Nog wat over de beursgang van bpost

Op 14 december 2013 schreef Pascal Paepen een column over bpost in De Morgen. De titel? “We houden een wrange nasmaak over aan de privatisering van de post” De aanleiding? De volledige uitstap van CVC Capital Partners uit bpost. Heeft u de voorbije week gelezen dat onze overheid veel geld misliep door bpost? Weet dan dat dat een constante is. Leest u even mee?

Najaar 2005. CVC Capital Partners en Danske Post kondigen aan samen de helft te kopen van wat toen nog De Post heette. Ze leggen er elk 150 miljoen euro voor op tafel. Nog geen vier jaar later koopt CVC het belang over van de Deense posterijen. Het Britse investeringsfonds betaalt daarvoor 373 miljoen euro.

De aandelen blijken op dat moment dus al 2,5 keer zoveel waard als wat de partners er vier jaar eerder voor betaalden. De winst zal nog oplopen, want CVC zal voor zijn investering in onze posterijen ruim 621 miljoen euro ontvangen aan dividenden en kapitaaluitkeringen, plus 866 miljoen euro voor het belang van 30,3 procent dat men verkocht bij de beursgang in juni 2013.

Deze week (december 2013) stak de durfkapitalist nog eens 580 miljoen euro op zak voor de verkoop van het restbedrag dat men nog had in bpost. Een belegging van 523 miljoen euro (150 miljoen + 373 miljoen) leverde de Britse groep uiteindelijk ruim 2,067 miljard op (621 miljoen + 866 miljoen + 580 miljoen euro). Het rendement bedraagt bijgevolg 295 procent in amper 8 jaar!

Dat rendement is weliswaar bruto. CVC heeft immers kosten en commissielonen moeten betalen aan de banken die de beursgang begeleidden en die afgelopen week het laatste pakket aandelen hebben verkocht aan institutionele beleggers. CVC heeft daarnaast ook intrest moeten betalen, want de aankoop van aandelen gebeurde voor een groot deel met geleend geld. Zo werkt een durfkapitalist nu eenmaal. Men investeert een zo klein mogelijke eigen inbreng en leent daarnaast ook nog eens zoveel mogelijk geld bij.

Die strategie brengt weliswaar extra kosten met zich (intrest), maar vergroot wel het rendement op de eigen inbreng. Je mag er dan ook van uit gaan dat het uiteindelijke rendement op het geld dat CVC zelf investeerde in onze posterijen, zelfs na kosten, nog veel hoger is dan 295 procent.

Winst is niets vies. We moeten allemaal winst nastreven, geen verlies. CVC is een investeringsfonds, een fonds dat voor zijn beleggers-klanten continu op zoek is naar opportuniteiten. Men koopt vooral participaties in niet-beursgenoteerde ondernemingen, met de bedoeling de winst in die bedrijven te optimaliseren en het aandelenpakket vervolgens met een mooie strik errond te verkopen, bijvoorbeeld via een beursgang. De investering in De Post en bpost is de mooiste reclame voor CVC. Men zal de transactie ongetwijfeld nog jarenlang opvoeren bij allerlei presentaties en roadshows. Alles verliep volgens het boekje. Het kon niet beter.

En toch houden we een wrange nasmaak over aan de privatisering van de post. Het blijft jammer dat onze overheid er zelf niet in geslaagd is de posterijen op eigen kracht te moderniseren. De winst van de durfkapitalist is het verlies van ons allen. Je kunt wel aanvoeren dat de partners veel meer talent en ervaring in huis hadden om van bpost een goed draaiend bedrijf te maken, maar dan is voor dat advies wel bijzonder veel betaald. Dat compenseer je niet zomaar door het loon van de topman wat te verlagen.

De partners zijn eruit, de overheid zit er nog steeds in. Laat ons hopen dat het bedrijf nu geen speelbal wordt van politieke benoemingen en andere vriendendiensten. De brievenpost daalt en de concurrentie waakt. Het is aan het management, de raad van bestuur en de aandeelhouders om erop toe te zien dat bpost een performant bedrijf blijft.

Pascal Paepen, 14 december 2013