Wees een geduldig belegger
Weet je welke aandelen ik selecteer voor mijn beleggingsportefeuille? In principe koop ik enkel aandelen waarvan de koers op vijf jaar kan verdubbelen. Dat lijkt heel veel. Maar daarvoor heb je dus geen rendement nodig van 20% per jaar, zoals mensen wel eens denken. Wel 15% per jaar. Na één jaar wordt 100 dan 115. Het volgende jaar zou die 115 dan 132 moeten zijn en na vijf jaar heb je 200. In de praktijk lukt die ambitieuze doelstelling natuurlijk niet altijd. Er zijn goede jaren op de beurs, maar ook slechte. Heel wat bedrijven keren bovendien dividenden uit. Die uitkering van een deel van de winst krijg je weliswaar op je rekening als aandeelhouder, maar verhindert ook een felle koersstijging. En toch vind ik dat ik een beetje ambitieus mag zijn als belegger. Je neemt risico. Dan wil je daar ook voor beloond worden.
De laatste weken en maanden lijk ik wel heel ouderwets en vooral weinig ambitieus. Links en rechts van mij zie ik initiatieven waarbij ik vragen stel. Iemand biedt geïnteresseerde beleggers tips aan van aandelen die op 10 jaar kunnen vertienvoudigen. Neen, geen bedrieger, al is het een bedenkelijke praktijk. Om te vertienvoudigen op tien jaar dienen je beleggingen 26% per jaar op te leveren, tien jaar lang. Onmogelijk is dat niet, maar je moet toch wel heel veel geluk hebben om zo’n portefeuille samen te stellen.
Het gaat nog verder. Een ander maakt reclame voor tips voor aandelen die kunnen ver-honderd-voudigen. Tienduizend procent, jawel. Toegegeven: aandelen van heel goede bedrijven kunnen wel degelijk zo sterk stijgen na lange tijd. Maar om daar nu reclame voor te maken en te beweren dat jij de specialist bent die zulke selectie kan maken? Dan ben ik toch blij dat ik iets meer bescheiden ben. Die verdubbeling op 5 jaar tijd of +15% per jaar lijkt al meteen veel meer realistisch. Dat dat dan ook ouderwets is, kan me niet schelen. In 1989 brulde Queen “I want it all, and I want it now”, ofwel ”Ik wil het allemaal en ik wil het nu.” Daar ben ik dus geen voorstander van. Een goed belegger is geduldig. Hij selecteert uitstekende bedrijven, maar is nooit foutloos. Doet een onderneming het goed, dan zal ook het aandeel wel volgen. En op lange termijn kunnen we dan hopelijk ook spreken van aandelenkoersen die een veelvoud zijn van wat ze ooit waren. Maar dan heb je dus ook een portie geluk nodig en vooral tonnen geduld. Het zal immers niet altijd goed gaan op de beurs, al lijken de jonge wolven soms te denken van wel.
Dit artikel verscheen eerder in HBVL.
Geduld is een schone deugd, en bescheidenheid siert. Twee eigenschappen die sommige jonge finfluencers duidelijk nog moeten ontdekken. Bepaalde onder hen zijn op dat gebied wel de trappers wat aan het kwijt geraken. Ze hebben nog nooit een beurscrash meegemaakt maar denken dat ze de nieuwe warren buffett zijn. Voor een jaarlijkse bijdrage die hoger is dan het abonnement van Spaarvarkens , Trends en de Tijd samen mag je gelukkig wel meegenieten van hun ‘wijsheid’ … Na compunding quality en compounding dividends heet het nieuwe speeltje ‘de tiny titans’ , de meest exclusieve newsletter waarin small caps die op termijn x 100 zullen gaan worden opgelijst. …Zij hebben blijkbaar een glazenbol die de andere experts niet hebben en dat mag dus wat kosten…. Het ergste van al vind ik dat dergelijke ‘snotneuzen’ (excusez le mot) in de media worden voorgesteld als ‘geldexpert’ … geldwolf lijkt me een betere omschrijving. Maar mogelijks ligt het aan mij en ben ik gewoon ouderwets.
Af en toe een beetje ouderwets zijn is niet erg. Denk ik.
Met mijn 46 zit ik mooi in de buik van het peloton. Ik ben uiteindelijk blij dat ik voor Spaarvarkens heb gekozen. Jo heeft gelijk vrees ik, ik ben er niet ingetrapt maar ik kan me inbeelden dat sommigen de sprong wagen om dan vervolgens met de realiteit geconfronteerd te worden. Als ik ‘iets’ geleerd heb is het wel dat beleggen beter saai en ouderwets is dan sensationeel. Sensatie beleef ik liever op vakantie.
Voila. Ook mijn gedacht! Merci, Roeland!
👍