Nieuwe bankenfusie in de maak?

Thuis heb ik nog een ansichtkaart

Waarop een kerk, een kar met paard

Een slagerij J. van der Ven

Misschien staat er op die kaart ook wel een bankkantoor van de ASLK, het Gemeentekrediet of de BBL. Het zegt jongeren hoogstwaarschijnlijk niets, maar het zijn de banken die je vroeger in het dorp aantrof. Vandaag zijn er heel wat dorpen zonder één enkel bankkantoor. Het kantoor wordt vervangen door de ‘app’ op de smartphone. De tijden veranderen. Er zullen nog heel wat kantoren verdwijnen.

Er zullen ook nog heel wat banken verdwijnen. Ze gaan samen. AXA Bank gaat op in Crelan. Je mag dan vooral niet zeggen dat de ene wordt overgenomen door de ander. Een fusie klinkt zoveel aangenamer dan een overname. Maar het blijft een transactie die vaak heel emotioneel is voor klant en medewerker van de bank.

Nog gevoeliger ligt het als een bank wordt overgenomen door een buitenlandse bank. Dat zou wel eens kunnen gebeuren in Duitsland, meer bepaald met Commerzbank. Die werd in 1870 opgericht door een aantal handelaars uit de buurt van Hamburg. Iets later kwam de focus te liggen op Berlijn en omstreken en nu is de bank actief in heel Duitsland en 40 andere landen. Meer dan 42.000 medewerkers bedienen er ruim 11 miljoen klanten. Commerzbank is vandaag nog Duits, maar kleurt almaar meer Italiaans. UniCredit koopt namelijk voortdurend aandelen bij van zijn Duitse sectorgenoot. En het gaat snel. Nog niet lang geleden had Unicredit geen aandeel in Commerzbank. De enige referentie-aandeelhouder was de Duitse Staat, die iets meer dan 15% had. 

Deze maand besliste de Duitse overheid om 4,5% in Commerzbank te verkopen aan UniCredit. Die Italiaanse bank kocht nadien nog massaal aandelen van Commerzbank bij op de beurs en houdt nu al een belang aan van 21% in de Duitse bank. De Duitse regering lijkt al spijt te hebben van haar beslissing. En ook al is er in de Europese Unie vrijheid van kapitaal, zo’n overname blijkt heel gevoelig te liggen bij de Duitsers. Wordt vervolgd? Ongetwijfeld.

De wereld is ons dorp. En men verwacht ook wel eens van ons dat we wereldburgers zijn. We zijn niet meer dan pigs in space. Maar is het uit handen geven van nationale instellingen en begrippen onschuldig en dus ongevaarlijk? Is het oké dat we voor onze energie afhankelijk zijn van een Frans bedrijf? Ik gaf daar in 2005 kritiek op. Die was te horen op Radio1. En prompt kreeg ik de woordvoerder van onze toenmalige premier aan de lijn. Dat ik zo nie moest bang zijn nie. Wat dachten de Nederlanders in 2008 toen hun trots ABN AMRO werd overgenomen en in drie gehakt door Banco Santander, Fortis en Royal Bank of Scotland? Leuk? Neen! En dan die ellende toen twee van de drie overnemers even later kapseisden en ABN AMRO zowaar een staatsbank werd. Miserie, miserie, miserie. Zou het niet veel beter zijn als er ook al eens beslissingen worden genomen bij ons, in Vlaanderen, in Brussel, in plaats van in Parijs? Het is best om wereldburger te zijn, maar tegelijkertijd toch ook een beetje chauvinistisch en dorpeling. De Duitse overheid realiseert zich dat inmiddels, nu dochter Commerz met een Italiaanse vrijer thuiskomt. Maar die twee zitten nog lang niet aan de trouwtafel, al zal de speculatie daarover ongetwijfeld toenemen. Misschien gaan de Duitsers wel een Duitse oplossing forceren. Het bod van UniCredit op Commerz zou kunnen geweigerd worden, maar in de plaats moet Commerz met een Duitser trouwen. Een nieuwe grote Duitse bankenreus zou dan kunnen ontstaan. Het is maar een gedacht. We’ll see. Wordt vervolgd.