Koffiebrander verbrandt zich
Er zijn mensen – sommige politici, bijvoorbeeld – die denken dat alle ondernemers altijd veel geld verdienen. Maar dat is niet zo. Sommige succesvolle ondernemers worden inderdaad schatrijk. Helaas geldt dat niet voor iedereen. Neem nu Miko. Die beursgenoteerde Kempense koffiebrander is al 223 jaar oud. Dus zou je veronderstellen dat ze bij Michielsen Koffie weten hoe te ondernemen. En toch kregen de aandeelhouders deze week op de algemene vergadering te horen dat ze een flink verlies hebben geboekt.
Amper enkele jaren geleden, in 2021, nam Miko sectorgenoot SAS over. Die deal werd toen aangekondigd als een fantastische zet. Miko staat vooral sterk in de cafetaria’s van bedrijven en scholen. SAS levert daarentegen koffie aan de kleinhandel. De twee zouden complementair zijn. Het zijn ook bijna buren, want Miko is in Turnhout en SAS is vlakbij, in Beerse. De overnameprijs voor SAS leek al bij al redelijk, want Miko betaalde amper 12 miljoen euro voor een bedrijf met een omzet van 35 miljoen en een operationele winst van 1,8 miljoen euro.
Ik was geen fan en vertelde mijn studenten dat de concurrentie op de koffiemarkt moordend was. Producenten moeten vaak grote kortingen bieden om op te boksen tegen hun sectorgenoten. Bovendien is de reputatie van cafetariakoffie niet bepaald erg hoog.
Miko heeft nu opgebiecht dat de overname van SAS geen succes was. Men trekt de stekker eruit en verkoopt het bedrijf aan een investeringsfonds. In eerste instantie werd er niet bij verteld hoe groot het verlies is op de mislukte deal. Met een overnameprijs van 12 miljoen euro zou je denken dat dat ook het maximale verlies is. Het blijkt iets meer te zijn. Miko schrijft maar liefst 20 miljoen euro af op de transactie. De koffiebrander verschafte immers krediet en die leningen worden niet meer terugbetaald. Dat was even schrikken voor de aandeelhouders die aanwezig waren op de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering.
Die aandeelhouders hadden sowieso al geen reden om gelukkig te zijn. Ze zagen de koers van hun aandeel op de beurs dalen van 130 euro in augustus 2017 tot 63 euro vandaag. Zelfs aan die ‘lage’ koers ben ik geen koper. Vorig jaar, dus nog voor het verlies op SAS werd genomen, boekte Miko een nettowinst van amper 2,2 miljoen euro op een omzet van 290 miljoen euro! En dan hoor je vaak dat het leven zo duur is omdat bedrijven zoveel winst boeken. Zo gemakkelijk is dat niet. Al goed voor het management en de aandeelhouders van Miko dat ze niet lang moeten zoeken naar een bakje troost.
Ai Ai Ai en dat juist zo ‘s morgens bij de koffie…
Eigenlijk zou een bakje troost de aandeelhouders van Miko nog onrustiger maken. Thee is beter tegen de stress: kamille, lavendel, groene thee, pepermunt of ayurveda. Wat dat laatste ook mag zijn.
Ik heb die cursisten ook gezegd: als ik zou beleggen in koffie, dan zou het in Starbucks of Nestlé zijn. Laat nu net ook die twee bedrijven en aandelen last hebben van de zwaartekracht. Enfin, voor het eerst ooit ben ik gisteren in 1 van die 2 gestapt. Nestlé, dus. Voor Starbucks heb ik nog even tijd, denk ik. Zaterdag leg ik in Spamalot uit waarom ik aandeelhouder wou zijn van Nestlé.
En dan heb je nog JDE Peets, noteert op Amsterdam en doet het ook al jaren slecht. Is eigenaar van “en dan is er koffie – Douwe Egberts Koffie, lekkere koffie. Met roots in 1753, dus nog bijna 50 jaar ouder dan Miko. Vandaar “Douwe”. :-)
En dan heb je nog Foutain, op Euronext Brussel. Verdeler van koffie-automaten. In april 1999 naar de beurs gebracht aan 56 euro. Vandaag is het aandeel iets meer dan een euro waard. Massale belangstelling. Vijf keer overingetekend. Superbedrijf. Ik heb het aandeel nooit gekocht. Marc Coucke heeft ruim 700.000 van de 6 miljoen aandelen. Maar die heeft blijkbaar te veel geld. :-)
Aan koffie valt niet veel te verdienen op de beurs.
