groenland. En als de Europese partners niet snel zouden meewerken om dat land aan de VS over te leveren zou Trump extra invoerheffingen opleggen. Maar beleggers leren snel: aan de beperkte koersval begin deze week, zelfs in het wat schichtige Europa, kon men al merken dat de financiële markten rekenden op een stevige ‘Taco’: Trump always chickens out. De Europese partners bleven pal staan en maakten duidelijk dat de VS daar niet mee zou wegkomen zonder een hoge prijs te betalen. Aan wat Trump daarna zei in Davos was te merken dat het met grote tegenzin was, maar hij schrapte geweld en tarieven.  De aandelenkoersen herstelden prompt. Dat is hem geraden, want ruim de helft van het financiële vermogen van Amerikaanse gezinnen, is belegd in aandelen. Dat is meer dan ooit.

Opvallend: toen iedereen herademde na zijn grote taco, gaf de goudprijs nauwelijks iets prijs van de recordklim. Integendeel: vrijdag werd er met 4.984 dollar alweer een hoogste prijs ooit betaald voor een troy ounce goud (31,1  gram). De kaap van 5.000 dollar is voelbaar. Dat mag wellicht gezien worden als een waarschuwing dat de geopolitieke tectonische platen zullen blijven schuren.  De zilverprijs ging voor het eerst hoger dan 100 dollar per ounce.    

Men zegt wel eens dat beleggers maar een grote trend tegelijk in het oog (kunnen) houden. Zo kunnen de prijzen op de financiële markten lang wat eenzijdig vorm krijgen. De overheersende trend van vandaag is natuurlijk de geopolitieke chaos, die sinds Donald Trump het Witte Huis heroverde de wereld in de ban houdt. Een andere trend, die een beetje ondergesneeuwd wordt door het optreden van de Amerikaanse nummer een, is de verdere ommekeer in de rente, de prijs van geld. De tijd van extreem lage rentes is al langer voorbij en ook de zogenaamde rentecurve wordt steeds normaler. Dat wil zeggen dat de kortetermijnrente (veel) lager is dan de rente op lange termijn die geldt voor obligaties  en leningen die vele jaren blijven lopen.

Deze twee trends raakten elkaar even deze week omdat er door het boude optreden van Donald Trump in Europa stemmen opgingen om Amerikaanse staatsobligaties te verkopen. Dat de VS afhankelijk is van buitenlandse kopers daarvan is een van de zwakke plekken Amerika. Gelukkig is dat niet het geval voor Japan, want de staatschuld er in verhouding nog veel groter. En de rente op tienjarige Japanse staatsobligaties schoot begin deze week naar 2,35%: het hoogste peil in 27 jaar. Dat kan er wel toe leiden dat de rijke Japanners alleen al daardoor minder rendement gaan zoeken in Amerikaanse en andere obligaties, zodat de rente ook in het westen verder klimt.      

Dit artikel verscheen eerder in De Standaard

Responses