Iedere maand een meloen

Nog niet zo lang geleden was er ophef over de ‘hoge’ bonus die Chris Peeters, de nieuwe grote baas van bpost, zou krijgen bij zijn aantreden. Het ging toen om 250.000 euro. Dat is veel geld, maar zeker niet overdreven voor een topmanager met een bewezen staat van dienst die een immens karwei te wachten staat bij onze posterijen. Chris Peeters is die bonus waard. Het bedrag is niet eens overdreven. Deze week hoorden we dat Ilham Kadri, de CEO van Solvay, maar liefst 12 miljoen euro zal krijgen. Die bonus ontvangt ze voor haar verdienste om het oude chemiebedrijf op te splitsen in twee ondernemingen die vanaf volgende maand beide op de Brusselse beurs zullen noteren. Twaalf miljoen? Pardon? Dat is, zeker in België, ongezien. Kadri mag dan al een uitstekend manager zijn, ze wordt daar heel goed voor betaald. Vorig jaar kreeg ze voor haar diensten al 4,81 miljoen euro aan salaris en bonussen. Daar komt dus nog eens een veelvoud bij. Er wordt met geld gegooid bij Solvay.

Solvay is een bedrijf dat in privéhanden is. De steenrijke Belgische families Janssen, Solvay en Boël controleren met Solvac, dat ook al op de Brusselse beurs staat, zo’n 30% van de aandelen van het chemiebedrijf. In principe mag een privébedrijf zijn managers zoveel uitbetalen als het wil. Maar 70% van Solvay is niet in handen van de familiale aandeelhouders. Zowel kleine beleggers als pensioen- en aandelenfondsen, die uiteindelijk ook voor particulieren zouden moeten werken, zijn mede-eigenaar. Gaan die ook zomaar akkoord met zo’n superbonus die volgens mij onverdiend is? Aandeelhouders nemen risico. De aandelenkoers van Solvay doet het niet bepaald goed. De laatste cijfers waren teleurstellend. Moet je dan met geld gooien?

Er zijn nog hogere bonussen. De baas van de Amerikaanse bank JPMorgan vangt zelfs meer dan 50 miljoen dollar per jaar. Maar dat kan toch niet de reden zijn voor een Belgisch bedrijf om decadent hoge bedragen uit te betalen? Solvay lijkt hiermee wel de indruk te geven dat niemand anders het bedrijf wil leiden. Dat is onzin, natuurlijk. Solvay geeft hiermee bovendien de indruk dat het niet geeft om de kleine aandeelhouder. We kunnen alleen maar hopen dat de vertegenwoordigers van pensioen- en andere fondsen met hun vuist op tafel slaan. Ze kunnen kritische vragen stellen over het te hoge bonusbedrag op de eerstkomende aandeelhoudersvergadering van Solvay. Iedereen, of die nu 1 aandeel of een miljoen aandelen van Solvay heeft, mag dezelfde vraag stellen. Doen!