-
Nostalgie
Juni 1985, vier uur in de ochtend. Het schemerde al maar het verdere verloop van de zwoele zomernacht lonkte veelbelovend. De dancing in de Stabroekse dorpspraatjes zat nog tjokvol. Een gemengd publiek, Vlamingen en Nederlanders, dat had je zo met die dancings in de grensstreek. Een recept voor succes, maar soms ook voor hevige conflicten en vechtpartijen in de vroege uurtjes. Maar die nacht zat de schwung er duidelijk in. Op de draaitafels passeerden ‘Let The Music Play’ van Shannon, ‘Unecpected Lovers’, Lime, ‘Around My Dream’, Silver Pazzoli. Vingervlug schakelde ik de lichtorgels uit op de blacklights na, loste de vilt slipschijf van de rechter platenspeler. De eerste tonen van de westernmusical ‘Paint Your Wagon’ van Lee Marvin weerklonken loeihard door de torenhoge JBL’s. Het singeltje ‘Ben’ van Michael Jackson lag klaar op de andere. Even pauzeren na al dat discogeweld. Die live- versie van dat nummer van Jackson waarbij je de haren met de intro meteen ten bergen rezen heb ik tot op de dag van vandaag niet meer gevonden. Het was zo’n rode hoes met het duistere silhouet van de erg jonge Jackson, herinner ik me vaag. Sommige buitengewone momenten in het leven moet je gewoon beleven want ze zijn vluchtig. Als je verzaakt erbij te zijn, mis je de boot en die kans dient zich nooit nog aan. Ik was erbij. Meer zelfs, ik zat op de eerste rij.
Dorpsdancings bestaan niet meer. De tonen van de muziek galmen nog na in de tijd. Vergane glorie, nostalgie noemen ze dat. De plaats achter draaitafels van mega- evenementen vandaag is voorbehouden voor een select clubje ons- kent- ons gelukkigen, voetballers of bekende Vlamingen. Niet meer voor gewone straatjongens met een ongebluste levenslust en die zich handig weten te verkopen als de kip met de gouden eieren aan de einzelgänger, de dancingbaas. ‘Gewone mensen moeten gewoon maar werken en sparen voor dingen die ze leuk vinden’, deelde een zekere Conner R. onlangs met de media. ‘In plaats van te ondernemen’. Wil dat zeggen dat ik daar een neerslachtig gevoel aan over houd? Verre van, want kansen dienen zich steeds weer opnieuw aan. Enkel de omstandigheden, de maatschappelijke context verandert. Een inventieve geest ervaart veranderende tijden als uitdagingen en weet dat alles van voorbijgaande aard is. Ik ben hoopvol, de toekomst lonkt veelbelovend.
-
0 Replies
Sorry, there were no replies found.
Log in to reply.