Waarom ik LVMH kocht

Op de beurs vinden we een breed gamma van producenten van luxegoederen. Die bedrijven hebben hun aandeelhouders jarenlang verwend met hoge winsten en dito dividenden en koersstijgingen. Maar nu lijkt de motor te haperen. De aandelenkoersen zijn fors gezakt. Ik ben geen specialist in luxe. En toch heb ik even naar de sector gekeken. Interessant? Of links laten liggen? Ik kocht.

Het zijn nog altijd koopjes in de winkelstraten. Maar één sector zal nooit kortingen geven, zelfs niet in de koopjesperiode. We hebben het dan over de producenten van de meest luxueuze wagens, kledij, juwelen, horloges en andere accessoires. In die sector geldt het motto: “des te duurder, des te exclusiever”. De hoge prijzen lokken net meer kopers die willen uitpakken met koopwaren die anderen zich vooral niet kunnen veroorloven. Lange tijd is dat heel goed gegaan, maar nu vlot het niet. De problemen situeren zich in Azië, en dan vooral in China. Chinezen zijn uit op luxe, maar nu mag het iets minder zijn. China wordt namelijk geconfronteerd met de naweeën van een vastgoedcrisis en een grote werkloosheid bij jongeren. De consument houdt de vinger op de knip. De producenten van luxegoederen worden dan ook hard getroffen.

Zware verliezen op de beurs

De Franse groep LVMH, bekend van de merken Louis Vuitton, Moët en Hennessy, zag sinds maart zowat een kwart van zijn bedrijfswaarde in rook opgaan. Concullega Kering (Gucci, Saint Laurent en Alexander McQueen) heeft het al langere tijd moeilijk. Op drie jaar daalde het aandeel op Euronext Parijs al 60%. Op de Londense beurs speelde Burberry op een goed jaar al meer dan 70% van zijn waarde kwijt. Je kan dan nog moeilijk van luxe spreken.  Hermès en Richemont (Cartier, Montblanc) doen het nog relatief goed met een verlies van amper 10% ten opzichte van hun recente toppen.

Koopwaardig?

Ook al hebben de meeste producenten van luxewaren het nu moeilijk, er is niets dat doet vermoeden dat het nu ‘over & out’ is voor de sector. De merken die ze vertegenwoordigen zijn vaak iconisch en net door die sterke namen zijn klanten al bij al erg loyaal. Een handtas van Louis Vuitton wordt zelfs gezien als een goede investering. Dat stellen zowel Trends als de auteur van een beleggingsboek als een finfluencer. Zover zouden wij niet willen gaan, maar als dat idee leeft bij de klant en bij sommige ‘investeerders’, dan kan je er quasi zeker van zijn dat die weer koopt zodra zijn – of haar – portemonnee het weer toelaat.

De zwakte in de Chinese economie zal al bij al tijdelijk zijn. Het is onmogelijk te voorspellen wanneer precies de consument in China weer veel geld zal uitgeven aan reizen en luxe, maar dat dat ooit weer staat te gebeuren, mag duidelijk zijn. De Chinese overheid probeert ondertussen de economie wat te ondersteunen door de rente te verlagen. Beleggers gaan er momenteel niet van uit dat er snel een einde komt aan de handelsoorlog tussen China en het westen, maar dat die er komt, lijkt mij ook zeker. Bij de heropleving die er dan zal komen, zullen wellicht ook de producenten van luxegoederen het goed doen, waardoor ook hun aandelenkoersen weer hoger kunnen.

Ongekroonde koning

Hoe kan je je als belegger het best positioneren als de trend weer keert? Je kan nu gebruik maken van de koersdaling bij LVMH door relatief goedkoop wat aandelen in te slaan. Een aandeel van het Franse conglomeraat kost nu zowat 660 euro. In maart was dat nog 862 euro. De koersdaling deed ook referentie-aandeelhouder Bernard Arnault pijn. Hij mag dan nog steeds, na Elon Musk (Tesla) en Jeff Bezos (Amazon) de nr. 3 zijn op de lijst van de rijkste personen ter wereld, hij heeft zijn vermogen sinds begin dit jaar toch al 20 miljard dollar (!) zien slinken door de koersdaling van zijn LVMH. Misschien eens even aan denken als je aandelenportefeuille het even minder doet. Een Bernard Arnault ligt daar niet van wakker. Ik raad je aan om dat ook niet te doen.

Ondanks de tijdelijke tegenvaller in China blijft LVMH een sterke speler in het luxesegment. Naast Louis Vuitton en Moët telt de groep immers nog meer dan 75 andere, sterke merken in diverse segmenten van de luxe. Vooral in de luxesector hebben die sterke merken veel waarde. Ze verlagen ook het lange-termijnrisico voor de belegger. Weet ook dat de jaaromzet van LVMH sinds 1989 maal 29 is gegaan, van 3 tot 86 miljard euro. En nog een wist-je-datje: de brutomarge bedroeg 59% in 2023. Dan weet een bedrijf waar het mee bezig is. Laat de klanten maar dure handtassen kopen, ik ben liever aandeelhouder en dus vérkoper van die handtassen.

Holding met korting

In de sector blijft LVMH dan ook, ondanks de recente terugval van de aandelenkoers, de ongekroonde koning van het luxesegment. Als je één aandeel in portefeuille wil uit de sector, is het dit. Een alternatief is de beursgenoteerde holding Christian Dior, die een goeie 40% van de aandelen van LVMH bezit en een meerderheid van de stemrechten. Net als LVMH kan je dat aandeel vandaag bijna een kwart goedkoper kopen dan in maart. Christian Dior noteert ook nog eens met een holdingkorting van zowat 10%. Dat betekent dat je onrechtstreeks aandelen van LVMH verwerft en 10% minder dient te betalen dan wanneer je het aandeel LVMH zelf zou kopen.

Tracker

Vind je het risico op één aandeel toch te groot? Dan kan je spreiden in de sector met de aankoop van een tracker. Een deelbewijs van de Amundi S&P Global Luxury ECITS ETF (ticker LU1681048630) kost momenteel 193 euro. In maart was dat nog 220 euro. Het indexfonds is belegd in maar liefst 80 bedrijven in de luxesector, met een relatief grote weging in LVMH, Hermès, Richemont en Ferrari. Zodra het weer goed gaat in het luxesegment, zit u dan op de eerste plaats om een graantje mee te pikken van de hoge winstmarges die er gerealiseerd worden in de sector. Dat lijkt me altijd nog veel beter dan een investering in een dure handtas.