Luidt de meerwaardetaks het einde in van de Belgische beleggingsclubs?

vergadering_Canva

In 2014 vroegen een aantal studenten in het volwassenenonderwijs me om hen te helpen bij de opstart van een beleggingsclub. Aanvankelijk vond ik dat een vreemde vraag. Zo’n beleggingsclub, is dat niet iets heel ouderwets? Het is toch niet meer van deze tijd om met een aantal mensen op café te gaan en daar dan bij een verse pint wat te babbelen over sparen en beleggen? Dat had ik dus fout gezien. De studenten overtuigden me van het nut en in september 2014 gingen we van start met onze club met 20 leden. Ieder van ons stopte maandelijks 50 euro in de pot en daarmee gingen we aan de slag. Vandaag, ruim 11 jaar later, zijn we nog steeds actief. We vergaderen niet op café, maar wel op school. De beste leden zijn iedere maand present en leren bij. Ook ik. Het voorbeeld werkte aanstekelijk, zodat we nu al met 11 beleggingsclubs zijn die samen bijna 200 leden tellen!

Zo verdienen we wat op onze beleggingen. Maar nog veel belangrijker is dat we bij elkaar steeds terecht kunnen voor vragen over geldzaken. Waar doorgaans een taboe op rust, dat kan je in een beleggingsclub in alle vertrouwen en discretie bespreken met de medeleden. Die respecteren elkaar, ook als ze het oneens zijn. Het delen van informatie is fenomenaal waardevol. Samen staan we sterker. En we zijn er om elkaar te helpen, niet waar?

Deze week namen een aantal clubs een drastisch besluit. Ze verkopen al hun beleggingen en delen vervolgens de pot uit aan hun leden. De aanleiding is de meerwaardebelasting en de onzekerheid die de nieuwe taks creëert. Want hoe moet je als lid concreet je fiscale administratie bijhouden? Wat te doen bij overlijden van één van de leden? Of wat als iemand vrijwillig uit de club stapt? Moet die dan geen meerwaardebelasting betalen terwijl de andere leden later wel belast zullen worden? Deze en enkele tientallen andere vragen stellen de leden van onze beleggingsclubs zich. Je kan hen geen ongelijk geven. Als zelfs de overheid en de banken nog niet klaar zijn voor de nieuwe belasting, dan kan je het de leden van een beleggingsclub niet kwalijk nemen dat ze ermee ophouden. Of hoe een nieuwe belasting en de onduidelijkheden daaromtrent de doodsteek betekenen van een oude, Vlaamse traditie.

Alhoewel. Van ophouden willen de clubleden voorlopig niet weten. Men belooft voortaan nog steeds maandelijks fysiek samen te komen. De leden zullen elkaar blijven gidsen in de financiële en fiscale jungle. Het zal niet meer met een solidaire pot zijn, maar de ambitie om levenslang te leren blijft behouden. Gelukkig maar.


Dit artikel verscheen eerder in HBVL.

Responses

  1. Onbegrijpelijk dat onze regering dit gedrocht in het leven geroepen heeft. Daarnet nog met iemand gepraat die hierdoor overwoog om te stoppen met beleggen. Hoe halen ze het in hun hoofd om de zelfredzaamheid van de vooruitziende burger onderuit te halen . Iedereen arm is blijkbaar het streefdoel….de PVDA zal tevreden zijn.

    1. Inderdaad. We zijn niet gezegend met intelligente of verstandige politici. Dat het elders niet zoveel beter is mag absoluut geen excuus zijn. Wie te veel vertrouwt op de onbetrouwbare overheid rijdt mee het ravijn in. Daarom: wees steeds kritisch en geloof de mooipraters niet.

    1. Philippe,
      Ja, eigenlijk wel. Ik had vanochtend al Peter Mertens, Rudi Kennes, en ene Raoul van een bouwbedrijf aan de lijn die stelden dat ik precies niet goed wakker was toen ik dit schreef. 🤣 Wég met die beleggingsclubs. Dat zal ze leren. Haal de collectie sigarenbandjes maar weer boven. Die komen uiteraard bij voorkeur uit Cuba.