Ondernemen (in België) is niet evident
Er zullen ontslagen vallen bij Callebaut in Wieze. In Koningshooikt, bij Lier, is er onrust, want bij bussenbouwer Van Hool zou een herstructurering worden aangekondigd. En in Gent maken werknemers en vakbonden zich zorgen over een geplande, grote investering, die dan toch niet zou doorgaan bij staalproducent ArcelorMittal. Miserie, miserie, miserie.
Bizar. Want de economie draait toch goed? De werkloosheid is laag. Werkgevers hebben zelfs -nog altijd- de grootste moeite om personeel te vinden. Dat klopt. Bij ons gaat het goed, maar Duitsland zit in een recessie. De geplande ontslagen en herstructureringen bij ons tonen aan dat we niet op een eiland zitten. Investeren en ondernemen zijn ook activiteiten die niet evident zijn. Op de sociale media lees je nochtans dat het niet op kan. De aandeelhouders vieren feest en verdienen veel geld. Je hoort en leest dat het ongepast is dat bedrijven die toch nog winst maken, snijden in het personeelsbestand. Maar het was nooit anders. Ondernemingen die willen overleven, kijken naar alle mogelijke uitdagingen die er op ons afkomen. Ze kijken zelden om naar gisteren, maar proberen in te schatten wat de toekomst overmorgen is. En dan zien ze een hindernissenparcours.
De beurskoers van het aandeel geeft vaak een goede indicatie. Het aandeel van Callebaut noteert op de Zwitserse beurs en is bijvoorbeeld al gehalveerd ten opzichte van zijn topkoers. Vandaag betaal je voor een aandeel van de chocoladefabrikant ook amper dezelfde prijs als tien jaar geleden. Dat is niet normaal. De dividenden die Callebaut de laatste jaren heeft uitgekeerd, waren ook al niet fenomenaal. Dan zijn er al eens aandeelhouders die klagen en ook banken en andere kredietverschaffers die zich zorgen maken over het risico van de leningen die ze hebben verschaft.
Bij ArcelorMittal is dat niet anders. De staalproducent investeerde veel in Italië, maar door hoge energiekosten en lage staalprijzen neemt de overheid er nu de activiteiten over. Staal produceren is en blijft een erg cyclische activiteit. ArcelorMittal maakt het ene jaar fabelachtige winsten, het volgende jaar is er een groot verlies. De aandelen van Van Hool staan niet op de beurs. Was dat wel het geval, dan zou de koers ook al fors gedaald zijn. De Lijn (Vlaamse overheid) bestelde pas nog nieuwe bussen bij de Chinese bussenproducent BYD. De bussen worden in Hongarije geproduceerd, niet bij Van Hool in Koningshooikt. Dat heeft gevolgen. Ik hoor dat vele werknemers bij Van Hool al lang geen werk om handen hebben. Er zal nog wat miserie op ons afkomen. Laat ons hopen dat besparingen ervoor zorgen dat de bedrijven toch nog overleven, zodat er na de miserie toch weer kan aangeknoopt worden met goede jaren. Maar evident is dat dus nooit.
De loonbelasting in België vergeleken met buurlanden is absurd hoog.
Ik werk in Nederland en als ik hetzelfde bedrag netto moest verdienen in België dan moet mijn werkgever ruw geschat meer dan 40% bruto erbovenop doen.
In Nederland is onder de 76k bruto een loonheffing van 38% daarboven 48%. In België zit je dan al aan 55% als ik me niet vergis en in Nederland krijg je een arbeidskorting erboven dat je werkt.
Om maar aan te tonen waarom zou je als multinational hier iets doen als het elders beter te doen is, je kan veel op globalisatie steken maar niet alles als de buurlanden het beter blijven doen.