Voor de bel: de winnaars van vrede
Komt er vrede in Oekraïne? Niet alleen Oekraïne, maar ook de Europese chemiesector houdt zijn adem in. De reden is de ontmoeting tussen Donald Trump en de Russische president Poetin in Alaska, aanstaande vrijdag, om te spreken over de oorlog in Oekraïne. Buiten Oekraïne zelf, is ook de Europese chemiesector een van de grootste verliezers van die oorlog. De hogere energieprijzen gaven Europa een serieus concurrentienadeel en zorgden voor een crisis in de sector. Aandelen zoals BASF, Solvay en Lanxess zouden bij een vredesdeal fors kunnen profiteren als de energiesancties tegen Rusland versoepelen. Amerikaanse beleggers hebben dan weer minder last van de oorlog. Vrijdag zette de technologie-index Nasdaq het 18de jaarrecord neer onder leiding van Apple (+4,2%) en Alphabet (+2,5%). In België viel de winst van Lotus Bakeries (+10,9%) op, doordat de nieuwe fabriek in Thailand voorligt op schema.
In Azië valt vanochtend de forse stijging van de lithiumprijs op. Die gaat 8% hoger nadat lithiummijner CATL een mijn die 6% van het wereldaanbod produceert offline haalt voor minstens 3 maanden. In de Australische handel winnen sectorgenoten PLS Ltd (+17,8%) en Liontown Resources Ltd (+18%). We verwachten ook een forse stijging voor Nyxoah. De Belgische medtech-groep heeft van de Amerikaanse FDA een goedkeuring gekregen om zijn chip tegen slaapapneu op de Amerikaanse markt te brengen. Vanmiddag zal ook het goudmijnbedrijf Barrick Mining inzage geven in zijn cijfers, net als sectorgenoot Franco-Nevada.
Gouden tijden voor goudmijnen in zicht?
Op 1 jaar tijd steeg de goudprijs in dollar al met 39%, iets wat nog niet echt te zien is bij de goudmijnaandelen. Dat zit zo. Wanneer een goudmijn goud delft tegen bijvoorbeeld 1500 dollar per ounce en de goudprijs 2000 dollar is, dan heb je een marge van 500 dollar per ounce. Bij iedere stijging van de goudprijs heb je dan een forse hefboom op de winst. Wanneer de prijs bijvoorbeeld met 50% stijgt, is je marge 1500 dollar en je winst drie keer zo hoog! Het is dan ook opvallend dat het aandeel Barrick Mining op 1 jaar slechts met 35% gestegen is. Niet alleen steeg het aandeel minder dan de goudprijs, maar beleggers lijken geen belang te geven aan het hefboomeffect. In onze ogen kan dat niet blijven duren. Blijft de goudprijs voor een langere periode rond deze niveaus noteren? Dan zal er op een gegeven moment een herwaardering moeten komen voor het aandeel. Aan Barrick Mining om te bewijzen dat men de operationele kosten kan beheersen en de productievolumes stabiel kan houden.
De banken geven en de banken nemen
18 jaar. Zolang is het al geleden dat de Bel20 een nieuw record heeft neergezet. De kans is realistisch dat het record deze week doorbroken zal worden. Vrijdag sloot de index al af op 4733 punten, wat nog maar 23 punten verwijderd is van het record dat op 23 mei 2007 werd behaald. Maar toen verergerde in de VS de subprime-hypotheekcrisis. Een jaar later zou het faillissement van Lehman Brothers de wereldwijde financiële wereld in zijn greep houden en ook in België slachtoffers maken, met Fortis en Dexia in de hoofdrol. De Bel20 verloor twee derde van zijn waarde en bankaandelen zoals KBC zelfs 95%. Het is dan ook poëtisch dat 18 jaar later het net de sterke prestatie van KBC is die de Bel20 dit jaar naar een record duwt. KBC heeft een gewicht van bijna 13% in de index en het aandeel won dit jaar al 33,3%. Sinds het dieptepunt van 2007 ging het aandeel zelfs maal twintig. De bank betaalde ondertussen ook dividenden ter waarde van 38,10 euro bruto.
Wist je dat…
Barrick Mining oorspronkelijk begon als een olie- en gasmaatschappij, genaamd Barrick Resources? Na grote financiële verliezen in die sector besloot oprichter Peter Munk zich volledig op goud te richten, wat leidde tot de transformatie van het bedrijf tot een van de grootste goudproducenten ter wereld, onder de naam Barrick Gold. Vandaag is men ook actief in andere grondstoffen, zoals koper.
