Pascal Paepen belegt op 6 manieren

HLN en HLN.be vroegen me naar mijn persoonlijke beleggingsportefeuille. En als een krant dat vraagt, wie zijn wij dan om daar niet op te antwoorden? Enfin. Ze hebben ervan gemaakt: “hij belegt op zes manieren”. En ik maar denken dat ik op tientallen manieren mijn geld investeer. Dit artikel verscheen op hln.be (1 juni) en in HLN (10 juni). Veel leesplezier!

‘De Belg heeft een baksteen in zijn maag’ is een veelgehoorde uitdrukking. En die klopt, want meer dan zeven op de tien Belgen hebben een eigen woonst. Ik ook. Niks beters dan een nest waar je graag thuiskomt. En het is nog een goede investering ook. Zeker op de lange termijn!

Maximaal zes maanden spaargeld

De spaarrekening is bij de meeste landgenoten nog net iets populairder. Ik kan ervan meespreken. Sinds mijn zesde heb ik ook een spaarboekje. Da’s altijd veiliger dan je geld thuis te bewaren. Maar dat spaarboekje ligt bij de Belg momenteel vooral… op de maag. Dat maak ik toch op uit de kritiek over de lage spaarrente. Van econoom Paul De Grauwe tot de dorpspoliticus: allemaal vinden ze de rente op de spaarrekening te laag.

Er gaan zelfs stemmen op om de minimumrente te verhogen tot 1,25 procent. Brengt dat dan soelaas? Natuurlijk niet. Ik begrijp dan ook niet waarom zoveel aandacht wordt besteed aan de spaarrekening. Die heeft namelijk altijd al een karige rente gegeven. Niets nieuws! Het maakt bijna geen verschil of je je centen in een spaarvarken stopt of dat je ze op je rekening zet.

Zolang de spaarrente niet boven de inflatie uitkomt – meestal dus – verlies je in reële termen geld aan je spaarboekje. In oktober vorig jaar, toen de inflatie met 12,3 procent op haar hoogtepunt stond, was op een jaar tijd 50 miljard euro van ons spaargeld verdampt. Er staat dan ook meer dan 400 miljard euro spaargeld op allerlei spaar- en zichtrekeningen. Daar doe ik niet aan mee.

Ik beperk het bedrag op mijn spaarrekening in principe tot zes maanden loon. Dat is meer dan voldoende om onvoorziene uitgaven op te vangen. Stel dat ik verwacht om over een aantal jaren een nieuwe auto te moeten kopen, dan zal ik meer cash aanhouden. Maar dat kan je plannen. Veel meer wil ik niet op mijn rekening, want daardoor zou mijn geld verdampen.

Gediversifieerd beleggen

Ik spaar dus, maar ik beleg ook. En ik beleg in zo veel mogelijk diverse activa. Een klein deel van mijn beleggingen leunt nauw aan tegen het spaarboekje. Het gaat dan om deelbewijzen van een geldmarktfonds. Ik verlies daarop nog wat aan de inflatie, maar ik krijg dan alvast een correcte kortetermijnrente op mijn centen. Die rente is zowat de intrest die de overheid op een lening van een jaar dient te betalen. Ik reken daarbij op 3 procent.

Ik beleg ook wat in goud en ik reken erop dat die belegging op lange termijn de inflatie bijhoudt. Stel dus dat de komende jaren de inflatie 3 procent of 4 procent bedraagt, dan verwacht ik dat mijn belegging in goud 3 tot 4 procent per jaar zal opbrengen.

Ik ben ook coöperant van Cera. Dit jaar krijg ik op die belegging een brutodividend van 4,25 procent bruto. Mooi, toch? Wist je trouwens dat dat brutodividend eigenlijk netto wordt omdat je jaarlijks tot 240 euro roerende voorheffing terugkrijgt via je belastingaangifte? Ok, er is een risico. Maar enkel als het mis zou gaan bij KBC en ik vermoed dat dat niet gebeurt.

Daarnaast stort ik ook iedere maand voor pensioensparen en betaal ik mijn bijdrages aan een aantal beleggingsclubs waar ik lid van ben. Die beleggingsclubs beleggen dat geld maandelijks. Ben je zelf niet bij een club? Overweeg dat dan. Of start een beleggingsplan bij je bank, waarbij je een vast bedrag per maand in een indexfonds belegt. Zo participeer je in de economie en wordt je spaargeld op lange termijn meer waard in plaats van minder.

Aandelen van individuele bedrijven

Omdat beleggen voor mij ook een hobby is, beleg ik daarnaast tot slot ook in een aantal aandelen van individuele bedrijven. Die volg ik dan op. Ik doe niets liever. Gediversifieerde holdings hebben mijn voorkeur. Dat zijn bedrijven die in diverse andere bedrijven en/of sectoren investeren.

Mijn topfavoriet voor de komende jaren is Tessenderlo. Dat is een Belgisch bedrijf en schuldenvrij, met een topmanagement. Op 31 mei knipte dat bedrijf een couponnetje van 0,75 euro per aandeel. Daardoor daalde de koers nog wat, waardoor Tessenderlo nu erg aantrekkelijk geprijsd is. Het is een aandeel dat ik wellicht nog minstens tien jaar in portefeuille wil. Ik laat dat rijpen, zoals anderen een goede fles wijn zo lang mogelijk willen bewaren in hun kelder.