Beursweek: Aandelen vechten met de rente

De Duitse producentenprijzen ­lagen in juli 37,2 procent hoger dan een jaar geleden. Het is nog geen hyperinflatie zoals in Turkije, maar het geeft te denken.

Het scherpe beursherstel sinds de ­bodemkoers van midden juni – de beurzen waren toen zowat 20 procent gezakt – werd net aangevoerd door het geloof dat er snel een einde zou komen aan de uit de hand lopende inflatie. En inderdaad, in de VS kwam er enkele weken geleden een inflatiecijfer dat lager was dan de maand voordien. Deze week putten beleggers hoop uit een vrijgegeven verslag van een vergadering van de Amerikaanse centrale bank, de Federal Reserve. De Fed-bestuurders beginnen schrik te krijgen om de rente nog fors te verhogen.

Twee keer leverde dat een koersopstoot op. Telkens kort, want per saldo zakten de beurzen telkens opnieuw weg. Nogal wat waarnemers zagen de notulen van de Fed-vergadering heel anders. Immers, een van de bestuurders maakte duidelijk dat wat hem betreft alleen verdere forse rente­verhogingen gepast zijn.

Terwijl de zomerse beurshausse eerst werd begeleid door een wegzakkende obligatierente, dikte die nog tijdens de klim alweer aan. De 10-jarige Amerikaanse rente, die eerst tot 3,5 procent was ­geklommen, viel eerst terug tot 2,5 procent. Een val van 100 basispunten. Maar ondertussen ging het weer 50 basispunten hoger, richting 3 procent. Niet ­alleen in de VS, ook elders schoten de obligatierentes weer hoger. Dat is niet ­positief voor aandelen, omdat een deel van de ­beleggers dan kiest voor veilige obligaties en zijn aandelen verkoopt. Hoe meer de rente klimt, hoe sterker deze ­beweging.

Er zijn twee elementen die doen vermoeden dat een verdere renteklim geen gekke verwachting is. Een: de nog altijd hoge inflatie aan de fabriek, het warenhuis of op de energierekening maken dat de rente op obligaties nog altijd niet volstaat om de inflatie te compenseren. Twee: de centrale bankiers verhogen niet alleen de kortetermijnrente, ze duwen ook de obligatierente hoger, want in plaats van massaal obligaties op te kopen, bouwen ze nu hun balans af.

Er staat tegenwind voor de aandelenbeurzen en die kan nog maanden of zelfs jaren aanhouden. Gelukkig zijn er nog de sterke bedrijfsresultaten! Maar deze week bleek dat die niet altijd volstaan om de koersen hoger te duwen. In Brussel legden Deceuninck, Roularta en Montea ­behoorlijke cijfers voor. Ze rekenen de grondstoffenprijzen door aan de klanten (en Montea indexeert de huurbedragen zonder problemen). Toch werden de drie onthaald met een koersdaling van minstens 5 procent.