Schrijf oudjes niet te snel af

Wanneer ik een aandeel koop, dan wil ik daar wat op verdienen. Lijkt me logisch. Vandaar dat ik aandelen koop van bedrijven die het goed doen en die wellicht nog jaren sterk zullen presteren. Een schitterend verleden biedt nooit garantie voor een mooie toekomst, maar vaak is het wel een indicatie dat een bedrijf goed geleid wordt en/of degelijke producten of diensten aanbiedt, waar klanten graag gebruik van maken. Dat zijn voorwaarden opdat een bedrijf kan blijven groeien.

Eén van die reuzen is International Business Machines, een Amerikaanse onderneming die we beter kennen onder de naam IBM. IBM heeft in een niet zover verleden veel verdiend aan computers die bijna zo groot waren als een huis en iets recenter nog aan het succes van computers die in ieders woonkamer pasten. Nadien is de ster wat gaan tanen. Er kwamen heel wat concurrenten op de markt, al dan niet uit Azië.

Ik kocht wat aandelen van IBM op 4 januari 2018 en betaalde 160,9 dollar per aandeel. Dat bleek niet mijn beste zet ooit. Eind 2018 kon je hetzelfde aandeel oppikken voor iets meer dan 100 dollar. In februari 2020 stonden we alweer op 150 dollar, maar door de coronacrisis stonden we een maand later alweer op 100 dollar. Deze week, bijna 8 jaar na aankoop, is mijn investering eindelijk verdubbeld in waarde. Wanneer je belegging verdubbelt in 8 jaar, dan verdiende je ieder jaar gemiddeld 9 procent aan die investering. In die periode heb ik ook 31 dividenden van IBM mogen ontvangen. In 2018 leverde dat een extra bruto-rendement op van 1,9 procent per jaar. Inmiddels is dat al opgelopen tot 2,5 procent per jaar op de oorspronkelijke investering. Laten we het netto houden op 1 procent per jaar. Dan komt het totale rendement op iets meer dan 10 procent per jaar. Meer moet dat niet zijn. Geen wisselkoersverlies, trouwens. De dollar staat nu, ondanks zijn zwakte, 3,4 procent hoger dan toen ik het aandeel kocht.

Wat kunnen we daaruit leren? In de eerste plaats dat de beurs een achtbaan is, waar je nooit moet wanhopen als je belegt in ondernemingen die tegen een stootje kunnen. Zelfs al stijgt het aandeel waarin je belegt niet meteen, dan nog komt het vaak goed. Geduld is een mooie deugd, ook voor de verstandige belegger. De lange termijn blijft nog steeds veel belangrijker dan de korte termijn. Dus: niet te snel winstnemen als je op korte termijn een mooie winst boekt. Maar evenmin wanhopen als die winst in je portefeuille wat langer op zich laat wachten dan je dacht. Beleggen is een marathon, geen sprint.

Een tweede belangrijke punt is dat ook bedrijven die al wat jaren op de teller hebben staan en niet bepaald sexy lijken, maar zelfs een beetje naar de achtergrond verdwijnen, toch nog kansen bieden. Als ze maar degelijk zijn en ondertussen blijven investeren in innovatie. Een mooie eigenschap van goede ondernemingen als IBM is dat ze zich voortdurend heruitvinden. Gisteren een ‘gewone’ computerbouwer, vandaag een bedrijf met veel potentieel in quantumchips en quantumcomputers die belangrijk zullen zijn in het tijdperk van artificiële intelligentie. Zo’n evolutie zien we graag. Dat zijn overlevers.

Dit artikel verscheen eerder in HBVL.