Beursweek: Superweek zonder steunwieltjes

De Bel20-index noteert nu ­hoger dan voor de oorlog in Oekraïne begon. De Belgische graadmeter is geen uitzondering. De aandelenmarkten zijn spectaculair en snel hersteld. Het gaat nog sneller dan na de coronacrash, al was die val nog van een andere orde.

Sommigen vragen zich af of het niet te snel gaat, ‘want eigenlijk is toch nog niets opgelost’? Als we de laatste communicatie van Poetin horen, zou je zelfs het tegendeel kunnen zeggen. De president van Rusland praat als een ­paranoïde psychopaat. Maar tegenover die horror staat een wereld die ogenschijnlijk meer dan ooit verenigd lijkt om dit gevaar te bestrijden.

Dat geeft een enorme dynamiek. Daardoor heeft de mens in het verleden ook grote moeilijkheden overwonnen, zelfs de machtsgreep van de nazi’s in de Tweede Wereldoorlog.

De beurzen aarzelden wel toen sommigen China niet bij de ‘allen tegen een’ rekenden. Vooral de Chinese aandelen betaalden daarvoor de prijs. De Chinese internetbedrijven die in de VS noteren, gingen in vrije val. Maar toen Peking midden deze week duidelijk maakte dat alvast zijn eigen queeste tegen de oneerlijke concurrentie van de Chinese platformbedrijven ten einde is, schoten ­Chinese technologiebedrijven hoger. Nooit gezien: een kolos als Alibaba won in een paar dagen meer dan 40 procent.

Ongetwijfeld heeft dat ook te maken met de bloedhonden van de beurs: de shorters die zich storten op een aandeel dat in vrije val is. Zo versnellen ze eerst de val en veroorzaken ze daarna een ­fenomenale opstoot, omdat ze dan halsoverkop hun verkochte posities moeten sluiten aan hogere koersen. Ja, sommige beleggers verliezen veel meer bij stijgende koersen dan bij ­dalende.

Nog zo’n oord van speculatie is de ­futuresmarkt voor olie. Hoe valt het ­anders te verklaren dat een vat olie in een maand tijd van pakweg 100 naar 135 dollar klimt en deze week ­eindigt rond 104 dollar?

Allicht was die 135 dollar overdreven, al zijn er scenario’s waar het nog hoger had kunnen gaan. Maar dan komen we weer bij de fenomenale dynamiek die ontstaat als de mens voor grote uitdagingen staat. Op zo’n moment gaan de VS praten met aartsvijand Venezuela om de olieproductie op voeren. En het is een kwestie van tijd voor Iran weer volop op de oliemarkt komt. Intussen draaien de VS als de grootste olieproducent ter wereld op volle toeren.

Zelfs de hulp van de Federal Reserve is niet meer nodig: voorzitter Jerome ­Powell ­verhoogde de rente en wil dat nog zes keer doen dit jaar.