Beursweek: Beleggers schrikken even en gaan verder

Oorlog in Europa! Wie alleen maandagochtend en vrijdagavond een blik op de koersen wierp, zou het niet vermoe­den. Toen de Russische president Vladimir Poetin de wereld­ donderdagochtend met afgrijzen vervulde door Oekraïne binnen te vallen, doken de aandelenbeurzen lager­ en schoot de olieprijs omhoog. Maar de dag daarna maakten­ de koersen al de omgekeerde­ bewe­ging.

De Amerikaanse groeibeurs Nasdaq maakte die beweging in één dag. Donderdag zakte Nasdaq eerst 3,3% weg, om daarna te eindigen met een winst van 3,4%. Een verschil van 6,7%: een sterk voorbeeld van het volatiele karakter van de beurzen.

Het is contra-intuïtief, maar wapen­gekletter heeft zelden een zwaar effect op de beurzen. Zolang het niet plaatsvindt op het grondgebied van rijke econo­mieën. Dat zijn Rusland en Oekraïne niet­. Beleggers hoeven dus niet te bang te zijn voor Poetin, zelfs al heerst hij over een enorme oppervlakte vol olie, aardgas en andere grondstoffen. Natuurlijk is er wel een sterk verhoogd risico, want deze week bleek dat de machthebber vindt dat hij zonder geldige reden een land met 44 miljoen mensen­ mag over­vallen.

Na de normale schrikreactie gingen de meeste indices snel weer naar hun niveau van tevoren. De Bel20 (zie grafiek) sloot de week per saldo zelfs af met een winst van 0,5%. Daarmee was het een van de beste indices in Europa, met dank aan een late positieve reactie op de resultaten van AB InBev.

De olieprijs legde eenzelfde parcours af, maar dan omgekeerd. De prijs voor een vat olie in Europa schoot even fors boven 100 dollar per vat, maar viel dan terug­.

Eerst gaf de duurdere olie (en aardgas) nog aanleiding tot doemdenken: ze zou de inflatie nog hoger duwen, waardoor de centrale bankiers de rente nog forser zouden verhogen. Stagflatie (de combinatie van afnemende groei en inflatie) zou het gevolg zijn: een van de meest gevreesde scenario’s. Maar een klim van de energieprijzen of grondstoffen is per definitie tijde­lijk. Zelfs een stabilisering op hoog niveau betekent dat er geen impact meer is op het jaar op jaar inflatiecijfer. Tegelijk remt de angst voor oorlog en hoge grondstoffenprijzen de economie af.

De centraal bankiers hebben corona niet helpen te verslaan om nu blind te blijven voor het feit dat er een nieuwe Saddam Hoessein is opgestaan. Met zijn inval in Koeweit in 1990 stuwde de Iraakse leider de olie hoger. De economie ging in recessie. Dat is meer dan dertig jaar gele­den. De economie is nu veel minder afhankelijk van olie, en is in betere doen.