Een heel toffe mens die Van Tilborg, maar helaas is Miko daarom geen goede belegging. Voor wie de achtergrond wil kennen: hier het interview dat ik enkele jaren geleden met de man had: https://staging.spaarvarkens.be/miko-ceo-frans-van-tilborg?no_frame=1
De overname van SAs was toen net gebeurd. Gelukkig schreef ik er toen dit bij:
Het wordt wel uitkijken naar de winstmarges van de overgenomen bedrijven om te zien of Miko als puur koffiebedrijf ook qua winst verder zal staan dan toen het nog een mini conglomeraatje was met twee verschillende activiteiten.
De plastic-afdeling was veruit de beste. Dat blijkt uit de extra bonus van 5 miljoen die Miko nu heeft gekregen van de overnemer. De ceo beweert dat dat een goeie zaak is, die bonus. Ik ben daar heel kritisch over. Het bevestigt nog eens dat ze hun kroonjuweel beter niet hadden kunnen van de hand doen.
Na de verkoop van de plastic-afdeling hoopte ik eigenlijk dat ze ook de koffie-afdeling zouden verkopen en dat ze zo de zaak zouden liquideren. Dat bleek niet het geval. De raad van bestuur koos volop voor koffie. Maar die wereld is vergeven van de concurrenten. Ik vertelde mijn cursisten dat de marges heel laag zijn. Onbegrijpelijk dat ze het toch deden. Ik verwacht nogal wat onvrede, ook en vooral bij de familiale aandeelhouders.
Enfin, ik hoop uiteraard voor Miko dat het toch nog goedkomt, maar mij zal je geen aandeelhouder zien worden. En het is dan nog een Kempens bedrijf.
Miko heeft jaren op mijn verlanglijstje gestaan, tot ze de plastic-afdeling verkochten. Voor mij nog altijd een foutieve beslissing om die van de hand te doen.
Inderdaad.
Met de verkoop van de plastic-afdeling hebben dus het tegenovergestelde gedaan van cut your losses and let your profits run.
Indeed.
Het ruikt hier naar …..
Pascal,
Ik ben het volledig eens met uw artikel over Miko. Ik ben 36 jaar productiedirecteur geweest bij Sas Koffie en heb de overname van Miko nog 1 jaar meegemaakt. Herman Sas was een zeer goede manager en heb er graag voor gewerkt, hij ging er dag en nacht voor, maar toen hij ziek werd, heeft hij de zaak helaas moeten verkopen. Er werd elk jaar winst gemaakt bij Sas Koffie. Maar wat een verschil in management, dat kun je niet geloven. Ik zeg niets over Frans Van Tilborg, die man is m.i. wel verstandig, maar de nieuwe manager bij Sas Koffie dat was anders. Het aantal bedienden in de fabriek werd ineens verdubbeld, het nieuwe software programma kostte miljoenen euro’s en zat vol fouten. Iedereen in de fabriek zag dat het verkeerd ging aflopen. Vroeger werd er alles aan gedaan om de klant te beleveren door ‘s nachts te werken of met overuren, met het nieuwe beleid werd er enkel geleverd wat kon en moest er ‘s nachts niet meer gewerkt worden. Vroeger stond de klant centraal, met het nieuwe beleid niet meer. Miko kent de markt van de privat label niet. Het is een grote blaam voor Miko, het was een slecht management dat de verliezen heeft teweeggebracht en het lag niet aan corona. Ik kan er nog een heel boek over schrijven, maar deze faling ligt aan het management van Miko bij Sas Koffie! In een productiebedrijf van privat label moet je produceren wat de klant vraagt en altijd luisteren wat de klant zegt en hem niet negeren! Je moet ook zo goedkoop mogelijk produceren en dat kende de nieuwe manager bij Sas Koffie niet!
Spaarvarken Jef
Bedankt Jef voor de interessante, maar spijtige info! Zeker iets om van Tilborg eens mee te confronteren. Zonder je te noemen uiteraard als je dat niet wil! Wat betreft de verkoop van de plasticafdeling zei hij in heti nterview dat ik met hem had dit: (link naar interview hierboven)
Was de verkoop van de kunststofdivisie geen moeilijke beslissing? Temeer omdat de koffieservice-activiteiten door corona onder druk stonden?
