Na de bel: Europa poetst staalaandelen op 

Europa poetst staalaandelen op 

Dat Europa binnenkort invoerheffingen van 50% zal heffen op staal, is op gejuich onthaald door beleggers in Europese staalbedrijven. Er mag nog 18,3 miljoen ton zonder tarieven ingevoerd worden. Dat is de helft van voorheen, terwijl de heffing voor alles erboven verdubbeld wordt tot 50%. ArcelorMittal viert de bescherming woensdag met een klim van 6,4%, Thyssenkrupp klimt zowat 4% en het Zweedse SSAB wint meer dan 5%. Langs de andere kant valt op dat de aandelen van sommige staalbedrijven helemaal niet zo slecht gepresteerd hebben. ArcelorMittal won dit jaar zelfs al 48%. Analisten verwachten voor dit jaar wel een omzetdaling met 12%, maar de winst zou met 18% klimmen. Mogelijk anticipeerden beleggers er al langer op dat Europa niet zou blijven toekijken hoe de rest van de wereld zijn overproductie goedkoop op onze markten dumpt. Europa wil zo ook een dam opwerpen tegen goedkoop ingevoerd staal terwijl het van de Europese staalindustrie een vergroening verlangt. Lees: zware investeringen in groene energie die kan voldoen aan de enorme energiebehoeften van deze zware industrie.  

Groene waterstof in nood 

Dat Europa de eigen staalindustrie beter gaat beschermen kan mogelijk onrechtstreeks een zetje geven aan een ander ijlend Europees project. Enkele jaren geleden kwam de EU met bijzonder ambitieuze plannen voor groene waterstof, naast de productie van zonne- en windenergie. Ze aarzelen ook om windenergie wat meer te ondersteunen nu de kosten voor nieuwe parken gestegen zijn. Daardoor durfden uitbaters van groene energie niet langer vol te gaan voor de verdere bouw van offshore windenergie. Maar weldra worden toch weer nieuwe projecten geveild. Dat komt doordat windenergie al volwassener is dan groene waterstof, dat nog niet op industriële schaal wordt ingezet. Iets wat meer dan welkom zou zijn voor Belgische groepen zoals Bekaert en Agfa-Gevaert. Zij hebben producten klaar om een belangrijke rol te spelen bij de productie van groene waterstof. Agfa-Gevaert vierde pas nog de opening van een gloednieuwe fabriek voor groene waterstofmembranen. Bekaert meldde woensdag dat het de investeringen in zijn product voor groene waterstof voorlopig stopzet door een gebrek aan vraag.  

Luc Tack wil Tessenderlo niet van de beurs, maar wat wil hij wel?  

De meeste beursgenoteerde bedrijven organiseren jaarlijks een dag voor beleggers en analisten waarop alles in verband met het bedrijf dat aandeelhouders kan interesseren aan bod komt. Bedoeling is om het begrip en de relatie met de financiële stakeholders te verbeteren. Dat het Tessenderlo van hoofdaandeelhouder Luc Tack ook zo’n dag houdt, kan sommigen verbazen, want zij zijn ervan overtuigd dat de ondernemers zijn groep van de beurs wil halen. Daarvoor verwijzen ze onder meer naar de grote hoeveelheid eigen aandelen die Tessenderlo voortdurend inkoopt. Daardoor wordt het belang van de hoofdaandeelhouder sluipend groter. Tack ontkende dinsdag dat hij de groep van de beurs wil halen. Zoiets wordt natuurlijk nooit op voorhand aangekondigd, maar een ontkenning lijkt er wel op te wijzen dat een beursexit niet voor morgen is. Tessenderlo heeft een paar moeilijke jaren achter de rug en is diverse activiteiten aan het bekijken, zoals dat heet. De boodschap van Tack op de beleggersdag was dat hij strikter gaat toekijken op de kapitaalallocatie. Lees: welke activiteiten krijgen geen geld meer en worden afgestoten en in welke ziet hij nog wel brood? De gelatinedivisie ging al de deur uit door het te fuseren met een groter bedrijf en slechts een minderheidsbelang over te houden.  

Responses

  1. Bitter-zoete herinneringen aan Arcelor Mittal (MT). Tussen 2007 en 2009 heb ik freelance voor Arcelor Mittal Gent/Zelzate gewerkt. De aandelen donderden in de subprime crisis van 2008 van zo’n € 140 naar 40 naar beneden om daarna wat om te veren (Dead cat bouncing…?). Als medewerker kon je dan wat aandelen kopen met een licht korting à ca € 50,00. Na de afsplitsing van Aperam hield je er ook nog enkele Aperam aandelen aan over. De MT aandelen heb ik met behoorlijk verlies verkocht. De paar APAM aandelen heb ik nog steeds….

    1. Een slechte ervaring met een bepaald aandeel zorgt er soms voor dat je er nadien dikwijls met een grote boog rond loopt, soms onterecht. Mits geduld, komen er nadien nog kansen in dat zelfde aandeel. Zeker bij AM met een familiale aandeelhouder, goed geleid en anticiperend op dikwijls moeilijke marktomstandigheden. Maar als door omstandigheden de markt keert kan het ook een mooie rit worden. Mijn gemiddelde aankoopprijs voor AM is 18,5 (ooit hoger gekocht maar mijn positie in 2020 met corona verdubbeld aan € 8,30) en heb dikwijls al op mijn handen moeten zitten als het weer eens rond de €30 aantikte. Ik ben er echter van overtuigd dat er meer potentieel in zit als de markt opnieuw aantrekt. De jojo bewegingen tussen €21 en €30 zijn dan soms wel vervelend.