Alle spaarpotjes leegmaken? Dat lijkt op een wanhoopsdaad.

Kind met spaarvarken- Canva

Onze regering is van plan om de slapende rekeningen van de Belgen te plunderen. Een spaar- of zichtrekening krijgt al snel de naam ‘slapend’. Heb je vijf jaar niet gehandeld op je zicht- of spaarrekening en kan de bank je niet bereiken? Dan loopt de rekening al het risico te slapen. Reageer je dan niet op de vraag van je bank om daar wat aan te doen, dan kan het saldo terechtkomen bij de Deposito- en Consignatiekas. Op dat moment zit je geld al bij de overheid. Nu kan het weliswaar nog tot 30 jaar teruggevorderd worden door de rechtmatige eigenaar of zijn erfgenamen. Maar de regering is dus van plan om dat geld al na 10 of zelfs 5 jaar definitief te verwerven.

Het doet me denken aan een kind dat een stuk speelgoed wil kopen en daarvoor al zijn spaarpotjes plundert. Dat lijkt nog schattig. Maar in het geval van de overheid getuigt het niet alleen van weinig professionalisme en een gebrek aan respect voor de burger, het is ook een teken van wanhoop. Door zo op zoek te gaan naar geld toont men dat de financiële situatie van ons land nog steeds niet oké is, ondanks een akkoord over besparingen en extra belastingen. Bovendien is het positieve effect op de begroting eenmalig en relatief klein, met focus op gewin op korte termijn. Dat is onverstandig, want wat moet de minister van Financiën dan volgend jaar weer bedenken om de begroting op te smukken? Alweer op zoek gaan naar spaarpotjes?

Zulke operaties leiden ook tot wantrouwen. Mensen zijn van mening dat geld op een spaar- of zichtrekening relatief veilig is, maar die mening zou wel eens kunnen draaien. Vertrouwen komt te voet en gaat te paard, waardoor de reputatieschade die zulke praktijken veroorzaakt niet snel kan hersteld worden. Slapende rekeningen zijn in een tijdperk van digitalisering sowieso al onbegrijpelijk. Voor de bank en de overheid moet het, op enkele uitzonderingen na, heel eenvoudig zijn om de eigenaars van die centen op te sporen. Als Axel Daeseleire er in “Erfgenaam Gezocht” al in slaagt om na enig speurwerk erfgenamen op te sporen, dan moet het voor de overheid toch wel erg eenvoudig zijn om de eigenaars van die slapende rekeningen te vinden? Was er tot nu nog twijfel over die onwil, dan weten mensen nu zeker: de overheid wil dat geld gewoon zelf houden. Ieder nadeel heeft een voordeel. Wellicht gaan nu honderdduizenden landgenoten op MyMinfin op zoek naar een slapende rekening. In heel wat gevallen zullen ze die ook vinden en het geld terugeisen nu het nog kan. In dat geval zal de opbrengst voor minister Jambon tegenvallen.

Dit artikel verscheen eerder in HBVL.

Responses

  1. We wisten dat natuurlijk al wel hé, dat we er niet goed voor staan. En toch hebben politici er geen enkel probleem mee hun eigen belangen te stellen boven die van het land en haar burgers, en dus in Brussel bvb niet tot een akkoord te komen over een regering. Een regelrechte schande en tijd dat maatregelen tegen dit soort wanbeleid genomen kunnen worden. 🙁

  2. 2 jaar geleden heb ik eens een overzicht opgevraagd van al mijn rekeningen, via een link die hier toen gedeeld werd. Daar zat idd een rekening tussen waarvan ik het bestaan niet meer kende, en die op 0 stond. Ondertussen afgesloten.
    Wat me opviel was dat daar ook termijnrekeningen tussen stonden. Op deze rekeningen doe je gedurende jaren geen enkele verrichting, omdat dat ook niet kan. Als dit een termijnrekening is van 5 jaar of langer, loop je dan ook het risico dat die als een slapende rekening aanzien wordt ?

  3. Dat zijn helaas allemaal zo van die zaken die buiten de perceptie van de meesten vallen denk ik, Pascal. Staatsschulden en begrotingstekorten zijn abstracte begrippen voor de doorsnee burger en ik denk niet dat er iemand van wakker ligt. En de boer? Hij ploegde verder… Leuk geschreven, by the way. Groetjes.