Een activiteit die je al veertig jaar ontwikkelt, afstoten is allesbehalve evident. Dat is geen beslissing die je je plots (knipt met de vingers) neemt. Dat is een proces van jaren. Het speelde al lang in mijn hoofd. Ik heb uiteraard mijn zorgen uitgebreid besproken in de directie. Er was een fout idee gegroeid. Er werd gezegd dat de kunststofdivisie en de afdeling koffieservice mekaar in evenwicht hielden. Als de ene activiteit slecht gaat, doet de andere het beter of omgekeerd. Een stabiele fiets rijdt het veiligst. Maar die vermeende correlatie was er gewoon niet. Er zijn zoveel zogezegde verbanden. Zoals veel ooievaars / veel baby’s. Ik geloofde dus niet dat onze fiets stabiel was met de twee divisies. Integendeel. Ik zag dat Miko in plastics heel afhankelijk was van megagrote klanten. We hebben dat geleidelijk wel afgebouwd, maar toen ik begon, was de grootste klant goed voor 45% van de kunststoftafdeling. Bovendien hebben beide divisies investeringen nodig. Mijn voorstel kwam toch wel over als een shock bij de directie. Daarin zaten natuurlijk ook mensen die voor de kunststofafdeling werkten. Uiteindelijk hebben we toch iedereen meegekregen en hebben we de raad van bestuur ingelicht. Opnieuw een shock. Eens de beslissing daar dan genomen was, kwamen er familiale aandeelhouders mij vragen waarom ik die stap niet overlegd had met hen. Ja, zei ik dan, dat kan en mag niet als beursgenoteerd bedrijf. De raad van bestuur is er om die beslissingen te nemen.
Er was al langer een koper in gedachten: Paccor. Die heeft uiteindelijk ook toegehapt en een heel mooie prijs van 110 miljoen euro betaald, meer dan onze hele beurskapitalisatie.
Is het altijd duidelijk geweest om de kunststofdivisie te verkopen en niet de koffieservice?
We hebben een sterke band met koffie. Dat is historisch, hoewel ook de kunststofafdeling teruggaat tot de uitvinding door Miko van de koffiefilter in plastic voor kopje koffie. Die lanceerden we nog op de Wereldexpo van 1958 in Brussel. Maar kunststof verpakkingen, dat wordt een moeilijk verhaal voor duurzaamheid. Misschien is dat negatieve imago niet altijd terecht, maar het is sowieso moeilijk uit te leggen. Uiteindelijk zorgde die hoge verkoopprijs ook voor aanvaarding. Daarmee hebben we ondertussen al grote stappen kunnen zetten in de expansie van de koffieservice. En er gaan er zeker nog komen.
Jef en Jan,
Wat ben ik trots dat jullie in onze spaarvarkensstal zitten.
Bedankt ook om die waardevolle inside info te delen met ons, Jef. Dat is van onschatbare waarde.
Jan, het lijkt goed van je dat je dit wil bespreken met Van Tilborg. Maar eigenlijk is dat niet onze taak. Hij wordt daarvoor betaald. Hij maakt fouten en had eigenlijk beter moeten weten. Eventueel kan hier wel een waardevol (publiek) artikel over geschreven worden. Enkel met goedkeuring van Jef, uiteraard. Gewoon om duidelijk te maken dat het anders kan en ook met alle lof voor Herman Sas, die ik helaas niet ken. Misschien zouden we Herman Sas eens kunnen interviewen? De kans is natuurlijk groot dat hij geen slecht woord over het nieuwe management wil zeggen. Maar misschien moeten we dat toch eens proberen.
En voor de rest: word geen aandeelhouder van Miko. Het management verdient dat niet. Ook al liggen een groot deel van de fouten bij dat nieuwe management van Sas, toch vind ik dat Van Tilborg te grote fouten maakt.
Jef, bedankt ook om ons nog eens een essentiële regel in duurzaam investeren (en beleggen) duidelijk te maken. Het succes van een onderneming staat of valt bij de service voor de klant. Dat duurt het langst en managers die dat vergeten zijn een gevaar voor ‘hun’ bedrijf en de werknemers.
Pascal
Pascal,
Herman Sas is vorig jaar overleden. Hij wist dat hij ongeneeslijk ziek was en daarom heeft hij zijn zaak verkocht toen het nog kon….
Jef, verdorie. Da’s heel jammer. Bedankt dat je ons over hem verteld hebt. Ik heb hem niet gekend, maar dankzij jou waardeer ik hem nu ook.
ps (of een andere politieke partij): wie weet waar die foto is genomen? :-)
station van Mol?
We hebben een winnaar!
Inderdaad. Paar dagen geleden genomen. Ik vermoed dat ik een buur heb die voor Sas werkt.
enkele jaren geleden in het auditorium in GEEL.
Guy Sips, analist KBC, een aandeel om onder uw matras te leggen en nooit weg te doen
Guy is een goed analist en een geboren verteller. Ik vind het knap, iedere keer dat hij een lezing geeft. Maar in deze ben ik hem niet gevolgd. En ook nu ben ik dus nog geen fan van Miko. Niemand, zelfs Buffett niet, heeft het altijd bij het juiste eind.