De beursvloer wordt een dansvloer. Zien beleggers roze olifanten?
De beursindexen blijven klimmen. Is dat gerechtvaardigd door de staat van de economie, of zijn de beleggers verblind?
Nogal wat beleggers vertrouwden het zaakje niet meer sinds de nieuwe Amerikaanse regering in een verschroeiend tempo de goegemeente, de wereldhandel en de veronderstelde partnerlanden schokte. Ondertussen zijn heel wat sceptici over de economische leefbaarheid van dat beleid toch maar overgestapt naar het kamp dat permanent op de dansvloer blijft en alleen even pauze neemt voor een oppeppend beursdrankje. Die worden continu gratis aangedragen, want wat er ook in de wereld lijkt te gebeuren, de beursindexen blijven vooral klimmen.
De grote vraag is natuurlijk of de economie dat rechtvaardigt, dan wel of beleggers vooral roze olifanten zien, dronken als ze zijn voor hun beurssucces?
Aan het economische nieuws te zien, lijken de feestende beleggers gelijk te hebben. Uit de Verenigde Staten kwamen beter dan verwachte inflatiecijfers aanwaaien. Met meer dan een week vertraging weliswaar, veel Amerikaanse ambtenaren zitten wegens de shutdown al 24 dagen werkloos thuis. De Amerikaanse inflatie is in september wel gestegen naar 3 procent, tegenover 2,9 procent in augustus. Maar analisten hadden 3,1 procent voorspeld. Bovendien nam de kerninflatie af tot 3 procent, tegenover 3,1 procent in augustus. Dat is nog altijd flink hoger dan het streefdoel van 2 procent, maar van een ontsporing of belangrijke klim is er geen sprake.
Economen hadden verwacht dat de invoertarieven die Trump invoerde, als een boemerang met hoge inflatie zou terugkeren naar de VS. Ondertussen blijven vele bedrijven met sterke cijfers over het derde kwartaal uitpakken. Niet zelden worden die nochtans aangedreven doordat ze de prijzen verhoogden. Procter & Gamble, de Amerikaanse reus in consumentenproducten, pakte uit met een omzet- en winstklim van 3 procent. Volgens P&G waren hogere verkoopprijzen wel maar goed voor 1 procent van de omzetklim. De groep boven onder meer Swiffer, Arial en Gilette haalt wel meer dan de helft van haar omzet buiten de VS en wordt dus wat gedopeerd door de lagere dollar. De buitenlandse verkopen lijken hoger doordat de verkopen in duurdere buitenlandse valuta in de jaarrekening omgezet worden in goedkopere dollars.
De beurzen malen er niet om. De lager dan verwachte inflatiecijfers geven de Amerikaanse centrale bank volgende week woensdag alle ruimte om de rente te verlagen. Als geld goedkoper wordt, zien zelfs matige resultaten er beter uit.
Nog voor beleggers daar weer eentje op konden drinken, kwam misschien nog het meest verrassende en positieve nieuws. De activiteit in de economie van de eurozone schakelde in oktober naar het hoogste niveau in anderhalf jaar. Volgens dataleverancier S&P Global bleek dat uit de maandelijkse enquête bij inkopers van 5.000 ondernemingen. De zogenaamd PMI (Purchasing Manager Index) klom naar 52,2 punten versus 51,2 in september. Het is het hoogste cijfer in 17 maanden.
Ik vraag me af in hoeverre de tarieven al doorgerekend worden. Waren hun aankopen vooraf zo groot, dat ze daar nog op teren ? Of zijn het momenteel de tussenschakels die de tarieven betalen ? En hoe lang nog ?
The x billion question :-)
De tarieven worden geheven bij de import. Die importprijzen zijn dikwijls slechts een fractie van de uiteindelijke winkelprijs. De weerslag is dus veel kleiner dan de importtarieven zouden laten uitschijnen.
Dag Jan,
hartelijk dank voor deze post; feitelijk en to the point.
Meer dan dat heb je als belegger niet nodig. Er komt zoveel nieuws op je af dat het soms moeilijk is het kaf van het koren te scheiden.
Luc