Velen zijn van mening dat batterijen nog veel goedkoper zullen worden. Misschien. Hopelijk. Maar niet zeker van. De hogere lithiumprijs doet ook vermoeden dat dat geen evidentie is. Lithium was een tijdje relatief goedkoop maar is inderdaad sinds het dieptepunt alweer mooi gestegen. https://discoveryalert.com.au/news/lithium-price-surge-2025-market-supply-demand/
Toch een beetje oppassen met goudmijnaandelen. Het blijven mijn-aandelen. Daarom zijn het niet mijn aandelen. Ik beleg een beetje in grondstoffen (goud, zilver, uranium), maar telkens in de grondstof zelf. Goud via tracker van iShares, zilver via tracker van WisdomTree en uranium via Yellow Cake. Ik hou daarentegen niet van aandelen van mijnbouwbedrijven. Je krijgt een hefboom, ja, dat wel. Maar je krijgt ook operationeel risico. En politiek risico. En vakbond-risico. Zulke risico’s kunnen bij problemen leiden tot hogere prijzen voor de grondstof, maar helaas ook lagere prijzen voor de aandelen van mijnbouwbedrijven.
ps: in januari 2020 was ik in Burkina Faso met collega-Spaarvarken Gunter Willekens. De enige grote werkgever in de buurt van een plekje waar wij toen verbleven was… een goudmijnbedrijf. Gesproken met de mensen, daar. Ik dacht: die zullen wel blij zijn met zo’n goeie werkgever in de buurt. Verschoten. “Zij verdienen veel, wij weinig.”, “Zij verbruiken veel elektriciteit zodat wij er geen hebben.”, “Sluiten of nationaliseren, die handel.”
Ook weer zo typisch hé: 1 werkgever in de buurt zonder enige concurrentie, en dan worden mensen daar uitgebuit. “Je mag al blij zijn dat je werk hebt”. Het is overal ter wereld toch weer hetzelfde.
Ik ken de lonen niet van die goudmijnuitbater, daar dus ik ben er niet zeker van dat de werknemers er uitgebuit worden.
Op dat vlak ook het volgende. Ik had een gesprek met een hoteluitbater in Bali dit jaar. Ging over lonen in Bali in de hotelsector. We spreken over een paar honderd euro per maand voor mensen daar. Mensen maken dan opmerkingen dat deze mensen uitgebuit worden, maar wat we dan vergeten is dat in Bali er niet zo lang geleden niets was. Mensen moeten noodgedwongen in de landbouw, hard werk en nog lagere lonen. Jonge generatie trekt naar de steden net om in toerisme te werken om dat leven te ontlopen.
Wat is uitbuiting? Daar kan je hele discussies over hebben. Feit is dat toerisme de levensstandaard van veel mensen omhoog heeft getrokken in Indonesië, vrouwen daardoor meer vrijheid krijgen (financieel vrijer zijn van hun man) en de levensstandaard stijgt. Het hele uitbuitingsverhaal bekijken we vaak nog vanuit een te Westerse bril.
Zo is dat.
Het is niet omdat ‘veel mensen’ het goed hebben dat er geen uitbuiting kan zijn, toch?
In bepaalde sectoren, in bepaalde landen, lijkt me die kans gewoon veel groter, wegens gebrek aan belangengroepen voor werknemers en bescherming op nationaal vlak.
De waarheid zal wel in het midden liggen, maar zeggen dat je het nu beter hebt dan gisteren omdat je wat meer verdient, wil daarom nog niet persé zeggen dat je niet uitgebuit wordt. Waar de grens ligt is interpreteerbaar in zeker mate.
Inderdaad. Maar het is moeilijk om te beoordelen. Je kan iemand het dubbele betalen van wat gangbaar is, en dan zou er nog een gevoel van onrechtvaardigheid kunnen zijn, omdat men vindt dat het bedrijf geen geld mag verdienen (pvda), omdat men omzet gelijkstelt aan winst… Als we cijfers zien, dan zouden we beter kunnen oordelen.
Volledig mee eens. Ik had de indruk dat je het algemeen sentiment van de werknemers verwoordde. Maar dan nog, inderdaad.
We bekijken dat inderdaad te veel uit Westerse bril. In de meeste niet Westerse landen beloopt een loon rond de 200€ per maand, als er al een is. In opkomende landen kan het al eens 500-1500€ zijn: groot feest in de familie (niet gezin) die je dan mag onderhouden.
Helemaal mee eens, Pascal. Wat vind je van een goudstreamingbedrijf? Die verdienen altijd geld aan goud, die schieten geld voor aan mijnen terugbetaal aar in goud. Onlangs kon Franco Nevada goedkoop ingekocht worden.