Splitsen, die handel!

In een land als België is ‘splitsen’ politiek geladen. Maar in Beursland werd de splitsing deze week nog euforisch onthaald. Een splitsing levert blijkbaar wel degelijk voordelen op. Dat werd de afgelopen dagen aangetoond door Solvay. Die 160-jarige tante werd maandag namelijk in twee gesplitst. Het ene deel zet, nog steeds onder de naam Solvay, de ‘oude’ activiteiten verder, zoals de productie van soda. Het andere deel heet voortaan Syensqo en specialiseert zich in nieuwere producten met een groot potentieel, zoals materialen voor batterijen en lichte materialen voor de luchtvaart. Wat blijkt nu? Was het oude Solvay vrijdagavond nog goed voor ‘amper’ 12 miljard euro, dan waren de twee opgesplitste delen gisteren op de beurs samen al goed voor 14 miljard euro.

2 min 1 is 1,17

De aandeelhouder van Solvay is nu zowel aandeelhouder van Solvay als van Syensqo. Die heeft in geen tijd dus 17% verdiend. Eerder schreven we nog dat we het onterecht vonden dat Ilham Kadri, de ceo van Solvay, een bonus krijgt van maar liefst twaalf miljoen euro. Die bonus wordt haar gegund als bedankje voor de succesvolle opsplitsing. Nu hoor je al, onder andere van mede-spaarvarken Jan dat de ceo wel degelijk dat geld verdient omdat ze in geen tijd miljarden aan meerwaarde heeft gecreëerd.

Superwoman

Moeilijke materie. Ik geloof niet in Superman. En – omdat we niet sexistisch zijn – ook niet in Superwoman. Of toch. Iedere woman is Superwoman. Voila. Die stijging vinden we dan ook heel eigenaardig. Er is al jaren geweten dat Solvay zich zou opsplitsen. Ook de details van die splitsing zijn al lang gekend. En toch stijgt de beurswaarde fors na de opsplitsing? Eerder zagen we ook al bij de opdeling van bouwbedrijf CFE in aannemer CFE en baggerbedrijf DEME. Ook daar bleken de twee bedrijfsonderdelen afzonderlijk al meteen veel meer waard dan het geheel. In de Spamalot van zaterdag vermeldden we nog dat Solvay mogelijk een CFE’tje zou doen. Maar dat de kans klein was op een even forse stijging omdat Solvay nu eenmaal liquider was dan CFE.

Hypothese van efficiënte markt kan naar de prullenbak

Ik heb het in mijn lessen over de hypothese van de efficiënte markt. Ik geef voorbeelden die aantonen dat die hypothese klopt. En voorbeelden die aantonen dat de hypothese ook al eens niet klopt. Nu heb ik er weer een voorbeeld bij dat de hypothese niet klopt. Wat zegt de hypothese? Dat van zodra er nieuws is, dit nieuws als een spons wordt geabsorbeerd door de markt. Onmiddellijk wordt de prijs aangepast. Dus niet op het moment van de splitsing. Neen, wel al bij de aankondiging ervan. Of ten laatste op het moment dat 100% zeker is dat er gesplitst wordt. En dan nog enkel indien de splitsing de waarde zou veranderen/opdrijven. Maar de opsplitsing van Solvay toont aan dat de hypothese niet altijd klopt.

Ofwel overdrijven beleggers. Dat gebeurt wel vaker. Solvay als Syensqo mogen dan al goede ondernemingen zijn, de afgelopen jaren zijn de twee onderdelen samen nauwelijks meer waard geworden. En nu zouden de twee na hun echtscheiding plots beginnen te schitteren? Echt? Weet je wat ik daarvan denk? Dat de opsplitsing vooral meerwaarde lijkt op te leveren in de hoofden van beleggers en analisten. Die vinden het blijkbaar te moeilijk en te complex een bedrijf te waarderen dat uit meer dan 1 activiteit bestaat. Een nieuwe, eenvoudigere structuur, vinden ze daarentegen wel ok. Ochgottekes toch. Poor guys! Moeten we er echt alles aan doen om het vooral erg simpel te houden?

Modeverschijnsel

Opsplitsen. Het is een trend die we ook elders zien. Ik kan niet wachten tot Alibaba is gesplitst. In 6 nog wel! Grapje. Nu splitsen. En over een aantal jaren willen beleggers en analisten misschien weer vooral fusies en overnames zien? Exact het tegenovergestelde dus. Je zal zien: het zal weer stijgen he. Vooral dan het aandeel van het bedrijf dat overgenomen wordt. Want dan zal dezelfde marketeer zeggen dat 1+1 drie is, of toch minstens 2,5. U vraagt, wij draaien? De belegger wordt op zijn wenken bediend! Of: bedrogen terwijl hij erop staat te kijken. Maar dit heeft een prijs. Vooral zakenbankiers en juristen verdienen namelijk heel hoge commissies aan die transacties. Een enkele keer krijgt een ceo ook al eens 12 meloenen bij een splitsing. Zo blijft hun winkel draaien.